خانه و استودیوی گاللو، ویچنزا

1962-65 ،خانه و استودیوى گاللو، ویچنزا

\\n

- اسکارپا وابستگى هاى بسیارى به ویچنزا داشت ( 1908-19) کودکى اش را در آنجا گذرانده بود براى ادامه زندگى به آنجا بازگشت 1972 و سال اما تنها چند پروژه، گرچه بسیار مهم، را در این - ، وکیل اتوره1960 شهر اجرا کرد. در اوایل دهه ، به لطف دوستى متقابلشان با لیچیسکو 1گاللو ، پروژه اى را به او واگذار کرد تا درون 2ماگانیاتو در ویچنزا را 3و بیرون فضاهاى کاخ بروساروسکو بازسازى کند، که امروزه کتابخانه بین المللى »لا « است. بناى موجود به سبک »عتیقه« و 4وینیا ، 1959 ساخته شده بود و در سال1830 در دهه که آسیب ناشى از بمباران در جنگ جهانى دوم برطرف شده بود طبقه دیگرى به آن اضافه شده (.143-4 ، صفحات2003 ،5بود )باربیرى ، ملک در ساختمانى 6همانند خانه اسکاتورین در این مورد بنایى در سه طبقه - تاریخى واقع بود و با هدف ایجاد یک استودیو )بایگانى - اصلى در طبقه همکف و دفترها در طبقه اول( و محل سکونت )طبقه دوم(. افزون بر این، گاللو نیز، در قبال اتهام ریاکارى حرفه اى به اسکارپا، که در سال از این اتهام به طور قطع تبرئه شد از او 1965 .دفاع کرده بود مهم ترین کارهاى سازه اى، که با همراهى طراحى شد، مربوط به سرسرا و 7کارلو مسکیتو اتاق نقاشى در طبقه اصلى کاخ بود، جایى که ترکیب هایى از تیرهاى فلزى که خاص این کار طراحى شده بود، زیر سقف هاى چوبى اصلى نصب شد. همانند تیرآهنى که در گالرى مجسمه امتداد دارد، کارکرد حمایتى این 8کاستل وکیو نیز از جنبه نمایشى بازیگوشانه آن H تیرهاى جدایى ناپذیر است، به صورتى که با جدا کردن تیرهاى جدید از دیوارها و قرار دادن آنها روى پایه هاى سه گوش، معمار و مهندس، با تهى کردن دیدارىِ بیشترین نقطه تمرکز نیروها خود را سرگرم کردند. که در یک - در مورد بایگانى پیرامون سرسرا مخزن مرکزى پایین برده شده که روى آن دو گلدان از جنس بتن مسلح جفت شده و دیوارهاى اسکارپا - در کنار دارد9آهک اندود چکش خورده تقسیم بندى دیوارهاى موجود را نگهداشت، اما

\\n

سنگ فرش، گچ کارى و درها و پنجره هاى جدیدى به بنا افزود، با اجراى برخى از راه حل هاى به کارگرفته در آپارتمان طبقه بالا، اما به شکلى کمتر بسامان. در مقایسه با سایر طراحى هاى مسکونى اسکارپا، این خانه از نظر کیفیت فضایى عالى اش متمایز است، که نقطه شروع آن بلندترین فضاى مرکزى است که براى جا دادن به مجموعه بزرگ نقاشى هاى خانواده طراحى شده است. در اینجا سقف که به شکل مستطیل هاى 10نامنظم، و با روکار سیمانى ماله کشیده شده خاکسترى براق تکمیل شده، یادآور ترکیب هندسى دیوارهاى ژاپنى است که در معمارى اغلب به آن ارجاع مى شود. کانون - اسکارپا تردیدناپذیر این بخش »عمومى« خانه، نور است، که از پنجره بزرگ سرسرا و نورگیرهاى سقفى طبقهِ اضافه شده به داخل نفوذ مى کند و روى کف بازتاب مى یابد و روى 11صیقل یافته سنگ کلازتو . اتاق هاى 12پوشش ابزارخورده دیوارها پرسه مى زند »خصوصى در کناره ها جاى دارند: اتاق هاى نقاشى و اتاق ناهارخورى رو به جنوب، به سوى باغ هستند، و اتاق هاى خواب در جهت مقابل، بعدهاى صمیمانه ترى دارند؛ با کف هایى از الوار چوبى، برخلاف خانه اسکاتورین، رابطه بین یک اتاق با اتاق دیگر با پنل ها یا درهاى میانى نیست بلکه مستقیم است، و آن هم از طریق بازشوهاى عریض و بدون چهارچوب که لبه هاى گردشده آنها ورود را ترغیب مى کند. برخى دیوارها با آهک براق یا گچ روکار سبز، مشکى ، قرمز پومپى، و خاکسترى هستند، - در خانه1960 یادآور نمونه هاى مربوط به اوایل استودیوى وکیل ونیزى یا موزه کاستل وکیو. وقتى ساکنان خانه را خالى مى کردند مبلمان خانوادگى را با خود بردند، اما برخى از کمدهاى لباس، قفسه بندى، دریچه هاى کف و لامپ هاى اصلى برجاى ماندند. طراحى باغ، که زیر نظر خانم ابه فاتورى تغییر یافت، با نقاشى امضاشده اى نشان 13گالو داده شده که همان پیچیدگى و ژرفاى باغ هاى را به 14کاستل وکیو یا بنیاد کوارینى استامپالیا نمایش مى گذارد.

\n