8 •محل اجرا: جهانشهر، بلوار ماهان غربى، خیابان ارغوان، کوچه پاییزان غربى، پلاك •کارفرما: زهرا ابرارى •اجرا: دفتر طرح و ساخت ژاد •سازه: فرید عسکرى نژاد، على تفرشى •تأسیسات مکانیکى: منصور گندمى •تأسیسات الکتریکى: اسماعیل قره داغى •مدیر اجرا: فرید عسکرى نژاد •نظارت: وحید عسکرى نژاد •گرافیک: سحر داراب •عکس: نگار صدیقى، نوید عسکرى نژاد مترمربع500 : مترمربع •مساحت2600 :•زیربنا
\\nدفتر طرح و ساخت ژاد، نوید عسکرى نژادJAD OFFICE, NAVID ASKARINEJAD
\\nطبقه، زیرزمین7 پروژه در زمینى در بافت متداول شهرى و مجموعاً در )پارکینگ، تأسیسات، انبارى(، همکف )سرسرا، سالن اجتماعات، سرایدارى، 190 و150 طبقه مسکونى )هر طبقه دو واحد به مساحت هاى5 انبارى( و مترمربع( طراحى و اجرا شده است. اسکلت ساختمان بتنى و سقف ها تیرچه بلوك اند؛ سیستم سرمایش و گرمایش پروژه، داکت اسپلیت و گرمایش آب مصرفى واحدها توسط پکیج دیوارى تأمین مى شود. از جمله خواسته هاى اصلى کارفرما، تیپ بودن طبقات و تقسیم واحدها به صورت شرقى، غربى )به طورى که هر یک از واحدها بتوانند از نور شمال متر 15 و جنوب بهره ببرند( بود که با توجه به محدوده ساخت در حدود متر 7 متر طول و25 متر طول، با واحدهایى با ابعاد حدودى25 عرض و عرض مواجه بودیم؛ بدین ترتیب یکى از چالش ها در ابتدا حل کردن مسئله روابط فضاهاى داخل پروژه بود. از طرفى پروژه در محله باسابقه و باهویت و مشجر جهانشهر واقع شده که مشخصه اصلى آن، درختان کهنسال چنار و کوچه باغ هایى است که این منطقه را از دیگر مناطق شهر کرج متمایز ساخته است؛ که البته امروزه با ساخت وسازهاى بى رویه، در خطر نابودى قرار گرفته اند. در این میان، همچنان تک بناهایى ویلایى با آجر بهمنى و پنجره هاى لبه دار سیمانى یا فلزى، حس و حال قدیم منطقه را به ما یادآورى مى کنند و به نوعى هویت منطقه را حفظ کرده اند. بدین ترتیب مهم ترین چالش و کانسپت اصلى پروژه براى ما شکل گرفت؛ حفظ و احیاى هویت منطقه و احترام به بافت و زمینه.
\\nبا بررسى تیپولوژى این تک بناها، قاب هایى در ذهن ما شکل گرفت که سنگ بناى شکل گیرى معمارى پروژه شد؛ پنجره هایى که لبه بالایى و پایینى آنها از نما بیرون زده و گاه تا انتهاى پنجره و گاه در سرتاسر طول نما امتداد یافته اند و ترکیبات متنوعى را به وجود آورده اند. تمام تلاش ما در این پروژه احیاى همان حس و حالى بود که ساکنان این محله در قدیم داشته اند؛ همان احساس آرامشى که با قدم زدن در کوچه باغ ها داشتند و امروزه رو به نابودى است؛ کمتر سخن گفتن و بیشتر گوش دادن؛ معاشرت با همسایگان اما نه با صداى بلند؛ تمام تصمیمات و حرف ما در این پروژه بر همین مبنا شکل گرفته است؛ اینکه اجازه بدهیم بافت و زمینه به ما بگوید چه کنیم و چه نکنیم. عقب نشینى هاى متعدد در حجم در طبقه همکف و دیگر طبقات براى احترام به بافت منطقه صورت گرفته است؛ در طبقه همکف، ورودى به صورت فضایى تورفته به عنوان پیش ورودى تعریف شده و سلسله مراتبى را براى ورود به ساختمان ایجاد کرده است؛ فضایى نیمه باز و نیمه خصوصى که مى تواند محل قرارهاى غیررسمى باشد؛ تمامى بازشوها در طبقات و در طبقه همکف، از جداره نما به داخل نشسته اند و در مقابل آنها فضایى براى کاشت گیاهان تعبیه شده است؛ و همچنین تراس هاى فراخ در تمامى طبقات با نمایى از درختان چنار در مقابل آنها و جداره هایى از آجر دست ساز و مشبک که از جداره نما به درون تراس ها امتداد یافته اند و مى تواند محلى براى آسودن ساکنان باشد.
\\nمجموعه خانوادگى اصطلک، تهران
\\n، خیابان کوهپایه1 •محل اجرا: شهر لواسان، بلوار امام خمینی، خیابان ورجین •کارفرما: مهدى رمضان •تیم طراحی: شیوا حسینی، آرمن هارطونیانس، ساغر کاظمی، سارا بخشی، نعیم واحدي •اجرا: حسین رمضان •نظارت: کلیاس کویر •سازه: بهرنگ کاشانی، آرمان احمدي آریا •تأسیسات برقى: رافی ظریفیان •تأسیسات مکانیکى: رازمیک ظریفیان •عکس: دید استودیو، مترمربع1100 : مترمربع •مساحت2670 :سیاوش باقرى •زیربنا
\\nمجموعه خانوادگی اصطلک تمرینی است در جهت تکمیل تجربه هاي طراحی ما -در زمینه سازماندهی و شکل گیري فضاي خانه. تمرینی که از پروژه »دوخانه دومنزل« با تأکید بر استقلال کامل فضاها آغاز شد و در پروژه »مجموعه خانوادگی نازدلکده« با درهم تنیدگی مرزها ادامه یافت. قرارگیري این پروژه در ارتفاع به همراه شیب قابل توجه زمین با اختلافی در حدود سه طبقه، امکانات و محدودیت هایی را پدید آورد که تلاش کردیم با بهره از آنها و به کارگیري فضاهاي شناخته شده اي نظیر ایوان، گودال باغچه و وید مطلوبیت فضایی را با توجه به نور، منظر و چشم انداز در بخش هاي مختلف ایجاد کنیم و به تمرین ها و تجارب قبلی وجهی تکامل یافته دهیم که آن را در مجموعه اي به نام پل هاي موازي معرفی مى کنیم. ایده اصلی طرح بر مبناي امتداد محوري است که از ورودي خانه آغاز می شود و تداوم محور دید در دوردست به رودخانه سد لتیان می رسد. محوري که در سایر ترازها به صورت پل و یا ویدي با دید به آسمان تکرار شده است. فضاهاي مجموعه در دو سوي این امتداد در هر طبقه شکل گرفته اند، به گونه اي که مفهومی از یکپارچگی فضا در عین استقلال را تداعی می کند. در این مجموعه در حالی که سه خانه جدا از هم داریم اما پیوستگی بصري مجموعه از بیرون و مفهومی آن از درون، آنها را به صورت خانه اي یکپارچه نمایان کرده است. بخش دیگري از این یکپارچگی مربوط به پوسته دوم نماست که از طریق
\\nلوورهاي چوبی علاوه بر یکپارچگی، نمایی پویا و فضاي داخلی متنوع از طریق کنترل و تغییر نور و منظر پدید آورده است. اما مهم ترین مسئله موضوع خانه بود. خانه نیازهایی دارد که الزاماً با نگاه هنري به معماري سازگار نیست. خانه براي بهره بردارانی مشخص طراحی می شود و آنها نیازها و خواسته هایی دارند که می تواند ویژگی هایی که طراح براي پروژه در نظر گرفته است را نادیده بگیرد. مجموعه اصطلک با ساخت دقیق و ظرافت در جزئیات؛ شامل حیاط، فضاي ورزش و شنا، مهمانسرا، خانه گودال باغچه، خانه منظرگاه و سراي باغ بام است. خانه منظرگاه: خانه اي است در دو تراز، که نخستین تراز آن از شمال همتراز با ورودي اصلی است. این خانه از ضلع جنوب به رودخانه و سد لتیان نگاه می کند و از طریق وُید با آسمان مرتبط می شود. خانه گودال باغچه: این خانه که ضلع شمالی آن در ترازي پایین تر از کوچه و ورودي اصلی مجموعه قرار دارد، از طریق گودال باغچه نور و منظري زیبا دریافت می کند و بار دیگر از ضلع جنوب به رودخانه و سد لتیان نگاه می کند. بخشی از این خانه که اتاق خواب اصلی را شامل می شود در ترازي پایین تر در ضلع جنوب قرار گرفته است. سراي باغ بام: سوئیت آپارتمانی که حیاطی اختصاصی در بام دارد و خلوتی همراه با گشایش و دلبازي.
