فراخوان دومین دوره جایزه بزرگ معمار برای معماری مسکونی پس از انقلاب با حمایت شرکت سوپرپایپ اینترناشنال در مرداد ماه سال جاری منتشر شد و در آن از معماران طراح بناهای مسکونی ساختهشده بعد از انقلاب که در طراحی و اجرای آنها هنر معماری، دانش مهندسی و فناوری ساختمان در خدمت بهداشت، ایمنی، آسایش، زیبایی محیط زندگی و اقتصاد خانواده، همچنین غنا بخشی به معماری شهری و تحکیم وابستگیهای محیطی قرار گرفته و حداقل دوسال از بهرهبرداری آنها گذشته باشد، خواسته شد در رقابت شرکت کنند. موعد تحویل مدارک ۲۰ آذر و موعد اعلام نتایج ۲۷ دی اعلام شده بود.
هیئت داوران
هیئت داوران متشکل از مهدی علیزاده، هادی میرمیران، علیاکبر صارمی، کامبیز ناظرعمو و کامران افشار نادری، پیش از فرارسیدن موعد نهایی تحویل مدارک، جلساتی مقدماتی برای تدوین دستورالعمل داوری و بحث درباره معیارهای مورد نظر داوران برای بررسی آثار شرکتکننده تشکیل داد. داوران ساختمانهای مسکونی را به چهار گروه تقسیم کردند: بناهای مسکونی یک و دو خانواری؛ بناهای مسکونی تا پنج طبقه؛ بناهای مسکونی بیش از پنج طبقه؛ و مجتمعهای بزرگ.
دستورالعمل داوری
داوران معتقدند که به دلیل تفاوت شرایط، اهمیت ارزشها در هر یک از گروههای چهارگانه متفاوت است و مقایسه آنها با معیارهای یکسان امکانپذیر نیست. درعین حال شهرهای ما به سرمشقهایی نیاز دارند که بالاترین قابلیت الگوبرداری را داشته باشند. دستورالعمل داوری به شرح زیر تدوین و به امضای هر پنج داور رسید:
- درباره ارزشهای کلیدی معماری مسکن، داوران معتقدند هیچ اولویت خاصی برای تلفیق یک ارزش با ارزشهای دیگر وجود ندارد. داوران در ارزیابی هر اثر، علاوه بر ارزشهایی که به نظر خودشان مهم است، ارزش قابل اشاعه و ترویج بودن آنها را نیز مد نظر داشته باشند.
- تمام آثار یکجا و با هم در معرض مشاهده داوران قرار خواهد گرفت. چنانچه هر پنج داور درباره کنار گذاشتن اثری اعلام نظر کنند آن اثر کنار گذاشته میشود. اگر حتی یک داور به باقی ماندن کاری نظر بدهد آن کار کنار گذاشته نخواهد شد.
- حذف کارها آنقدر ادامه پیدا خواهد کرد که بیش از یکپنجم کل آثار باقی نمانده باشد.
- کارهای باقیمانده در چهار گروه تفکیک و چیده میشوند.
- هر داور پنج طرح برتر مورد نظر خود را بدون رتبهبندی اعلام میکند و دلایل انتخاب خود را بیان میکند. طرحهایی که توسط هیچ یک از داوران انتخاب نشده باشند کنار گذاشته میشوند.
- برای تعیین رتبههای اول تا پنجم، هر یک از داوران امتیازاتی از یک تا ده میدهد و آراء جمع میشوند. در صورت تساوی، کار امتیازدهی با نمرات یک تا پانزده تکرار میشود.
- بیانیه هیئت داوران براساس اظهارات داوران تدوین و در جلسه تدوین بیانیه به نظر داوران میرسد و متن نهایی به امضای هر پنج داور میرسد.
ارزشهای معماری مسکن
علاوه بر تدوین دستورالعمل، طی جلسات قبل از داوری بحثهای مفصلی درباره معیارهای داوری و ارزشهای معماری مسکن انجام شد. این گفتگوها به مسائل بنیادی درباره رابطه معماری و مسکن، نقش اقتصاد در شکلدهی طرح مسکونی، تمایز بین نوآوری معمارانه و راهحلهای عملی مسکن و میراث مدرنیسم در ساخت مسکن پرداخت.
علیاکبر صارمی: برگزاری این نوع رقابتها میتواند خود یک پانل آموزشی باشد. همچنان که در برخی دیگر هنرها مطرح است، مثلا در زمینه سینما، شعر و ادبیات یک جریان مستمر نقد وجود دارد. در معماری این طور نیست. همین حالا برای کسانی مثل خود من که در دانشگاه تدریس میکنم، قضاوت در مورد کارهای دانشجویان بسیار دشوار است.
کامبیز ناظرعمو: اگر فرض کنیم اهداف برگزاری جایزه بزرگ، تشویق معماران به فعالیت صحیح حرفهای، معرفی تلاشهای به انجام رسیده و الگوهای مناسب طراحی به جامعه و سرانجام بالابردن سطح توقعات و دانش و سلیقه عمومی باشد، باید این اهداف را در داوری در نظر داشته باشیم.
