خانه بالبونی، ونیز

1964-74 ،خانه بالبونى، ونیز

\\n

از پدرش1، لوردانا بالبونا1950 در پایان دهه آپارتمانى را به ارث برد که دو طبقه پایینى را اشغال مى کرد 2بناى کوچکى در دورسودورو ، اثر 3که نزدیک کاخ کونتارینى دَلى اسکرینى بود، پیش از آن یک باغ سرسبز، 4اسکاموتزى و در جانب دیگر مشرف به کانال بزرگ بود. تزئینات بیرونى که یک قرن پیشتر، معمار لودوویو افزوده بود، کماکان حفظ شده بود. 5کادورین مالک که آن زمان در ونیز زندگى نمى کرد، پس از 1964 از تحکیم اولیه و ضرورى سازه، در سال اسکارپا خواست ساختمانى را، که تصور مى کرد خانه دومش باقى بماند، طراحى کند. و توافق نامه بین - طراحى و ساخت و ساز یازده سال به درازا کشید. - کارفرما و طراح با مشارکت برخى همکاران »سنتى« اسکارپا: ، شرکت نقاشى و گچ کارى 6مهندس کارلو مسکیتو ، معمار 8 و کارگاه نجارى کاپوویلا7دِ لوییجى کارها را به پایان رساند و برخى 9جیووانى سوکول مبلمان هاى توکار و چراغ ها را افزود که هنوز مورد استفاده اند. نتیجه، یک طراحى به هم پیوسته است که ویژگى اصلى آن یکپارچگى فضایى و ادراکى در هر و - ورودى- دو سطح آپارتمان، بین جهت غربى نماى شرقى مشرف به کانال است. این پیوستگى در میان هر دو سطح تثبیت شده، که کمابیش به طور یکسان چیده شده اند، و شامل دو بازشوى بزرگ و خمیده در سقف راهروى اصلى است. دو بخش که از بناى اصلى به درون باغ بیرون جهیده اند، روح تازه اى به نما مى دهند، و طبیعت محورى ورودى را تقویت، و تراسى را که از طبقه اول قابل دسترس است حمایت مى کنند. نیمرخ هشت گوش پنجره کمانى به اتاقى به -نیمه سبک شرقى جا مى دهد که به عنوان ناهارخورى موردنظر بود. یک گنجه لباس ظریف از آبنوس در سوى دیگر راهرو، آن سوى مسیر دسترسى به دفتر و آشپزخانه قرار گرفته است. سقف درخشان، نور طبیعى را به کف بازتاب مى دهد که پوشیده از صفحاتى از سنگریزه هاى مرمر قرمز ورونا و ست )به جاى سنگ 10نوارهاى مرمر سفید لاسا که ابتدا موردنظر بود(، که در سراسر 11لوح بولزانو

\\n

اتاق نشیمن ادامه دارد. تراس این طبقه، که حدود هفتاد سانتى متر از سطح آب بالاتر است، پوششى دارد. 12از سنگ ایستریان پلکان عریض و مارپیچ، آن هم از مرمر لاسا که تأثیر 13که در پایه به وسیله پله هاى متقاطع نمایشى و ارجاعاتى به شکل هاى طبیعى دارد، تقویت مى شود. دستگیره هاى فلزى که به دلایل ایمنى افزوده شده، طراحى سوکول است، در حالى که تندیس واره چرخشى روى ستون نگهدارنده را استادکارهاى اسکارپا از ضایعات مغز چوب هاى به کاررفته در خانه ساخته اند. )به گفته لوردانا (.2006 بالبونى در پیش از اتاق خواب هاى طبقه اول، استراحتگاه هاى کوچک کاملاً بازى پیش بینى شده که به راهرو اصلى پایین تر باز مى شود با درهاى کشویى دو لایه اى که در کوچک ترى را دربرمى گیرند. تراس مشرف به باغ با نرده هایى با 14محصورشده از دیرك هاى استوانه اى ساج وادارها و اتصال هاى برنزى، مشابه صفحه یادمان (. حمام ها، که 1977) 15میدان دلا لوجا، برشا اسکارپا در ابتدا مى خواست مشرف به کانال باشند، از هر دو نما عقب نشسته اند و با قطعات متفاوت از مرمر سفید خط کشى شده اند. همانند طبقه همکف، لبه هاى گرد دیوارها، نرده هاى پیرامون فضا، فقدان لبه هاى تیز بین کف، دیوارها، و سقف، و همسانى نماهاى سطحى دیوار از اندود کرم رنگ، به سیالیت فضا و کیفیت نور کمک مى کند، که ویژگى متمایز این خانه ونیزى است.

\n