\\nساختمان مسکونى خانواده افشار، تهران
\\nمحل اجرا: خیابان شریعتى، ابتداى خیابان ظفر، کوچه صبر، کوچه مطهرى 1 شمالى، کوچه مهشید، کوچه رویا، پلاك •کارفرما: دکتر سیروس افشار •تیم طراحی: على دهقانى، بهنام امامى، نرگس بداغى•نظارت: دفتر معمارى آینه •سازه و تأسیسات مکانیکی و الکتریکى: نیکو طرح سپهر •مدیر اجرا: مهندس مازیار گنجى جم •برنامه ریزى و طرح کالبدى اولیه: دفتر معمارى اسباد )سپیده مسعودى نژاد، بابک قلى زاده( •گرافیک: نرگس مالک، شادى امیرکاوه مترمربع236 : مترمربع •مساحت1075 :•عکس: على گرجیان •زیربنا
\\nدفتر معماري آینه، علی سلطانی، عاطفه کرباسیAYENEH OFFICE, ALI SOLTANI, ATEFEH KARBASI
\\nقبل از اینکه کارفرما کار را به ما پیشنهاد کند، اسکلت و ستون ها سفارش داده شده و تقریباً آماده نصب بود و محل قرارگیرى حفره آسانسور و پله فرار و نورگیر )به شکل اولیه اش تحت قوانین شهردارى( ثابت و غیر قابل تغییر بود؛ ما بعضى جاهاى سقف قبلى را خالى و ویدها را جابه جا و در معناى نورگیر مجموعه تجدیدنظر کردیم. کارفرما والدینى هستند که مجتمع را با سه خانه، یک واحد بزرگ تر براى زندگى خود و دو واحد براى فرزندانشان مى خواستند. در طبقات یک، دو و سه مجموعاً دو واحد دوبلکس فرزندان در دل هم فرورفته و در طبقات چهار و پنج یعنى دو طبقه آخر، یک واحد دوبلکس مختص پدر و مادر است. بدین ترتیب وجود یک فضاى مشترك همسایگى بین تمامى خانه ضرورى مى نمود. از سویى معبر جنوبى چندان عریض نبود و چشم انداز خوبى هم نداشت. این امر موجب شکل گیرى مهم ترین تصمیم معمارانه در پروژه شد: ایجاد خانه هایى درون گرا که همسایگى خوبى با هم و ارتباطى قوى با حیاط شمالى داشته باشند. پروژه یک فضاى همسایگى مشترك بین طبقات در دل خود، پنهان از دید معبر جنوبى دارد و به سمت آن رو کرده است. بدین معنا که خانه ها از سمت جنوب تنها به منظور بهره از نور جنوب استفاده مى کنند ولى از نظر کیفى به سمت یک حیاط همسایگى داخلى رو کرده اند که بیشتر فضاهاى داخلى شان از آن دید و منظر مى گیرند. حیاط داخلى به سمت پله و آسانسور مشبک و به سمت سایر فضاهاى
\\nخانه باز است و ورودى تمامى واحدهاى دوبلکس در هر یک از دو طبقه و نیم طبقه خود از طریق یک فضاى نیم باز به سمت حیاط درونى است. در طبقه همکف پارکینگ طبقات و سرسراى ورودى واقع شده است. طبقه اول و بال شرقى طبقه دوم، واحد دوبلکس یکى از فرزندان است؛ اتاق مهمان، پذیرایی و آشپزخانه در طبقه اول است و از سمت شرق پله اى به طبقه دوم شامل دو اتاق خواب با سرویس مجزا و هال کوچک منتهى مى شود که به حیاط داخلى دید دارد. بال غربى طبقه دوم به همراه طبقه سوم واحد فرزند دیگر است. ورودى اصلى این واحد از طبقه سوم است. اتاق مهمان، سالن و آشپزخانه در طبقه سوم و دو اتاق خواب و هال کوچک در طبقه دوم با دید به حیاط داخلى قرار دارد. واحد پدر و مادر ورودى اصلى از طبقه چهار دارد که سالن، اتاق مهمان و آشپزخانه در آن است. در طبقه پنج سه اتاق خواب، حمام، توالت، لباس شویى و نشیمن اصلى که تمامى خانواده در آن جمع مى شوند، رو به حیاط شمالى واقع شده است. حجم هر واحد دوبلکس در نماى جنوبى شاخص و از واحد مجاور جدا شده. پوسته خشن و مشبک خاکسترى بیرونى ترین بخش نماست و پوسته درونى شامل پنجره ها با رنگ و بافت صمیمى آجر، درون گرا بودن خانه ها را تأکید مى کند. درنهایت، مى توان گفت در این پروژه مفهوم پله و ارتباط عمودى، مفهوم نورگیر و مفهوم نماى جنوبى با هدف افزایش کیفیت و ایجاد فضاهاى اشتراکى براى یک خانواده ساکن در سه خانه مجتمع دستخوش تغییر شده است.
