این بنا در محله کوتی در حاشیه بافت قدیم بوشهر، در کنار دریا ساخته شده است. ساختمان اصلی آن در سال ۱۲۷۸ به فرمان احمدخان دریابیگی حاکم بوشهر ساخته شد، و «مرکز حکمرانی بنادر و جزایر خلیج فارس» و مقر «دارالحکومه» بوشهر بوده است.
عمارت امیریه دو طبقه است و همان الگوی حیاط مرکزی سایر عمارتهای بوشهر را دارد، گرچه معماری آن دارای تفاوتهایی است که آن را مناسب ساختمانی حکومتی کرده. ورودی آن ایوان بزرگی است با دو درگاه؛ در میان دو درگاه در داخل ساختمان اتاق بزرگی در دو طبقه طراحی شده که به نظر میرسد برای جلسات حکومتی پیشبینی شده است. در هر طبقه ۱۰ اتاق طراحی شده، و در هر دو طبقه راهرویی وجود دارد که در اتاقها به آنها باز میشوند.
درها و پنجرهها از چوب ساج ساخته شدهاند. درها دولنگه هستند و نقش و نگار دارند. اتاقها سهدری و پنجدری هستند و به خوبی نسیم را به داخل راه میدهند. مواد سازنده بنا سنگهای مرجانی، ملات گچ، و چوب ساج هستند. پوشش سقف از صندل و بوریاست و با نوارهای چوبی پوشانده شدهاند. ستونهای نگهدارنده ایوانهای عمارت از چوب ساج ساخته شدهاند و به منظور جلوگیری از نفوذ رطوبت و موریانه، اطراف آنها را با بند کنبال که پوست درخت نارگیل است پوشاندهاند و روی آنها گچبری شده است.
۱. در گزارشهای قدیمیتر اشاره شده که شرق آن محله عربها و شمال آن محله یهودیها بوده است.
۲. این عمارت در سال ۱۳۷۸ به شماره ۲۴۱۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده، و به موزه مردمشناسی بوشهر اختصاص یافته است.