رندر نمای شرقی سفارت جمهوری اسلامی ایران در استکهلم
سفارت ایران در سوئد
کارفرما: وزارت امور خارجه
معمار: فرهاد احمدی و همکاران
تاریخ: خرداد ۱۳۸۰
همکاران: رضا قاسمی، ژاله مسکوتی، شکیبا ترویجنژاد
سازه: فواد رفیقی
مکان احداث ساختمان نمایندگی ایران در استکهلم در منطقهای طبیعی با نسیمی ملایم به سوی یک دریاچه قرار دارد. از آنجا که شهرداری اندیشهای به حفظ این شرایط طبیعی تمایل دارد و لذا ساخت و ساز به ویژه شیوههای معمول جلوگیری میکند، لذا در طرح ارائه شده تلاش شده است فقط بدنهای بنایی فرستاده و همساز با بستری طبیعی باشد، بر خلاف ساختمانهای معمولی که در معماری این منطقه به کار گرفته میشوند.
در طراحی ابتدا یک صفحه مطلق از الواح با فاصله کمی از زمین و بر روی آن گذاشته شده. سپس بخشی از این صفحه بهم زده شده و جنبشهای مختلفی از زمین به درون یک حفره احداثی ایجاد شده است. این صفحه در یک سو مانند خیمهای فراز یافته و در سوی دیگر با سطحی یکنواخت به درون محور حجمی مقبولی قرار گرفته است. سپس در این سطوح و درون محور جسمی، ساختاری بهانه شده که ما را از طریق پناهگاهی حفاظتی راهنمایی میکند و فضاهای گوناگون را در خود گردآوری مینماید.
رندر مقطعی داخلی با نمایش آتریوم مرکزی و نمای شیشهای
این شکاف که به تدریج از قائم به مایل وسیعتر میشود، شکافی مرکزی ایجاد میکند که حجمهای دو سوی آن از هم جدا میشوند. انعکاس، بازی حجمهای متقابل را در طول ساختمان به نمایش میگذارد و از داستانسازی و روایت الهام میگیرد. در این طرح مفاهیم هستهای و حتی عناصر نمادین عملکردی از معماری این سرزمین و واژگان معماری کشور در هم آمیختهاند.
سطوح بازتابنده با حجمهای گسترده، ایران از یک سو به عنوان واحدی بلورین برگرفته از معماری معاصر جهان، با استفاده از اسکلت سازهای و مصالح طبیعی حامل ثقل منطقه اسکاندیناوی، ترکیب شدهاند تا گفتگویی معنادار را شکل دهند.
ساختمان مجموعه مسکونی نمایندگان مجلس شورای اسلامی
کارفرما: وزارت مسکن و شهرسازی
معمار: فرهاد احمدی و همکاران
تاریخ: بهمن ۱۳۷۹
همکاران: اورمزی، رضا قاسمی، راد، احسنی
حجمهای بتنی زاویهدار مجموعه مسکونی نمایندگان مجلس
در طراحی این ساختمان شرایط ویژهای مطرح بود که بلندمرتبهسازی را بسیار محدود میساخت. در نظر گرفتن ضوابط شهرداری در یک بخش از زمین و ارتفاع حداکثر پنج طبقه روی پیلوتی و رعایت عقبنشینی و همجواری، فرم بنای مسکونی نهایی را که در بخش دیگری از زمین قابل اعمال بود تعریف کرد. استحکام اقتصادی بودن طرح ایجاب میکرد که سادگی و قابلیت استفاده حفظ شود و همچنین چیدمان طبقات، گردش و اتصالات تأسیساتی از الگوهای مجتمعنشینی پیروی کند.
رندر شبانه مجموعه مسکونی با نمایش حجمهای نورانی و چارچوب سازهای
با توجه به ویژگیهای زمین و شناختی از بافت شهری که ساختمان از آن برآمده، فرم از جنبههایی شکل میگیرد که از یک سنگ به سنگ دیگر امتداد مییابد. دیوارهای باربر و مقاطع سازهای معمول با صفحات افقی موازی تقسیم میشوند. در این طرح، این خطوط استعاری به پایههای دیوارهای بلند و مسطح امتداد یافتهاند. نکته شگفتانگیز در همزمانی و همجواری عنصر باربر با بدنه حجمی گسترشیابنده نهفته است؛ در واقع فراتر از ارتفاع صرف به حضوری گستردهتر و بیانمندتر دست مییابد.
پرسپکتیو هوایی نشاندهنده جایگیری مجموعه در بافت شهری