\\nبرج هاى مسکونى دوقلوى میکا، تهرانMIKA TWIN TOWERS, TEHRAN
\\n•محل اجرا: حکیم غرب، بلوار تعاون، بلوار آسیا، بلوار آلاله، نبش خیابان نیلوفر کارفرما: میکا •تیم طراحی: امیر نیک نفس، حمیده رئوف زاده، سهند محدث، پریسا سلطانى، بهناز بهبهانى، حامد بختیارى، قاسم ناییجى، ایلیا سالک، آرش دریایى، مینا مهرداد، آیدا احسانى، فاطمه ابراهیمى، احسان داننده •اجرا، طراح سازه، طراحى و اجراى تأسیسات برقى و مکانیکى: میکا •عکس: مترمربع 50000 :مسیح مستأجران، پرهام تقى اف، پرهام رئوفى •زیربنا مترمربع5850 :•مساحت
\\nدفتر علیدوست و همکاران ]شهاب علیدوست و سونا افتخاراعظم[، میکا
\\nشهرهاى زیادى در دنیا برج هاى دوقلو با کاربرى هاى گوناگونى را در خود جاى داده اند. به رغم تنوع در خط آسمان، بیشتر این ساختمان ها از نظر فرم به صورت همسان طراحى و اجرا شده اند: سازه هاى دوگانه بلندمرتبه در کنار هم با اختلافاتى جزئى در طراحى نما و جزئیات. به رغم تنوع در فرم و شکل برج ها، فصل مشترك بیشتر آنها القاى حس مقیاس عظیم و غیر انسانى در برابر فضاى شهرى پیرامون بوده است. در پروژه برج هاى مسکونى میکا، تلاش طراحان بر تغییر این الگو و ایجاد یک گونه جدید از سازه هاى دوقلو با کاربرى مسکونى متمرکز شده است. ایده اصلى حول به کارگیرى مدول پایه شکل گرفت که به نوعى برگرفته از مفهوم »پیمون« در معمارى سنتى ایران است. همچنین بهره از عقب نشینى ها در حجم جهت دستیابى به فضاهاى باز بیشتر به عنوان یک راهبرد اساسى مدنظر طراحان بوده است. این ایده به شکل گیرى حیاط هاى خصوصى در طبقات فوقانى انجامید؛ و در نهایت ایجاد اتصال بین دو سازه در قسمت میانى جهت دستیابى به یکپارچگى حجمى به کار گرفته شد. مى توان به فراست دریافت که گونه هاى معمارى مسکونى در ایران از دیرباز در یک - به رغم برخى تفاوت ها در فرم و جزئیات-تا میانه هاى قرن بیستم فضاى بسته قابل تعریف بوده است. ناگفته پیداست که با -دوگانه فضاى باز
\\nمدرن شدن شهرها و تغییر فرم بناهاى مسکونى به ساختمان هاى بلندمرتبه، کیفیت زندگى شهروندان تا حد زیادى دستخوش تغییر و نزول شده است. تیم طراحى با به کارگیرى مدول پایه در طراحى خود، نه تنها مفهوم »پیمون« و مدول هاى ریزمقیاس را از معمارى سنتى ایران وام گرفته است، بلکه با ( در طبقات بالایى دوگانه فضاهاى باز و بسته را setback) ایجاد حیاط این بار در فرمى نو به کار برده تا سبزینگى و نور را به محیط هاى مسکونى بازگرداند. چالش بزرگ این طرح، استفاده از واحدهایى است که همواره در دو بعد گسترش یافته اند، اما این بار در فرم سه بعدى پیچیده ترى کنار هم جاى مى گیرند. رهاورد این کانسپت، ارتقاى کیفیت زندگى شهروندان با بهره از خرده اقلیم ایجادشده توسط سبزینگى و نور آفتاب است. در عمل فضاهاى عمومى و پلازاها در سطح وسیع به کار گرفته شده اند تا ضمن کاهش سطح اشغال در طبقه همکف، بر سلسله مراتب حرکت از فضاى شهرى به سمت کاربرى مسکونى تأکید شود. همچنین برخلاف نمونه هاى موجود، سعى بر آن بوده است که فرم نهایى بنا در تعامل بیشترى با شهر شکل گیرد. در این راه دو برج عمودى عملاً به ساختارى یکپارچه از فضا هاى مسکونى و مشاعى و نیز فضاهاى باز و بسته تبدیل شده اند؛ به گونه اى که تفکیک بین دو برج و نیز شناسایى مرز میان آنها غیر ممکن مى نماید. رهاورد
\\nطبقه دوم طبقه ششم طبقه هفتم
\\nاین یکپارچگى، فاصله گرفتن از ا لگوهاى موجود و حرکت به سوى سازه هاى داراى تعامل سازنده با شهر است. همچنین بهره از فرم آشناى خانه هاى حیاط دار در برج دوقلوى مسکونى، سبب تأکید بیشتر بر انطباق کاربرى مسکونى و فرم بناست. موقعیت قرارگیرى پروژه در شهر سبب شده است جامعه هدف آن، کاربرانى از طبقه متوسط اجتماع باشند که عملاً امکان زندگى در خانه هاى حیاط دار بزرگ را ندارند. استفاده از این واحدهاى متشکل از خانه و حیاط در طبقات نه تنها ضوابط و قوانین پیچیده شهرسازى در ایران را نقض نمى کند، بلکه مى تواند به عنوان الگویى در ارتقاى کیفیت شهروندان شهرهاى بزرگ
\\nمطرح شود. از سوى دیگر جانمایى هایپر مارکت و سایر فضاهاى تجارى در طبقات پایینى برج ها، تا حد زیادى نیازهاى روزمره ساکنان را برمى آورد و سبب کاهش رجوع ساکنان به سایر محله ها و در نتیجه کاهش تردد در پیرامون پروژه و روان تر شدن ترافیک محلى خواهد بود. مى توان گفت با تغییر ساختار متعارف این گونه از برج هاى دوقلو، سعى شده است برج هاى دوقلوى میکا به عنوان یک نمونه اولیه تعاملى جدید تعریف شود که در آن ساکنان فضاى باز بیشترى در هر دو بخش عمومى و خصوصى در اختیار داشته باشند و همچنین پروژه با توجه به خط افق و نیز ر اهبردهاى حجمى خود تعامل بهترى با محیط شهرى برقرار کند.
