مشخصات پروژه
\\nپروژه: ایستگاه مترو گلشهر
\\nمحل: منطقه گلشهر، کرج، ایران
\\nکارفرما: شرکت راهآهن شهری تهران و حومه (مترو)
\\nمعمار ارشد: فرزاد روزبه
\\nگروه همکار معماری: سیامک کلهری، رضا رحیمیان، امید شاطریان، مرجان رضوانی، هدا علوی طبری، نیلوفر علیها، سورنا ساتری
\\nسازه: فرهنگ قاجار
\\nگروه همکار سازه: جلال حجازی، علیرضا یککلام، محمدبابک رجایی، سیدابراهیم اشرفی، بهرام ملکی، رضا آنامقی، ساسان صیاح
\\nتأسیسات برق: محمدسعید عتیق
\\nتأسیسات مکانیک: فرزین فردانش
\\nپیمانکار: شرکت تهران آرمه
\\nتاریخ ساخت: ۱۳۸۱–۱۳۸۳
\\nمساحت زیربنا: ۱۶٬۰۰۰ مترمربع
\\nمساحت زمین: ۷ هکتار
\\n\\nایستگاه مترو گلشهر در غرب کرج منطقه گلشهر در نزدیکی مهرشهر قرار دارد. این ایستگاه از نوع روزمینی است و ایستگاه پایانی خط یک متروی تهران–کرج واقع است. از دو سو به بزرگراه تهران–کرج و بلوار موذن ملایری در شهرک گلشهر در غرب بهره میبرد. ایستگاه در دو سطح طراحی شده است. سطح اول شامل بلیت فروشی، اتاقهای فنی و تجاری و سطح دوم شامل سکو (از نوع جزیرهای) و زیر سکو.\\n
\\n\\n\\nطراحی این ایستگاه در پاسخ به چالش ایجاد یک نشانه شهری در حاشیه شهر ماهوارهای رو به گسترش کرج شکل گرفته است. برجستهترین ویژگی ایستگاه، مجموعهای از طاقهای سهمیشکل بتنی عظیم است که دهانه ورودی اصلی را در بر میگیرد، فضای دو طبقه داخلی را قاببندی میکند و سیلوئتی جسورانه ایجاد میکند که از بزرگراه قابل رویت است. این طاقهای سازهای هم بهعنوان سیستم اصلی باربری سایبان سکوی بالایی و هم بهعنوان دروازهای نمادین عمل میکنند که آستانه بین منظر شهری و زیرساخت حملونقل را مشخص میسازد.\\n
\\n\\n\\nنمای بیرونی
\\n\\n
\\n \\nترکیب نمای بیرونی از واژگان بتن اکسپوز، فرمهای زاویهدار و دیوارهای پردهای شیشهای وسیع تشکیل شده است. برج شیشهای بلندی با نوک تیز رو به بالا قد برافراشته که پلکان اصلی را در خود جای داده و فضای داخلی را غرق نور طبیعی میکند. پانلهای روکش با رنگ اُخرایی گرم در بخشهای بالایی با بتن خام دیوارهای سازهای تضاد ایجاد میکند، در حالی که مجموعهای از پنجرههای نواری در امتداد خط بام، سطح سکو را از بالا نورپردازی میکنند.\\n
\\n\\n
\\n 
\\n فضای داخلی
\\n\\n\\nدر داخل، ایستگاه بهصورت توالی از فضاهای بزرگ و نورگیر آشکار میشود. سرسرای بلیت فروشی در طبقه همکف دارای سقف صندوقهای بتنی و دید باز به نیمطبقه بالایی است. پلکانها و پلهبرقیهای فلزی دو سطح را به هم متصل میکنند و اعضای سازهای نمایان آنها به زیباییشناسی صنعتی کمک میکند که با نور طبیعی فراوان ورودی از دیوارهای پردهای شیشهای و سایبان طاقی نرم شده است. در سطح سکو، سایبان بلند فولادی و شیشهای با طاقهای سهمیشکل فضای طاقداری چشمگیر ایجاد کرده که مهندسی سازه و بیان معمارانه را در هم آمیخته است.\\n
\\n\\n
\\n