خانه بهداد در سه حوزه عملکردی ورودی، عمومی و خصوصی طراحی شده است که میتوان آنها را در پنج سطح معرفی کرد. در حوزه ورودی اتاق کار، سرسرای ورودی، حیاط مرکزی (آتریوم) و حوضخانه (استخر) قرار دارد. در لایه واسط بین حوزه ورودی و حوزه عمومی خانه، سرویس بهداشتی مهمان قرار گرفته. حوزه عمومی خانه متشکل از آشپزخانه، ناهارخوری و نشیمن است و نیمطبقه واسط بین حوزه عمومی و خصوصی اتاق تلویزیون، و در انتها، بخش خصوصی خانه را سرسرای خصوصی، اتاق والدین همراه دو اتاق برای فرزندان شکل دادهاند که یکی از اتاقها در نیمطبقه پایینتر و با استقلال بیشتر در کنار تراس به سمت خیابان شکل گرفته است.
سؤال اصلی نسبت میان مساحت کم زمین و مساحت زیاد زیربنای مورد نیاز کارفرما بود، از این رو امکان ساخت بنا در ارتفاع در پاسخ به کار گرفته شد، اما با گسترش بنا در ارتفاع، خانه از یکپارچگی خارج میشد. از طرف دیگر قرارگیری زمین در ضلع شمالی شبکه شهری و عرض محدود آن نیاز به نورگیر را الزامی میکرد. بنابراین ایدهای که در بستر مسئله شکل گرفت میانه خالی است که با نورگیر سقفی سطحهای عملکردی بنا را به یکدیگر بسط میدهد و در نقشی متضاد آنها را از هم تفکیک میکند.
از طرف دیگر پلکان عمودی نیز در راستای پیوند و تفکیک فضایی به کار گرفته شد تا ضمن ایجاد پیوند میان سطوح بنا موجب لایهبندی فضاها از نظر عملکردی شود تا هر سطحی در نسبتی از سطح دیگر نقش خود را تعریف کند. مقطع این امکان را به وجود میآورد که فضاهای واسط در لایههای میانی خود را از فضاهای عمومی جدا و اجازه یکپارچگی بیشتر فضاهای عمومی را فراهم کند. بدین صورت در پاسخ به محدودیت زمین نسبت به زیربنا، میانه خالی عامل بسط و فصل فضایی است.
با توجه به نورگیری از بام، طیف نوری در مقطع خانه شکل میگیرد که با به کارگیری کرکرههای چوبی روی پنجرههای بیرونی امکان تاریک شدن خانه را به وجود میآورد و کیفیت نوری میان تاریکی بدنه و روشنایی مرکز نمود مییابد.