\\nساختمان مسکونى شیخ بهایى، تهران
\\n31 •محل اجرا: شیخ بهایى، خیابان شهید کولیوند، پلاك •کارفرما: آقاى امیرى •تیم طراحی: امیر نیک نفس، حمیده رئوف زاده، سهند محدث، حامد بختیارى، مهرداد کارچانى، پریسا پویافرد، سما خاکى، مینا مهرداد، آیدا احسانى، ونوس انتظامى، کوروش امیرشاهى، مژگان عبداللهى، محمد على ایزدى، نیلوفر محمدزاده، احسان داننده •دستیار طراحی: امیر نیک نفس •اجرا: شهاب علیدوست •سازه: صمد آقازاده • مدیر اجرا: آرش شیبانى •طراح و اجراى تأسیسات برقى و مکانیکى: شرکت اسکو جم؛ پویا هرندى، امیر هدایت •عکس: دید استودیو، پرهام تقى اف •زیربنا: مترمربع4800 : مترمربع •مساحت30000
\\n[دفتر علیدوست و همکاران ]شهاب علیدوست و سونا افتخاراعظم
\\nمنطقه ونک با کاربرى عمدتاً مسکونى جزو پهنه هاى نسبتاً ارزشمند کلان شهر تهران محسوب مى شود. این بنا شامل طبقه همکف با کاربرى توأمان سرسرا، پارکینگ و مسکونى، سه طبقه زیرزمین با کاربرى پارکینگ و بخشى از واحد 77 طبقه مسکونى است. این پروژه7 مشاعات رفاهى پروژه و نیز مترمربع را در بر گرفته است. گفتنى 360 تا165 مسکونى با مساحتى بین است پروژه در حالى که مراحل خاك بردارى آن به پایان رسیده و فونداسیون آن به طور کامل اجرا شده بود، براى طراحى و اجرا به تیم مشاور ارجاع شد. مسئله اصلى طراحى حول دو موضوع شکل گرفت: اولاً چگونه به رغم تعدد واحدهاى مسکونى در هر طبقه، تعداد آپارتمان هایى که در همسایگى با یکدیگرند کاهش یابد و آرامش ساکنان مخدوش نشود؛ ثانیاً چگونه موضوع تراکم واحدهاى مسکونى در یک مجتمع پر واحد مى تواند در نماى اصلى پروژه به عنوان یک عامل با هویت و داراى عملکرد و در جهت یکپارچگى درون و بیرون بنا نمود یابد. به منظور پرداختن به موضوع نخست، با در نظر گرفتن عرض نسبتاً زیاد متر(، دو منطقه کاملاً مجزا )از طبقه همکف به بالا( در نظر 75 زمین )حدود واحد 6 یا5 گرفته شد که به تقسیم پلان طبقات مسکونى به دو بلوك با همسایگى در کنار هم انجامید. این امر سبب ایجاد محرمیت بهتر واحدها و ایجاد مشاعات خلوت تر و کم ترددتر و در نتیجه آرامش بیشتر ساکنان شده است. به موازات آن و در جهت بازنمایى مفهوم تراکم در سمت جنوب پروژه، پوسته نما شامل فضاهاى نیمه باز به بنا الحاق شد که عملاً نقش حائل بین فضاى باز شهرى و فضاى بسته واحدهاى مسکونى را ایفا مى کند. با تقسیم این پوسته به پیکسل هاى ریزمقیاس، نه تنها تعدد واحدهاى مسکونى پشتى آن نمود مى یابد بلکه با ایجاد فضاهاى ریزمقیاس در حجم، ارتباط بصرى و معنایى بنا با محیط شهرى پیرامون را ارتقا مى بخشد. ریزمقیاس ها همچنین امکان اضافه شدن سبزینگى در حجم را افزایش مى دهند و کیفیت زیست ساکنان را بهبود مى بخشند. در ضمن، با اعمال تغییر در فرم و مقیاس پیکسل ها سعى در ایجاد هماهنگى بهتر با تیپولوژى هاى متنوع واحدهاى مسکونى شده که از آن جمله مى توان به ایجاد حیاط هایى با سقف بلندتر براى واحدهاى دوبلکس و یا شکل گیرى بالکن هاى عریض تر در واحدهاى بزرگ تر اشاره کرد. بدین ترتیب با منعطف کردن پوسته نما، این عنصر الحاقى عملاً
\\nدر حجم پشتى خود حل و بخشى جداناشدنى از آن مى شود. همچنین با ایجاد تغییراتى جزئى در سازه موجود، بین دو بلوك، شیارى با عرض و عمق چشمگیر شکل گرفت که پیامد آن تفکیک واضح تر بلوك ها از یکدیگر است. یکى از مداخلات در روند طراحى سازه موجود، الحاق فضاى ورودى به بنا بود که در عمل درگاه ورودى مرسوم در بیشتر پروژه هاى مسکونى را به یک فضاى واسط بین بیرون و درون ساختمان تبدیل مى کند. شکل گیرى سیرکولاسیون حرکت در این فضاى ورودى به همراه شیب راهه معلول، موجب ایجاد تجربه اى متفاوت از ورود به یک بناى مسکونى براى مخاطب مى شود و آن را به زیرمجموعه اى مهم و با هویت مستقل از ساختمان تبدیل مى کند. در خصوص انتخاب مصالح مصرفى نما و با توجه به رویکرد فرمى نماى اصلى و وجود فضاى واسط بالکن ها که به صورت عمده و با ارزش سایه اندازى در نماى جنوبى طرح ریزى شده اند، استفاده از یک متریال غالب )آجر صنعتى سانتى متر( و پرهیز از تنوع رنگى و آشفتگى بصرى به عنوان 90 در20 با ابعاد رویکرد اصلى مدنظر قرار گرفته است. ناگفته پیداست که آجر هم به واسطه پیشینه درخشان معمارى ایرانى در اعصار پیشین و هم به واسطه هماهنگى و همنشینى با معمارى مدرن حائز اهمیت است. همچنین در ترکیب نماى این پروژه از مصالحى مکمل و خنثى چون شیشه و ورق فلزى به رنگ دودى استفاده شده است. همچنین در خصوص طراحى جزئیات پوسته الحاقى جنوبى، لوورهاى جانمایى شده از یک طرف وظیفه کنترل اقلیمى و کاهش تابش آفتاب جنوب و جنوب غرب را بر عهده دارند و از سوى دیگر با ایجاد محرمیت در بخش هایى از فضاهاى نیمه باز )بالکن ها( بخشى از خواسته هاى رفاهى ساکنان را برطرف مى سازند. در طرح محوطه بنا نیز از آب سرریزى از به عنوان یکى از یادگارهاى ماندگار فرهنگ - یک رشته قنات موجود منطقه استفاده شده است. بدین ترتیب عبور آب قنات از -معمارى و شهرسازى ایرانى فضاى محوطه به سمت خارج بنا براى کاربران به نمایش گذاشته شده است. تلاش تیم طراح بیش از هر چیز، معطوف به ایجاد آرامش براى واحدهاى پرشمار مسکونى و نیز ارتقاى کیفیت جداره هاى نورگذر با بهره از پوسته متخلخل نما و ایجاد ریزمقیاس متناسب با سیماى شهرى و نیز امکان بهره از سبزینگى در فضاى زیست ساکنان بوده است.
