ساختمان مسکونی چیذری
رتبه اول، گروه مسکونی آپارتمانی — چهاردهمین جایزه معمار
موقعیت زمین پروژه در تقاطع دو معبر اصلی و فرعی و ضرورت تعریض هر دو معبر، به عقبنشینی دو ضلع عمود بر هم زمین و کاهش قابل ملاحظه سطح اشغال پروژه انجامید. در چنین شرایطی بر اساس قوانین جاری، پخ ۴۵ درجه که معمولاً از آن در طراحی پروژههای خاص پرهیز میشود، میتواند از محدوده دو متر فراتر برود و تا جبران سطح هدر رفته زیربنا ادامه پیدا کند. این ضابطه خاص که تقریباً یک نوک مثلثی را به ساختمان تحمیل میکند، دستمایه طراحی این پروژه قرار گرفت.
هدف طراحی این پروژه ۱۰ طبقه که در سال ۹۰ به ما محول شد، ایجاد حجمی یکپارچه و منسجم بود که ضمن داشتن بیان هنری قوی فضای داخلی پروژه نیز به صورت یکپارچه دیده شود. از این رو فضاهای داخلی ضمن تفکیک و جانمایی مناسب در پلان با طراحی لفاف پروژه نیز هماهنگ شدهاند، به طوری که بخشهای عمومیتر که به دید و نور بیشتر نیاز دارند در بخشهای مرکزی و بخشهای خصوصیتر که به دید کمتری نیاز دارند در لبههای نما و کنارههای ساختمان تعبیه شدند.
در طراحی از فرم یا تزئینات معماری سنتی استفاده نشده بلکه از ایده وحدت در کثرت الهام گرفته شده است. در معماری گذشته استفاده از یک مدول و گسترش آن در مقیاسهای متفاوت در عناصر مختلف بنا مشهود بود. سنگ طبیعی و پردههای چوبی در کنار بافت ارگانیک سیمان که حاصل استفاده از شانهای بود که برای ایجاد این بافت طراحی شد، مصالح پوشش نما را تشکیل داد.
ایجاد سرزندگی، تنوعبخشی و در نتیجه افزایش کیفیت و بازدهی فضاهای مشاع از دیگر اهداف مهم طراحی بود. فضای سبز در بام نیز ادامه یافته و بام به فضایی دلپذیر برای فعالیتهای ورزشی و تفریحی ساکنان تبدیل شده است.