این پروژه با دو مسئله جدی به دفتر ما معرفی شد، اول اینکه به خاطر نزدیک بودن به بلوار قیطریه، کارفرما از اداری یا مسکونی بودن کاربری مطمئن نبود و دوم اینکه ابعاد زمین به شدت نامتقارن بود، به نحوی که طول ضلع شمالی ملک ۳ متر و ضلع جنوبی ۱۵ متر بود، همچنین به خاطر شکل خاص زمین با پیشروی در ۶۰ درصد طول، ۶۰ درصد مساحت زمین حاصل نمیشد.
نزدیکی به پارک قیطریه و فضای ساختمانهای شمیران دوره پهلوی دوم از سویی و خانهباغهای کهنه ده چیذر از سویی دیگر در کنار دو مسئله مهم ابتدایی به طراحی ما جهت میدادند. در طراحی پلان ناچار شدیم جعبه پله و آسانسور را در میانه بنا قرار دهیم و چسبیدن آسانسور به جدار شرقی ملک فرصتی شد تا با حذف کنسول در آن بخش، نما به دو حجم مستقل تبدیل شود و این ایده ابتدایی نمای ما را شکل داد.
در طول طراحی سعی شده این دو حجم جنوبی و شمالی کاملاً مستقل و معلق تعریف شوند، به نحوی که در همه نقاط از طبقه همکف منفک هستند و هویت جداگانه و مستقل خود را دارند. همچنین سایهبانهای فلزی بالای پنجرهها تفسیری بود از حلبیکوبی مرسوم این منطقه که هنوز هم کاربردی هستند. طاقهای آجری هم حس صلابت حجم را تقویت میکنند و هم نشانی از طاقهای آجری قدیم شمیران دارند.
همه مصالح نما از آجرها تا سنگکاری ترازهای پایین، مدولار هستند و در طراحی سعی داشتیم همان طور که عناصر و فرمهایی را از گذشته وام میگیریم در ترکیببندی مفهوم زمان حال و تعهد معمارانه به عصر حاضر را به یاد داشته باشیم.