آینهورزان خانهای است نه تنها برای تعطیلات آخر هفته بلکه برای زندگی دائم زوج جوانی دارای بستری فرهنگی، اجتماعی و هنری متفاوت از بستر و بافت پروژه. در وهله نخست این تفاوت فرهنگی در بافت اجتماعی و کالبدی و خواست کارفرما، رویکرد اولیه طراحی را به سوی طرحی درونگرا سوق داد؛ نقطهای در تضاد با کارکرد بنا به صورت مجرد بر مبنای استفاده از حداکثر نور، دید به پهنه سبز مشرف به ساختمان و کوههای البرز، گذر از خانه به حیاط و آنچه ما را امروزه از شهرهای بزرگ به روستاهای اطراف کشانده.
ساحتی متفاوت، نیاز خانهای در آخرین و بیرونیترین حلقه دارای مجوز ساخت روستا را باید تأمین میکرد، افزایش احساس امنیت و کنترل ساختمان برای ساکنان.
با توجه به ابعاد زمین فضاهای داخلی در سه لایه متفاوت عملکردی تعریف شد. دو محور از هر سمت امکان عقبنشینی در لایه نورگیرها، پنجرهها و فضاهای ارتباطی را فراهم کرد تا پروژه بتواند همزمان کمترین امکان دیده شدن را از بیرون به درون و حداکثر امکان را برای دید، منظر و نور از درون به بیرون فراهم آورد. این دو محور نقشی ورای تأمین نور و منظر ساختمان بر عهده دارند. شفافیت بین سه لایه در سطح افقی، کارکردی است که این دو محور در ترکیب با سه لایه عملکردی و خدماتی ایفا میکنند. این شفافیت ساختمان را در سطوح افقی قابلرصد و کنترل کرده است. علاوه بر این، این محورها در تداخل با فضاهای داخلی ویدهایی تولید میکنند که در نتیجه آن، کنترل و ارتباط بصری را در سطوح عمودی و بین طبقات در راستای رسیدن به بیشینه احساس کنترل ساختمان برای ساکنان از طبقه همکف به فضاهای طبقه آخر و برعکس مقدور میسازد.
در تمامی طبقات علاوه بر ارتباط بصری، چه افقی و چه عمودی، امکان عبور از این دو محور و گذر از لایهای عملکردی به لایه دیگر نیز فراهم است. این امکان در طبقات و لایههای مختلف با ابزارهایی متفاوت عینی شده است: در طبقه همکف بازشوهای شیشهای در جداره داخلی امکان گذر از لایه پذیرایی و ناهارخوری به آشپزخانه و برعکس را فراهم کرده است. در طبقه اول این امکان با گذر از پلهایی از تراس به فضای کتابخانه و نشیمن و از نشیمن به اتاقخواب و پلهها فراهم میشود؛ این گذرها فضاهایی بینابینی هستند که در ارتباط با بیرون، درون پروژه شکل گرفتهاند و ارتباط بین فضاهای عملکردی داخل را ممکن میسازند. نفوذ و گذر در لایههای مختلف در سطح عمودی را پله موجود در محور اصلی ورودی ساختمان بر عهده دارد؛ این پله امکان حرکت در لایههای عمودی فضاها را ایجاد میکند. همچنین با توجه به قرارگیری فضای کار در طبقه آخر، این پله ارتباط مهمانان کاری و مراجعان را بدون ورود به فضاهای خصوصی ساختمان فراهم میکند.
تراسها با دو رویکرد و در دو طبقه در جبههای متفاوت نسبت به هم شکل گرفتهاند. تراس طبقه آخر فضایی است محصور از سه سمت با کمترین اشراف به همسایگیها و بیشترین دید به دشت آبسرد؛ که در انتهای پله ورودی خانه، فضایی برای دورهمیها و مهمانیها فراهم میکند. در مقابل تراس طبقه اول در انتهای گذر از نشیمن و کتابخانه قرارگرفته است؛ فضایی مسقف به وسیله کنسول غربی که در امتداد عملکرد کتابخانه و در ارتباط بصری با طبقات است.
خانه آینهورزان تجربهای است برای ادراک فضاهای بیرونی در درون خانه، برای حداکثر دید و منظر در رویکردی درونگرا و پاسخی است به ارائه امکان کنترلپذیری ساختمان در مواجهه با لایههای مختلف، برای نیل به افزایش احساس آرامش و امنیت در خانه.
