این پروژه با دو چالش بیرونی و درونی مواجه بود. چالش بیرونی قرارگیری یک ساختمان ۱۰ طبقه در کنار همسایه ۵ طبقه بود. برای هماهنگ کردن این همنشینی با ایجاد حفرههای بزرگ در نمای غربی و شمالی، تا حد ممکن حجم سبک و همچنین با تمهیدی در مصالح، روند ارتفاع گرفتن ساختمان، پلکانی شد. این حفرهها، در نمای اصلی فضاهای سبز نسبتاً بزرگی شد که خانهها را از خیابان نسبتاً شلوغ اصلی جدا میکند و چهره سبزی به نما میدهد.
چالش درونی پروژه ایجاد فضاهای باز با ارتفاع ۶ متر بود. سؤال این بود که چگونه میشود این فضاها را برای همه واحدها بدون دوبلکس کردن خانهها و بدون دید مزاحم ایجاد کرد، به گونهای که این فضاها از حاشیه جدا شود و به عنوان فضای اصلی خانه، ورودی خانه و یک حیاط کوچک خصوصی ایفای نقش کند.
حیاط جلوی ساختمان به صورت فضای سبز و بدون حصارکشی در اختیار شهر قرار گرفته است. اینها چالشهای تکنیکی پروژه بودند. ولی سؤال بزرگ پروژه این است که چگونه میشود یک «خانه» طراحی کرد؟