محله بوکان در شمال شهر تهران قرار دارد و شیب زیاد زمین و درختان بلند متراکم، دو خصلت جغرافیایی آن است. خانههای قدیمی زیادی با حیاطهای سبز در کوچههای این محله وجود دارند و با کمی فاصله گرفتن از زمین، منظر باز و سبز از پنجره اتاقهایشان رخنمایی میکند. آپارتمان کلاژ در این بستر نشسته است.
ساختمان در چهار طبقه روی بستر بزرگ سنگی قرار گرفته، یک حیاط بزرگ با چند درخت و باغچه، حدفاصل میان کوچه و ساختمان است. خانواده ساکن در واحد طبقه سوم بازسازی آن را انجام دادند اما به دلیل نارضایتی از نتیجه، نزدیک اتمام کار تصمیم به بازطراحی آن گرفتند.
ساختمان فرم پلهای دارد و هر طبقه دارای حیاط یا بالکن بزرگ است. این پروژه تنها واحد بدون حیاط و بالکن سبز در ساختمان بود، به دلیل مساحت کوچکتر پروژه به نسبت باقی واحدها. در حالی که همه واحدها ارتباطی قوی با منظر و فضای باز بیرون دارند، روزنههای آپارتمانِ بازسازیشده تنها به چند پنجره جنوبی ساختمان خلاصه میشد.
فکر اصلی طرح، ایجاد خط ارتباط قوی بین درون و بیرون ساختمان بود تا بتواند از پتانسیل بافت موجود بیشترین استفاده را ببرد. برای رسیدن به این هدف، فضاهای جدید مثل کلاژهایی به زمینه ساده فضای زندگی اضافه شد که ریسمانهای سبز ارتباطی درون و بیرون هستند. آنها عهدهدار ورود نور طبیعی، دیدن منظر بیرون، نگهداری گیاهان و تقسیم فضا هستند.
یک تونل چوبی از محور ورودی نقشه واحد را به دو نیم تقسیم میکند. نیمه جنوبی -- رو به حیاط -- به فضاهای عمومی نشیمن، پذیرایی و یک آشپزخانه بزرگ برای برگزاری کلاس آشپزی اختصاص دارد. نیمه شمالی بخش خصوصی خانه، و شامل اتاقهای خواب، حمامها و سرویس است. درون این تونل چوبی کمدهای مخفی، رختشورخانه و قفسههای دکور به دقت طراحی شدهاند.
پیش از نوسازی، یک پنجره از پذیرایی به حیاط ساختمان باز میشد که در طرح جدید، تراسی به شکل مستطیل جلوی آن ساخته شد. ساکنان میتوانند برشی از زندگی درون خانه را در این محیط و رو به طبیعت سپری کنند. همچنین با باز شدن این مانع، چشمانداز بیرون و نور روز در اختیار فضای نشیمن و آشپزخانه قرار میگیرد.
نورگیر جبهه شمالی آپارتمان جای خود را به یک حیاط خلوت کوچک داده است. گیاهان این فضا را سبز کردهاند و دو اتاق مجاور روشنایی خود را از آن میگیرند.