مجموعهای که در این دو صفحه به نمایش درآمده، منتخبی از آخرین آثار عطاءالله امیدوار — معمار، شهرساز، عکاس، موسیقیشناس و کارشناس هنری — است، با توضیح مربوط به آنها به قلم خود ایشان.
نخستین نقاشیهای بشر بر دیوارهای غارهایی ترسیم شدند که دیدار آنها مستلزم سفرهای طولانی بود. در هزارههای بعد، سقفها و دیوارهای معابد و قصرها، و ظرف و ظروف تزئینی، جایگزین دیوارهای غارها شدند، تا هنگامی که سطوح و بومهای قابل حمل در دسترس هنرمندان قرار گرفت — گرچه بهترین این آثار غالباً به دیوارهای موزهها و مراکز نمایش آثار هنری آویخته میشوند.
در دهههای اخیر، همزمان با پیشرفتهای جدید علوم و تکنولوژی، بهویژه تکنولوژی رایانهای، به نظر میرسد که عنصر سهبعدی بوم، که ابزار اصلی نقاشان بوده است، اندکاندک از این عرصه بیرون میرود، و آثار جدیدی — به قول اهل فن، به طریق IT — که دیگر جسم و حجم ندارند و با سرعتی چون خاطره و فکر انسان میتوانند در دسترس همه قرار گیرند، متولد میشوند. در این شرایط، انسان میتواند با وسیلهای کوچک، در یک غار دورافتاده، با همه همنوعان خود — و شاید موجودات دیگر نیز — ارتباط برقرار کند.
من نیز در آغاز هزاره سوم، بر بستر چنین شرایطی و با ادراک تحولات نوین، آثاری جدید — البته نه روی بوم و کاغذ — پدید آوردهام. گو اینکه میتوانم هر زمان که بخواهم به هر یک از آنها، بنا به درخواست مخاطب، از نظر اندازه، رنگ و اشکال قابل تفسیر، غیر قابل تکرار همچون نقوش ابرهای دستخوش باد در آسمان، جسمیت ببخشم و به شکل تابلو در اختیارش بگذارم.
این آثار را در چشم به هم زدنی میتوان در سرتاسر جهان به نمایش گذاشت، و مخاطبان نیز به نوبه خود میتوانند آنها را به اشکال و اندازههای دلخواه خود ببینند. میتوان با استفاده از نرمافزارهای کامپیوتری روی پردههای بزرگ الکترونیکی نمایششان داد، و با حرکت و تغییر شکل آنها تصاویر و فضاهای متفاوتی را با مشارکت بینندگان پدید آورد. به نظر من، این آثار حال و هوایی شبیه آکواریومی پر از ماهیهای زیبای رنگی دارند که آرام میجنبند و آرامش میبخشند، و حتی در سالن انتظار پزشکان نیز به کار گرفته میشوند.
وجه مشخصه جهان امروز سرعت و تغییرات سریع، خواسته و ناخواسته، در هر لحظه است؛ و مضامین این آثار و امکان ارائه متنوع و سریع آنها با شرایط کنونی سازگار و جلوهای از روح این روزگار، روح زمانه است.
و یک نکته دیگر: نمیدانم چگونه آنچه پدید آمده است شباهتهایی آشکار با نقوش قدیمی هنری سرزمینم — که به آن عشق میورزم — یافته است. یافتن نقشهای قالی و گلیم و گبه و پارچهها و کاشیها در اینها چندان دشوار نیست.
خداوند را شکر میگویم که به من توانایی بخشید تا بتوانم شکرگوی نعمتهای بیکرانش باشم.