\\n•محل اجرا: خیابان حکیم نظامى، کوچه میدان کوچک •کارفرما: فرشاد سرجوقیان •اجرا: سید حسین حسینى •نظارت: امیر ثابت سروستانى، حسین سوداوى •سازه: محمدرضا پزنده •تأسیسات مکانیکى: علیرضا نادر طهرانى •گرافیک: عارفه على اکبرى •عکس: کوروش دباغى مترمربع420 : مترمربع •مساحت1100 :•زیربنا
\\n( حسین سوداوى )استودیو تجربه+ امیر ثابت سروستانى
\\nزمین پروژه شمالى با دسترسى از دو بن بست مجزاست. کشیدگى در طول سقف از 3 متر( و همچنین اجراى11) متر( در مقابل عرض کم آن35)زمین سقف پروژه از جمله چالش هاى اصلى شکل دهنده کانسپت پروژه میدان 4 .کوچک بود مواجهه با یک اسکلت بتنى که بر اساس دیدگاه هاى قبلى شکل گرفته و محدودیت هاى زیادى را براى تغییر در هر بخش ایجاد مى کرد، چالش ابتدایى پروژه بود و در حقیقت در ابتدا طراح به منظور طراحى نماى جنوبى پروژه استخدام شده بود ولى به دلیل بى کیفیتى فضاهاى سمت شمال، تغییرات به کل پروژه نفوذ کرد و در اصلى ترین تصمیم به جاى طراحى نماى جنوبى،
\\nنماى شمالى پروژه )وید ضلع شمال( طراحى شد به نحوى که با نفوذ فضاى باز به درون توده ساختمان از طریق ایجاد تراس هاى کشیده شده در عمق بنا کیفیت فضاهاى ایجادشده )اتاق ها( در سمت شمال تأمین شود. دیگر تصمیم اساسى پروژه در راستاى نفوذ فضاى بیرون ایجاد یک حیاط در میان پروژه به واسطه باز کردن سقف بام و کشیدن بیرون به داخل در طبقه بالاى پروژه بود. جایى که فضا مى تواند با بسته شدن سقف شیشه اى به یک فضاى داخلى تبدیل شود و در عین حال با باز کردن سقف شیشه اى اتصال بى واسطه به آسمان از میان فضاى خانه تجربه مى شود. همچنین با استفاده از یک جداکننده شیشه اى، حیاط در میان فضاى نشیمن و آشپزخانه خود را جاى داده است.
\\nطبقه دوم طبقه اول همکف
\\n•محل اجرا: محله سرچشمه، خیابان سرچشمه، کوچه رهبر •کارفرما: مجموعه نکسا •تیم طراحی: محمدجواد بینا، حمیدرضا شعبانى، مهتا سعادت، میلاد اسدى، حبیبه شعبانى، منصور حیدرى، امیرحسین عرب •اجرا: نکسا لاین •نظارت: اشکان بخشى، مسعود حاتمى •سازه: امید نوروزى •تأسیسات برقى: بهنام حیدرى •تأسیسات مکانیکى: على عباس زاده •گرافیک: على قربانعلى، کیمیا ضیابرى •ماکت: مهتا سعادت، مژگان مهجورى، منصور حیدرى •عکس: محمدحسن اتفاق، دید استودیو مترمربع1300 : مترمربع •مساحت3405 :•زیربنا
\\nدفتر معمارى دیدا، مسعود حاتمىDIDA OFFICE, MASOUD HATAMI
\\nکوچه باغ ها همواره هدایت گر به سوى طبیعت است و از خودنمایى بناهاى خانه باغ ها خبرى نیست. کوچه به کوچه مى پیوندد و زیبایى پرسپکتیوهاى عمیق تکرار مى شود. بناهاى مجاور هم به عنوان جزئى از کوچه باغ، به آرامى در امتداد و تکمیل کننده احوال کوچه، و باغ اند. ایوان خانه از همین کوچه ها شروع مى شود و به همین کوچه ها تمام. براى رسیدن به پاسخ مناسب بستر از عوامل مقیاس، امتداد و فضاى نیمه باز بهره گرفته شد. خرد کردن مقیاس و تبدیل توده درشت به مجموعه اى از حجم هاى ریزتر راهبردى براى گفتگوى حجم با بافت همجوار بود. توده به چهار حجم کوچک تر تقسیم شد و خالى هاى میانى از یک سو، و بالا رفتن حجم از سطح زمین از سوى دیگر، راه نفوذ بستر باغى در معمارى را فراهم آورد. با خرد شدن هر یک از حجم هاى چهارگانه با ایجاد پر و خالى و به مقیاس شدن با بافت، گفتگوى بنا و بستر تسهیل شد. با توجه به حضور پررنگ کوچه باغ ها، لازم بود الگوى جایگزین باغ
\\nخانه به واسطه اهمیت دادن به -کوچه باغ-(حیاط )باغ-کوچه باغ-شهر چشم انداز مجموعه و تعریف فضاهاى عمومى در خالى هاى میان حجم هاى چهارگانه شکل بگیرد. باغ با توجه به توپوگرافى موجود، منعطف شده و با ایجاد گشودگى حداکثرى در جداره ها رو به باغ هاى پیرامونى، استفاده از آب و گیاه و بهره از مصالح همگن با محیط، امتداد خود با بستر را حفظ مى کند. در امتداد حیاط به پله ها و کریدورهایى وارد مى شویم که با هر امکان گشوده تر شده و فضا را براى حضور فراهم آورده اند. کوچه هاى آجرى که در ابتدا و انتها با باغ تعریف مى شوند و سهمى از کیفیت باغ را در دل خود خواهند داشت. امتدادى پیوسته از کوچه باغ هاى خوانسار تا کوچه هاى پروژه، باغ را تا پاى هر خانه به ارمغان مى آورد و خانه را همنشین باغ مى سازد. بستر پروژه ایوان خانه، چنان فعال حضور دارد که نمى توان از نقش فضاهاى نیمه باز در شکل گیرى مجموعه غافل ماند. فضاهاى نیمه باز که به طور کلى از آن با نام ایوان یاد مى کنیم، واسطه اى است میان درون خانه و طبیعت بیرون.
\\nخانه مکعب هاى سفید، تهران- ساختمان مسکونى باغ دره
\\n•محل اجرا: لواسان، باغ دره، انتهاى کوچه نگین •کارفرما: محمدعلى سعیدى نژاد •تیم طراحى: سمانه سادات میر، سحر جمالى، پوریا وخشورى، ساناز نهالبار •اجرا و نظارت: محمدعلى سعیدى نژاد •سازه: شرکت باستان پل •تأسیسات مکانیکى: امین عرب •گرافیک: ساناز نهالبار، عسل کرمى •عکس: امیر علیمحمدى، پرى سا علیمحمدى مترمربع480 : مترمربع •مساحت959 :•زیربنا
\\nپرى سا علیمحمدى )دایا استودیو(، محمدعلى سعیدى نژاد
\\nخانه مکعب هاى سفید، یک آپارتمان مسکونى- ساختمان مسکونى باغ دره است در سه طبقه روى پیلوت، و یک طبقه زیرزمین در باغ دره لواسان. این زمین با شیب تند خود به دو محور غیر هم سطح در شمال و جنوب دسترسى دارد و قرارگیرى آن بر شیب، دید و منظر دلنشین و گسترده اى را در جنوب و تصویرى آرام از ارتفاعات و پوشش گیاهى آن را در شمال ایجاد کرده است. طرح این ساختمان مینیمال و متشکل از مکعب هایى است که روى شیب بر هم لغزیده اند، چنان که هر یک معرف رویداد فضایى متفاوتى براى کاربران آن است و با مرز یا بدون مرز، در کنار هم به یک کل مى رسند.
\\nمکعب هاى مینیمال ارزش برابر بخش ها جزئیات و مصالح مینیمال سازه دقیق در این ایده و طرح، مکعب هاى سفید با وجود ارزش برابر فرمى، هر یک موقعیت و امکان فضایى متفاوتى دارند )با تعریف مرزها، پیوستگى و همسایگى ها، تغییر زاویه و ارتفاع دید و امکانات و دسترسى ها( و براى هر که در آنها قرار گیرد، این تفاوت و امکان را آشکار مى کنند.
