مشخصات پروژه
پروژه: ایستگاه مترو گلشهر
محل: منطقه گلشهر، کرج، ایران
کارفرما: شرکت راهآهن شهری تهران و حومه (مترو)
معمار ارشد: فرزاد روزبه
گروه همکار معماری: سیامک کلهری، رضا رحیمیان، امید شاطریان، مرجان رضوانی، هدا علوی طبری، نیلوفر علیها، سورنا ساتری
سازه: فرهنگ قاجار
گروه همکار سازه: جلال حجازی، علیرضا یککلام، محمدبابک رجایی، سیدابراهیم اشرفی، بهرام ملکی، رضا آنامقی، ساسان صیاح
تأسیسات برق: محمدسعید عتیق
تأسیسات مکانیک: فرزین فردانش
پیمانکار: شرکت تهران آرمه
تاریخ ساخت: ۱۳۸۱–۱۳۸۳
مساحت زیربنا: ۱۶٬۰۰۰ مترمربع
مساحت زمین: ۷ هکتار
ایستگاه مترو گلشهر در غرب کرج منطقه گلشهر در نزدیکی مهرشهر قرار دارد. این ایستگاه از نوع روزمینی است و ایستگاه پایانی خط یک متروی تهران–کرج واقع است. از دو سو به بزرگراه تهران–کرج و بلوار موذن ملایری در شهرک گلشهر در غرب بهره میبرد. ایستگاه در دو سطح طراحی شده است. سطح اول شامل بلیت فروشی، اتاقهای فنی و تجاری و سطح دوم شامل سکو (از نوع جزیرهای) و زیر سکو.
طراحی این ایستگاه در پاسخ به چالش ایجاد یک نشانه شهری در حاشیه شهر ماهوارهای رو به گسترش کرج شکل گرفته است. برجستهترین ویژگی ایستگاه، مجموعهای از طاقهای سهمیشکل بتنی عظیم است که دهانه ورودی اصلی را در بر میگیرد، فضای دو طبقه داخلی را قاببندی میکند و سیلوئتی جسورانه ایجاد میکند که از بزرگراه قابل رویت است. این طاقهای سازهای هم بهعنوان سیستم اصلی باربری سایبان سکوی بالایی و هم بهعنوان دروازهای نمادین عمل میکنند که آستانه بین منظر شهری و زیرساخت حملونقل را مشخص میسازد.
نمای بیرونی
ترکیب نمای بیرونی از واژگان بتن اکسپوز، فرمهای زاویهدار و دیوارهای پردهای شیشهای وسیع تشکیل شده است. برج شیشهای بلندی با نوک تیز رو به بالا قد برافراشته که پلکان اصلی را در خود جای داده و فضای داخلی را غرق نور طبیعی میکند. پانلهای روکش با رنگ اُخرایی گرم در بخشهای بالایی با بتن خام دیوارهای سازهای تضاد ایجاد میکند، در حالی که مجموعهای از پنجرههای نواری در امتداد خط بام، سطح سکو را از بالا نورپردازی میکنند.
فضای داخلی
در داخل، ایستگاه بهصورت توالی از فضاهای بزرگ و نورگیر آشکار میشود. سرسرای بلیت فروشی در طبقه همکف دارای سقف صندوقهای بتنی و دید باز به نیمطبقه بالایی است. پلکانها و پلهبرقیهای فلزی دو سطح را به هم متصل میکنند و اعضای سازهای نمایان آنها به زیباییشناسی صنعتی کمک میکند که با نور طبیعی فراوان ورودی از دیوارهای پردهای شیشهای و سایبان طاقی نرم شده است. در سطح سکو، سایبان بلند فولادی و شیشهای با طاقهای سهمیشکل فضای طاقداری چشمگیر ایجاد کرده که مهندسی سازه و بیان معمارانه را در هم آمیخته است.