کامران افشار نادری: چون موضوع کار ما ساختمانهای مسکونی است، باید در مورد مسائل فنی و مضامین رفاهی و بهداشتی و ایمنی بیشتر دقت کنیم. مسائل مختلف بهداشتی و ایمنی و رفاهی در صورتی مهم است که به مسائل طراحی تبدیل شوند.
مهدی علیزاده: من موافق نیستم که معیارها را به این ترتیب ذکر کنیم. فراوانی عوامل مورد بررسی خودش خوب است. فراوانی همیشه صلحآمیز است و نتیجه آن انعطافپذیری است.
داوران به بحث گستردهای درباره ماهیت بنیادی معماری مسکونی پرداختند. افشار نادری استدلال کرد که در طول تاریخ، سازندگان معماری یادبودی — اهرام، کلیساهای بزرگ، مساجد جامع — از کسانی که خانه میساختند متفاوت بودند. مسکن همیشه امری محلی و مبتنی بر تداوم و تکامل بوده نه نوآوری. میرمیران بر اهمیت عوامل اقتصادی و فنی در مسکن تاکید کرد و اشاره کرد که حتی معماران بزرگی چون گروپیوس و لوکوربوزیه هنگامی که وارد مسکن انبوه شدند با مشکلات بزرگی مواجه شدند. صارمی به اهمیت عملکرد در مسکن و چالش حلنشده درک واقعی فونکسیونالیسم در معماری ایران اشاره کرد.
افشار نادری: معماری یک چیز است و ساختمان خوب چیز دیگر. معمار مانند کسی است که علاج یک بیماری را کشف میکند و سازنده خوب مثل یک دکتر خانوادگی خوب است. تاریخ معماری سرگذشت کسانی است که چیزی بر دانش معماری افزودهاند.
میرمیران: معماری امروز نخبهگرا شده؛ معماری مدرن این عیب را نداشت. معماری مدرن حل مسائل جهان را وظیفه خود میدانست.
ناظرعمو: مسئله این است که ما قضاوت و انتخاب شهودی خود را به یک قضاوت و انتخاب قابل توضیح تبدیل کنیم.
صارمی: در مورد شرایط امروزی خانه یعنی عملکرد. ما در این ۶۰ سال هنوز فونکسیونالیسم را که اساس معماری است درک نکردهایم.
بحث همچنین به بررسی نیروهای اقتصادی شکلدهنده مسکن ایرانی، از توسعه اولیه خانههای ردیفی در یوسفآباد تا پیدایش آپارتمانهای بلندمرتبه پرداخت. میرمیران سیر تحول گونههای مسکونی در تهران را بررسی و استدلال کرد که عوامل اقتصادی — نه آرمانهای اجتماعی — تحول را هدایت کردهاند. داوران درباره تاثیر الگوهای مسکن غربی بر شیوه زندگی ایرانی، چالش آپارتماننشینی در مقابل خانههای حیاطدار سنتی و ضرورت مقررات ساختمانی که بین بیان فردی و هماهنگی شهری تعادل برقرار کند بحث کردند.
داوری
کار داوری صبح روز پنجشنبه ۲۸ آذر با حضور هر ۵ داور در محل خانه هنرمندان شروع شد و تا دیروقت ادامه داشت. صد پروژه شرکت یافته در مسابقه از ۱۰۱ تا ۲۰۰ شماره خورده بود که از میان آنها پروژههای ۱۰۱، ۱۶۳، ۱۶۹، ۱۹۴، ۱۹۵ و ۲۰۰ به دلیل عدم مطابقت با موضوع مسابقه یا نقص مدارک خارج از مسابقه شناخته شدند و ۹۳ پروژه در معرض قضاوت قرار گرفتند.
داوران آثار را در سه جلسه طولانی در ۲۸ آذر، ۱ دی و ۷ دی بررسی کردند. پس از بررسیها و اعلام آمادگی، داوران آراء خود را درباره صلاحیت راهیابی کارها به مرحله بعدی اعلام کردند. کارهای دارای حتی یک رای میتوانستند به مرحله بعد راه یابند. در نهایت ۲۰ اثر به عنوان آثار منتخب داوران انتخاب شدند.
در جلسه دوم هر یک از داوران ۵ کار برتر مورد نظر خود را بدون رتبهبندی انتخاب کرد. ۸ کار که رای هیچ یک از داوران را به دست نیاورد کنار رفت و ۱۲ کار باقیماند. از این ۱۲ کار، ۴ کار ۳ رای یا بیشتر و ۸ کار فقط ۱ یا ۲ رای کسب کردند. داوران سپس به اظهار نظر درباره ۸ کاری که آراء کافی نداشتند پرداختند.
بحث داوران درباره آثار
کار شماره ۱۳۶ — ساختمان شماره ۲۴، رضا علیآبادی
میرمیران: کار ۱۳۶ را چون مصالح و اداره خیلی خوب جزئیات دارد انتخاب کردم.
صارمی: به نظرم عینا پروژه ۱۹۶۲ لویی کان برای یک مرکز ورزشی است. بحث سرویس دادن و سرویس گرفتن مربوط به همین پروژه بود. ارجاع خوبی به آن کار است ولی زمانش قدری گذشته است.