\\nساختمان مسکونى دولافت، تهرانDEUX LOFT, TEHRAN
\\n16 •محل اجرا: خیابان دولت، خیابان اخلاقى، خیابان مطلبى نژاد، بن بست لاله، پلاك •کارفرما: علیرضا شرافتى •همکاران طراحى: جویا جوان شاد، ملیحه قلى زاده •مهندس سازه: محمدجواد حمیدیا، کیارش دولتشاهى •تأسیسات 400 :مکانیکى: على غنى زاده •تأسیسات الکتریکى: على پیل تن •زیربنا مترمربع120 :مترمربع •مساحت
\\nشرکت ارش بعد چهارم فضا، علیرضا شرافتى، پانته آ اسلامى
\\nاجتماعى یک محله تأثیر بگذارد؟-آیا معمارى مى تواند برسطح فرهنگى شهر تهران در دهه هاى گذشته عمدتاً از دو نوع ساخت و ساز در زمینه مسکن برخوردار بوده، اولى ساخت مسکن گران قیمت در نقاط مرغوب شهر و دیگرى ساخت مسکن ارزان قیمت انبوه در اطراف شهر. اولى به سبب کالا شدن مسکن و سوداگرى و دومى به سبب تبلیغات سیاسى. بنابراین هیچ گاه طبقه متوسط جامعه شهرى، که کماکان قشر وسیعى از شهر را تشکیل مى دهد، مورد خطاب جهت تأمین مسکن قرار نگرفته است. طراحان این پروژه سالیان قبل به سبب پیدا نشدن گزینه مناسب واحد مسکونى آپارتمانى )با توجه به محدودیت بودجه( تصمیم به خرید یک قطغه زمین کوچک با مترمربع گرفتند. و برخلاف سبک رایج بازار مسکن آن زمان، 100 مساحت کمتر از طراحى و ساخت مجموعه را به سبک امروزى انجام دادند و پس از اینکه هنگام بهره بردارى با اقبال مناسبى روبه رو شد، اقدام به فروش پروژه موجود و ساخت قطعه کوچک دیگرى در همان محله کردند. این بار نیز طراحى پروژه علاوه بر تجلیل محافل حرفه اى داخلى مورد توجه محافل معتبر خارجى نیز قرار گرفت و در نهایت پس از چند سال قطعه سوم نیز در همان محله )پروژه پیش رو( طراحى و ساخته شد. پس از گذشت سالیان نکات قابل توجهى از طراحى و ساخت این سه گانه به دست آمد: کوچک بودن قطعات ایده استفاده از ارتفاع را به میان آورد، بنابراین غالب واحدها -1 ناگزیر دوبلکس و یا تریبلکس شدند که خود این امر سبک زندگى جدید و طبقه اجتماعى جدیدى را مى طلبید. به عنوان مثال ساکنان این واحدها تاکنون گرافیست، مجسمه ساز، نوازنده، معمار، کافه دار و... بوده اند. با توجه به کم بودن تعداد واحدها فضاهاى بام و حیاط بیشتر مورد استفاده قرار -2 .گرفتند و مفهوم زندگى و همسایه پررنگ تر شد رویه رایج شهردارى تشویق به تجمیع قطعات کوچک است. تجمیع در چنین -3 محلاتى روابط سنتى اهالى محله و کاسبان را بر هم مى ریزد و محله جولانگاه سازنده هاى درجه دو و سه مى شود که صرفاً جهت سود بیشتر فعالیت مى کنند. ولى
\\nساخت خانه هاى کوچک )و نه مجتمع آپارتمانى( سبب صمیمیت و تحکیم روابط اهالى محله مى شود. ساخت این سه گانه منجر به سکونت قشر فرهنگى ترى در محله شد و در حال -4 حاضر معماران و افرادى از حلقه دوستان و آشنایان طراحان اقدام به خرید و ساخت قطعات اطراف کرده اند. سبک نگاه به زندگى و همچنین سبک معمارى به کار رفته در این واحدها روى -5 سلیقه عمومى و حتى سبک زندگى محله تأثیر گذاشته است، به عنوان مثال ایجاد بام سبز و نگهدارى گیاه در بالکن ها. ساله علاوه بر تأمین مسکن براى طبقه متوسط موقعیت 15 بنابراین در یک دوره فرهنگى محله نیز ارتقا پیدا کرد. یکى از مهم ترین نکات پروژه تکنولوژى ساخت آن است. در ساخت و ساز رایج تهران انرژى بسیارى صرف حمل نخاله و مصالح مى شود که استفاده از سیستم بنایى سنتى علت اصلى آن است. در این پروژه نازك کارى در کف و دیوار و سقف حذف شده و تمام عناصر برقى و تأسیساتى داخل سازه بتنى جاى گرفته که این امر علاوه بر کاهش مصرف نیروى انسانى و به تبع آن مصالح مصرفى، سبک متفاوتى را نیز به معمارى داخلى آن داده است. این تکنولوژى به سادگى قابل تعمیم به تمام ساختمان هاى ارزان و با کیفیت شهر تهران است. به سبب کوچک بودن ابعاد زمین، پروژه از دو واحد دوبلکس روى هم تشکیل شده است. واحد زیرین از حیاط به عنوان فضاى سبز و فعالیت بهره مى برد و واحد فوقانى از بام. نورگیرى از بام فضاى متفاوتى را به سبب استفاده از نور پدید آورده ضمن آنکه به سبب برخوردارى از حجمى متفاوت گوشه هاى دنجى را در بام ایجاد کرده که فرصت کشف و شهود را در اختیار ساکنان و حتى حیوانات خانگى قرار مى دهد و بدین ترتیب فضاى مرده بام فعال مى شود و امکانات جدیدى در اختیار ساکنان قرار مى دهد.
\\n63/63طبقه دوم بام طبقه اول همکف
\\nساختمان نیمه ساخته نشده ) عمارت تاج(، اصفهان
\\n81 •محل اجرا: بزرگراه خیام، کوچه شماره •کارفرما: قاسم کیانى •همکار طراحی: ستاره سلیمانى •اجرا: دپارتمان اجرایى شرکت زیباسازان •مدیر پروژه: هیوا اعتمادى •سازه: دپارتمان طراحى شرکت زیباسازان •طراح و نمونه سازى چراغ: وازریک ملکنیان •عکس: على ADD Studios :•طراح تابلو: على شیخ الاسلام •گرافیک مترمربع475 : مترمربع •مساحت1995 :گرجیان •زیربنا
\\nساختمان نیمه ساخته نشده اى )در مرحله اسکلت( در یکى از محلات دوره پهلوى قرار داشت که درخواست کارفرما ایجاد یک شخصیت و هویت براى ساختمان بود. محله اى در حال نو شدن که هنوز رفتارهاى محله اى در آن جارى است. غربى -پروژه تقسیم بندى ساده اى داشت، از میان به دو قسمت شرقى تقسیم شده بود. تصمیم گرفتیم تخریب نکنیم و به این سازماندهىِ منطقى، هویت بدهیم. سعى کردیم همسایه ها را در فضاى مشترك با هم شریک کنیم؛ نورگیر میان دو واحد فقط نورگیر نباشد و هر واحد حضورى در آن داشته باشد. یک واحد با تراس و باغچه، دیگرى با پنجره قدى و یا یک واحد با باغچه اى پشت پنجره. حتى دستگاه پله هم نیمه باز شد و فضاى سرسراى مجموعه مستقیم با نورگیر و فضاى باز در ارتباط قرار گرفت و به واحدها متصل شد و به فضاى بینابینى نیمه باز تبدیل شد.
