کارلو اسکارپا
این آرامگاه خانوادگی، متعلق به زمان مرگ اگوستو۱ کاپوویلا (سپتامبر ۱۹۴۳) دومین طراحی اسکارپا برای یادبود گورستانی بود. اولین آرامگاه را چند سال پیشتر برای وتوره ریتزو۲ در همان گورستان طراحی کرده بود (۱۹۴۰-۴۱ که اکنون تخریب شده) که در اینجا با تطبیق دادن ارجاعهای آشکار به ادراک و آگاهی پس از مرگ در اولین نمونه، با سنتهای یادمانی ایتالیایی، از آن فاصله گرفته است.
این یادبود یک ستون سنگی بلند از مرمر بوتیچینوی۳ کمی تورفته است و شهادتنامهای متعلق به کارفرماها را قاب گرفته که با نگهداشتن نور در میان بازی آرام سایهها، بیننده را به تعمق میخواند. در بالا به دو بال خمیده تقسیم میشود، با خاکستردان باریکی در میان که در مقابل زمینه تاریک درختهای سرو برجسته میشود و به چشم میآید، بدون نوار مرمری در برخی از ترسیمها که به نظر میرسد پشت آن را احاطه کرده؛ این ترکیب به وسیله روکشِ چندگوشه گلدان محصور میشود. طرح مدادی «نمای پیشزمینه»، منتشرشده در سند GA (۱۹۸۸) و A+U (۱۹۸۵)، درخور توجه است: یک ترکیب تصویری تقریباً مستقل از طرح، که هم یادآور نقاشی ماورای طبیعی - آدمکهای دِ چیریکو۴، و هم برخی تکههای کارهای شیشهای خود اسکارپاست، که معاصر یادبود ونیزی است (نگاه کنید به جام شیشهای شفاف با نقطههای آبی در میان، و اثر تزئینی سیاهرنگ، ساختهشده به وسیله ونینی و شرکا۵ در سال ۱۹۴۲، در باروویر۶ ۱۹۹۹).
این آرامگاه از آرامگاههای سبک نئوکلاسیک پیرامونش در اساس متمایز است، بیشتر به خاطر طرح اسکارپا با خطی کاملاً عمودی. صرفاً نه به این دلیل که ستون سنگی آن از دیوار پشتی به اندازه یک سوم ارتفاعش اوج میگیرد، بلکه به دلیل باریک شدن سنگ (شروع ضخامت حدود ۷ سانتیمتر در پایه)، ماهیت محوری آشکار ترکیب، سَبکی و فشار کم بر زمین، و فاصله از دیوار گورستان، که فقط در یک نقطه به آن مهار شده، در بالای دیوار.
یک عنصر سنگی مخروطیشکل که در مرکز شیاردار شده، محور عمودی این ترکیب را مشخص میکند و به نحو مطلوبی از پیکر مسیح میگذرد و در بالا به طاقچه میرسد، پیش از آنکه به شکلی نمادین در بریدگی جزئی - یک زخم بسیار کوچک با لبههای برآمده - درون خاکستردان ادامه یابد. قوس داخلی بالها، کتیبهای حجاریشده را نگه میدارند. نام خانواده هم در سنگفرش جلوی آرامگاه با حروف ایتالیک به سبک لوکوربوزیه حکاکی شده است.
پانوشتها:
1- Augusto Capovilla
2- Vettore Rizzo
3- Botticino marble
4- De Chirico’s mannequins
5- Venini & Co.
6- Barovier
Carlo Scarpa: Architecture and Design






