پژوهشکده هنر و موسیقی
رتبه دوم، گروه بازسازی — چهاردهمین جایزه معمار
مجموعه تاریخی سعدالسلطنه در قزوین، از بناهای آجری دوره قاجاریه است. پروژه ما در یکی از سراهای این مجموعه به نام نگارالسلطنه، شامل فضای مرمت شده توسط همین مشاور بود که از طرف سازمان میراث فرهنگی قزوین به فضای تجمع و نمایشگاههای عمومی اختصاص داده شده بود. با تغییر کاربری تصمیم گرفته شد این فضا به پژوهشکده هنر و موسیقی ایران تبدیل شود.
زیربنای پروژه حدود ۲۷۰ مترمربع و شامل چهار دهانه از حیاط مرکزی سرای نگارالسلطنه بود. پس از بررسیهای اولیه تصمیم گرفتیم با کمترین دخل و تصرف در بنای سنتی، و با اضافه کردن عناصر الحاقی با رویکرد پستمدرن، شخصیت فضایی پروژه را تعریف کنیم و در ادامه، تقابلهای دوگانهای نظیر سنتی/پستمدرن، نظم/بینظمی، نو/قدیمی، زبر/صیقلی کانسپت پروژه را شکل داد.
عناصر الحاقی از خطوط بدنههای بنای سنتی فرم گرفت و با برش خوردن، تا خوردن و خم شدن به فرم مطلوب درآمد. پژوهشکده فضایی آرام و ملایم برای تحقیق و بررسی موسیقی و اعتلای این هنر است. به همین منظور عناصر الحاقی به رنگ سفید درآمدند.
در داخل فضای کلاس، تنوری از زمان مرمت بنا احیا شده بود که روی سطح آن شیشهای قرار دادیم و با ترکیب لوورهای افقی و نورپردازی سعی کردیم آن را به تابلویی روی کف زمین تبدیل کنیم. از آنجا که این تنور محل پخت سفال بود، کف آن را با سفالهای شکسته پوشاندیم تا یادی از گذشتههای دور در فضا حفظ شود.
در نورپردازی پروژه از ایده خطوط و نتهای موسیقی استفاده کردیم، به طوری که کابلها نمایانگر خطوط نت و هر یک از چراغها نمایانگر نت موسیقی باشند. در سالن اجتماعات چراغها بر اساس سمفونی شماره پنج بتهوون جانمایی شدهاند.