\\n»به درون کشیدنِ« پوسته آجرى میزانِ نماى شمالى را مضاعف و امکان نورگیرى مازاد را میسر گرداند، و در بخش هایى که در حَصر دیوار همسایه ها قرار گرفت، براى حفظ پیوستگى در فضاى داخلى تبلور پیدا کرد که در مجموع، هویت یک معمارىِ آجرى را براى کل پروژه رقم مى زند. با توجه به تراکم محله در راستاى استفاده حداکثرى از نور طبیعى با حفظ جداره بسته -1 :محرمیت، ساختار جداره محیطى در همه جا قابل رؤیت است جداره متراکم )مشبک و تورى(.-3 (جداره با تراکم کم ) قابِ دید-2 ()دیوار پشت پوسته آجرى )ارتباط دهنده بیرون و درون(: لایه دوم با عمق هاى متفاوت جرزهایى زیست پذیر خلق مى کند، با حضور انسان میان درون و بیرون، یا زیست گیاهانى براى ارتقاى حسِ فضاهاى داخلى و تأثیر در سیماى محله. چراغ هاى فضاهاى مشاع و تابلو پروژه بر اساس ایده پروژه طراحى و ساخته شد تا این هویت بخشى در تمامى عناصر پروژه احساس شود.
\\nساختمان مسکونى ماهان، اصفهان
\\n•محل اجرا: خانه اصفهان، خیابان گلستانه •کارفرما: آقاى حموله •اجرا و نظارت: بابک کریم پور، مجتبى خسروى •سازه: سهیل اولادنیا •گرافیک: رامتین میرمحمد صادقى •عکس: محمد مترمربع 650 : مترمربع •مساحت3200 :سروش جوشش •زیربنا
\\nاستودیو معمارى ب.ا، بابک کریم پور، على شفیق
\\nطبقه با قدمت6 پروژه پیشنهادشده براى بازطراحى نما عبارت بود از بنایى سال که در مرحله سفت کارى رها شده بود. ساخت موجود شامل اشکالات 15 اساسى بود که مداخله جدى تر در پلان طبقات و سازه موجود را ایجاب مى کرد. بنابراین طرح نما همراستا با بازطراحى پلان هاى طبقات و تغییرات بنیادى تر مدنظر قرار گرفت. چالش هاى پروژه عبارت بودند از: زاویه دار بودن محور کوچه و ساختمان- هندسه نامنظم حجم موجود- اشکالات بنیادى پلان ها شامل روابط فضایى، ناکارامدى نورگیر مرکزى و- هندسه فضاها
\\nدرختان ارزشمند موجود- ضوابط شهرى اصفهان به ویژه جهت جبهه شمالى- ساخت موجود-
\\nملاحظات طرح محدودسازى دید به پلاك هاى شمالى و رفع مشرفیت- هندسه پلکانى نما جهت اصلاح هندسه فضاهاى داخلى و تأکید بر درختان موجود- سادگى و خوانایى سطوح- ایجاد یکپارچگى بصرى نماها-
\\n،•محل اجرا: خیابان پاسداران، انتهاى بوستان پنجم، خیابان داوود اسلامى 15 نبش کوچه رز، پلاك •کارفرما: گروه پارسه •طراح منظر: محسن سمیعى •تیم اجرا: محمدحسین روحانى، حسین موسوى •نظارت: على موسوى، غزال امینى •سازه: میلاد هوشمند محمدى •تأسیسات bmo-studio :•چوب الکتریکى: محمد محمدزاده •تأسیسات مکانیکى: امیر صدقى •عکس: مترمربع196 : مترمربع •مساحت400 :محمدحسن اتفاق •زیربنا
\\nبر ساختمانى سه طبقه شامل خانه اى دو طبقه روى فضاى مستقل- دو یک ورزشگاه خانگى بَرِ خیابانى پرتردد. رسوخ بافت تجارى خیابان هاى شلوغ به خیابان هاى اطراف باعث تغییر بدنه شهرى شده است. با ساختمان هایى در تراز خیابان با کاربرى تجارى با ارتفاع بلند و شفاف روبه رو مى شویم که از آپارتمان هاى مسکونى جدا شده اند، در حالى که جداره بنا هاى قدیمى تر حالتى یکپارچه دارد. خانه اى با فضا هاى متنوع مسکونى که به دنبال فاصله گرفتن از خیابان است و از سویى دیگر ورزشگاه خانگى در داخل پوسته اى آجرى، یکپارچه شده است. در داخل خانه فضاهاى متنوعى با دست کارىِ مقطع
\\nایجاد شده که کاربرى هاى مختلفى را در طبقات دوم و سوم پروژه جاى داده است. فضاهاى داخلى خانه در همجوارى خیابان به تراس هایى که بین داخل و خارج تعریف شده باز مى شوند و حریم مناسبى براى خانه ایجاد مى کنند.
\\nدسترسى ها در سمت کوچه پلکان فلزى باز، در حریمى از خیابان قرار گرفته که در طبقه دوم به داخل خانه منتقل شده و حالتى جرمى به خود گرفته است و از سمت خیابان دسترسى باشگاه تعریف شده است.
