Loading...
Loading...
محسن مصطفوی معمار، استاد دانشگاه و نظریهپرداز معماری ایرانیتبار است که در سال ۱۳۳۳ در اصفهان به دنیا آمد. تحصیلات معماری را در مدرسه AA لندن به پایان رساند (۱۳۵۵) و سپس در دانشگاه اسکس و کالج کلر کمبریج به پژوهش پرداخت. دوران تدریس را در AA آغاز کرد، سپس به دانشکده طراحی هاروارد (GSD) پیوست و مدیریت برنامه MArch I را بر عهده گرفت (۱۳۷۱–۱۳۷۴). از ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۳ رئیس مدرسه AA بود و نقش مؤثری در ارتقای جایگاه بینالمللی آن ایفا کرد. سپس ریاست کالج معماری دانشگاه کرنل (۱۳۸۳–۱۳۸۷) و پس از آن ریاست دانشکده GSD هاروارد (۱۳۸۷–۱۳۹۸) را بر عهده داشت. اکنون استاد ممتاز طراحی و استاد خدمات برجسته دانشگاه هاروارد است. کتاب «درباره هوازدگی» (نشر MIT، ۱۳۷۲، با دیوید لدرباررو) برنده جایزه AIA شد. «معماری سطح» (نشر MIT، ۱۳۸۱) جایزه برونو زوی را دریافت کرد. از دیگر آثار: «فضای تأخیری» (۱۳۷۳، با هما فرجادی)، «شهرسازی منظر» (۱۳۸۳)، «شهرسازی بومشناختی» (۱۳۸۹) و «معماری و کثرت» (۱۳۹۵). عضو کمیته راهبری جایزه آقاخان و داور دوره ۲۰۱۴–۲۰۱۶ آن بوده، ریاست هیئت داوران جایزه میس فان در روه و داوری جوایز لافارژهولسیم را بر عهده داشته است. عضو RIBA و کمیته مدال طلای آن بوده است. در سال ۱۳۸۲ داور سومین دوره جایزه معمار بود. همسر او هما فرجادی است.
آخرین اخبار معماری و مطالب برگزیده مجله را در ایمیل خود دریافت کنید.