\\nسى و پنج، شیراز35, SHIRAZ
\\n•محل اجرا: خیابان انقلاب، پاساژ جاوید •کارفرما: بازرگانى سالک نژاد •معمار مسئول: فرشید روزى طلب •مدیریت و نظارت بر اجرا: محمد حسن تاجیک •اجرا: گروه ساخت شید •فاز دو: علیرضا رضایى •همکارى در طرح و ساخت: استودیو هنرور •هنرمند و طراح: على هنرور •همکاران ساخت آبجکت نور: نسترن جلالیان، الهه خوش رنگ •مدل سازى: عباس حجتى •ارائه: احمدرضا دهقانى، صدیقه مترمربع35 : مترمربع •مساحت55 :نسیبى •عکس: آرش اختران •زیربنا
\\n(استودیو معمارى »شید« ) فرشید روزي طلب، محمد حسن تاجیک
\\n.« نتیجه همکارى یک گروه معمار با یک گروه مجسمه ساز است35» پروژه هدف طراحی و ساخت در این پروژه یافتن نقاطی معنادار در تلاقی بین دو مفهوم گذشته و آینده در قالب یک تمرین بین رشته اي است. پروژه یک انبار متروك در پاساژى قدیمی در یک محله دوران پهلوي در شهر شیراز است. خواسته کارفرما، تبدیل آن به یک واحد تجاري و ایجاد و برنامه ریزي دو بخش مدیریت و واحد فروش در این مکان بود. از این رو به جهت ناکافی بودن مساحت پروژه پیشنهاد ما با توجه به وجود ارتفاع شش مترى، اضافه کردن سطح از یک طرف و از طرفی در مواجهه با عناصر و جزئیات جدید، ایجاد تمایز در هم نشینی آنها با هویت و قدمت آنجا بود. فضاى بالا را به بخش مدیریت و طبقه همکف را به فروش اختصاص دادیم. ارتباط بین آنها را در فضاي ورودي با یک پله تعریف کردیم. براي ایجاد تضاد بین دو مفهوم قدیم و جدید، الگوي هندسی متمایزي را در پله پیشنهاد دادیم که با تکنیک هاي مجسمه سازي شکل می گرفت. مکمل آن موضوع نوري
\\nبود که به لحاظ کیفیت و انرژي خطوط با پله همراه می شد و وضعیتی نمادین را در فضاى ورودى ایجاد می کرد. با توجه به الزاماتی چون نیاز به سبکى و رسیدن به فرم آزاد، اسباب نور با خمیر کاغذ ساخته شد. در پرداختن به سطوح، تلاش کردیم با کم کردن از پوشش هاي فرسوده به وضعیت مناسبی دست پیدا کنیم که بتوانیم با کمترین مداخله به قدمت بنا نیز اشاره کنیم. پس، اندود دیوارهاي میانی و عناصر سازه اي و ستون ها را تراشیدیم و در یک شرایط قابل قبول آنها را رها کردیم. نتایج به دست آمده به عنوان نقطه تلاقى گذشته و آینده پروژه، از بیرون شخصیت تازه و دعوت کننده اي به خود مى گیرد و چیدمانی شاعرانه را به محیط داخل هدیه می دهد. این شیوه از مداخله و همکاري می تواند توأم با ارزش نهادن بر گفتگوهاي بین رشته اي، نتایج تازه اي را در دنیاي طراحی به ارمغان آورد.
\\n•محل اجرا: خیابان بزرگمهر، جنب کوچه شهید مرادى، مجتمع تجارى 12ساحل، طبقه زیرزمین، واحد •کارفرما: ناهید افتخارى •تیم طراحی: مهسا معقول، عاطفه ارضى، یگانه یکتائیان •اجرا و نظارت: مهسا معقول، عاطفه ارضى •تأسیسات برقى: عرفان جعفرى •گرافیک: یگانه یکتائیان •عکس: افسانه عالم، کوروش دباغى مترمربع20 :•مساحت
\\n«دفتر معمارى »آن ON OFFICE
\\n»استودیو پلاتو« معمارى امروز براى آینده روشن تر از خاموشى چراغى ندیدم سخنى به از بى سخنى نشنیدم »بایزید بسطامى« هدف ما راه اندازى مکانى براى کار جمعى در یک محیط متفاوت بود تا هنرمندان و معماران بتوانند خلاقیت خود را در خلق فضاهاى آینده نگرانه در پلتفرم »متاورس بیازمایند«. محدودیت ها باعث شد چالش ها را در برنامه پروژه بشناسیم و آنها را به فرصت تبدیل کنیم. مترمربع در کنج زیرزمین مجتمع تجارى ساحل 20 فضایى به مساحت و تبدیل شدن آن به استودیو پلاتو از چالش هاى اساسى بود. در مجتمع بى رونقى که همجوار با یکى از معابر اصلى شهر اصفهان، بزرگمهر، بود و مى توانست عاملى محرك براى پویا شدن این مکان شود. ما به دنبال پویا شدن این مکان بودیم و این استودیو مى توانست عاملى براى جذب مردم به خصوص جوانان باشد. وضع موجود حکایت از آن داشت که ارزش این فضا براى بهره برداران پیشین در حد یک انبار کالا بوده و ما این ارزش را به گونه اى دیگر بازتعریف کردیم. این واحد در پایین ترین تراز ارتفاعى و به دور از رفت و آمدها و بى نصیب از نور طبیعى بود و آنچه مى توانست ارزش جدیدى براى آن باشد، وارد کردن مفهوم کار در عصر اطلاعات بود. با گذر از عصر اطلاعات به پسااطلاعات که بود، این امکان فراهم آمد EI «یکى از ثمره هاى آن بنیاد »هوش مصنوعى که مسئله مکان نه در دنیاى واقعى بلکه در جهان مجازى، بى مرز شود. پس مى توان انتظار داشت که با بهره از حداقل مکان در دنیاى واقعى )بخوانیم: محیط کار( به این جهان سرشار از تنوع فرا خوانده شویم و دروازه اى ایجاد کنیم براى ورود به جهان »متاورس«. یکى از عوامل محرك براى توسعه این محیط هاى کار شیوع ویروس کرونا در جهان بود که مفهوم کار را دچار تغییرات بسیارى کرد. رویکردهایى همچون دورکارى یا فعالیت در دفاتر
\\n، بستر متاورس، NFT غیرمتمرکز کوچک مطرح شد و واژگانى همچون گالرى هاى مجازى و ... رواج بیشترى یافتند. ما بر آن شدیم تا این مکان به گونه اى بازسازى شود تا برنامه جدید امکان حضور گروه هاى متنوعى از هنرمندان و معماران جوان را فراهم نماید تا از آن به عنوان فضاى کار، برگزارى جلسات حضورى و مجازى، ارائه آثار هنرى و و ... استفاده کنند.NFT بازسازى ما مبتنى بر خلق رویداد و اتفاق بود، رویداد یعنى حضور نور به مثابه ماده اصلى طراحى و اتفاق یعنى ایده پردازى در فضایى محدود، با بودجه ناچیز و امکان مداخله حداقلى با رؤیت پذیر کردن همان مفهوم »نور«. رهنمود ما در این کار مصرعى بود از بایزید بسطامى »روشن تر از خاموشى چراغى ندیدم.« فقدان تاریکى نور است و فقدان نور، تاریکى. ما جوهره عرفان ایرانى را با مفهوم مدرن درآمیختیم و بدنه ها را سیاه کردیم براى نشان دادن همان تاریکى، حال به »تاریک خانه اى« رسیدیم که مقرر شد نور داستان سراى آن باشد. برنامه مکان، امکان تحقق سه فعالیت را میسر کرد: »فضایى براى کار«، »فضایى براى گفتمان« و »فضایى براى ارائه«. براى رسیدن به این امر در متراژ محدود، پیشنهاد حداقل توده و حداکثر فضا را مطرح کردیم. نور به مثابه ماده اصلى، مرز این فضاها را تعیین کرد. مرزها مکرراً با آزمون و خطا و آزمودن منبع هاى نورى شکل گرفت و نتیجه فضاهاى کارى متمایز براى هر فرد بود. محدوده فضاى گفتمان به یارى نور دوار در سطح زمین مشخص و فضاى جمعى تداعى شد. سقف پرده نمایش شد و دانش ارگونومى تنها مبلمان ثابت، تکیه گاهى همراستا با شکست سقف را خلق کرد. ما پوسته اى ایجادکردیم که خود یک »مدیا«ى کامل بود و دیواره ها اتصال با جهان متاورس را محقق نمودند و این گونه داستان شکل گیرى استودیو پلاتو را به اتمام رساندیم. در داستان استودیو پلاتو نور کارکرد اصلى و اول فضا است.
\n