افشار نادری: این پروژه نشان میدهد چگونه با مصالح ابتدایی منطقه میتوان یک بحث زیباییشناسی را مطرح کرد. گرایش آن معماری بروتالیستی است.
ناظرعمو: این پروژه از مدولاسیون استفاده کرده ولی با آن ناقص برخورد کرده. زیر مدولها به اندازه مورد نیاز فضاها جواب درستی نداده است.
کارهای شماره ۱۸۷ و ۱۱۰ — مجموعههای مسکونی پارس و منظریه، داریوش شهنواز
میرمیران: من این کار را به علت تبعیت جالب و استفاده جالبی که از فرم زمین کرده انتخاب کردم. هندسه صریح استفاده کرده. از بیرون منظم و از درون مواج است.
ناظرعمو: در کل ۵ مجموعه مسکونی در مسابقه شرکت کرده است. خیلی خوب بود اگر یکی از آنها میتوانست جزء ۵ برگزیده باشد. فقط پروژه ۱۱۰ به مسئله راهروهای طولانی توجه کرده.
صارمی: من ۱۱۰ را نمونه خوبی میدانم که اگر تکرار شود و تداوم پیدا کند میتواند کار موفقی باشد.
کار شماره ۱۵۴ — خانه کردان، فیروز فیروز
افشار نادری: به طور کلی با پروژههای سنتی و تاریخی موافق نیستم. اما این پروژه خیلی شاعرانه است. اشاره به تاریخ دارد بدون اینکه سطحی باشد. تضاد بین تیرهای نازک افقی و عناصر دیگر عمیقا ایرانی است — هم آشنا و هم ناآشناست.
میرمیران: ایده روشنی دارد و تا انتهای کار اداره شده و دارای کاراکتر خاص و همخوان با محیط است.
صارمی: برای چنین خانه کوچکی کمی زیادهروی است. کاری تکرارناپذیر است ولی الگو نمیتواند قرار بگیرد.
علیزاده: توجه این پروژه به زندگی جالب است. آن لولهها زیبا هستند — بندهایی است برای آویزان کردن رختها و این یعنی فکر کردن به زندگی. ولی هرچه داشته یکجا جمع کرده است.
کار شماره ۱۶۱ — ویلای ملکار، رشید خمارلو
افشار نادری: با اینکه پروژه بزرگی نیست فضاهای داخلی جالبی به وجود آورده. چفت و بست حجمها خوب است.
ناظرعمو: پنجرههای زیاد مشکلساز است. تمام زمین پوشیده شده و هیچ فضای عمومی و مشترکی وجود ندارد. شیب سقف باید رو به غرب باشد که در این پروژه به عکس عمل شده.
علیزاده: این پروژه و پروژه ۱۰۲ هردو به علت خصلت صنعتیشان مرا جذب کردند. ولی ردیف کردن یکنواخت ویلاها بدون تنوع عیب بزرگی است.
کارهای شماره ۱۵۰ و ۱۳۳ — ساختمانهای مسکونی الهیه، بهروز بیات
ناظرعمو: مهمترین مزیت این پروژه حفظ محور شمالی-جنوبی برای تامین نور و تهویه اتاقها و سرویسهاست. ترکیب خوب آجر، سیمان و چوب در نما.
میرمیران: پروژههای ۱۳۳ و ۱۵۰ متعلق به یک طراحاند و کنار هم قرار دارند. یکی از این دو شایستگی قرارگیری در ۵ پروژه اول را دارد. من ۱۳۳ را ترجیح میدهم.
افشار نادری: ۱۳۳ خیلی خانه است — یک نمونه خوب خانه آپارتمانی شهری. میتواند الگو بشود.
علیزاده: بزرگترین حسن ۱۵۰ کانال شمالی-جنوبی است که هوا را از همه اتاقها تخلیه میکند و تنورهها در فضای عمومی و در دسترساند.
کار شماره ۱۰۱ — ویلای لواسان، بهرام شکوهیان
علیزاده: این پروژه واجد تمام حسنهایی است که در پروژه ۱۵۰ به فقدان آن ایراد داشتم. از دو طرف کانال هوا دارد — فوقالعاده آپارتمان مطلوبی است.
افشار نادری: پروژه بسیار خوبی است ولی آن قدر مزیت ندارد که جای پروژههای دیگر را بگیرد. آپارتمانها را به صورت فضایی در سطوح مختلف دیده است.
ناظرعمو: در لواسان با طبیعت فوقالعاده زیبا، کار فرمال روی نما باعث شده از چشمانداز سد استفاده کامل نشود.
کار شماره ۱۰۵ — خانه صدری، اصفهان — قانعی و شیخالاسلام (برنده رتبه اول)
علیزاده: آنچه من فاصلهگذاری میگویم اینجا دیده میشود. در هر گوشه خانه میگردید چهره به چهره میشوید. بافت به هم میتند. پروژه بیان سیال دارد. سه تونل بسیار بزرگ — تقسیمبندی تازه و بدیعی. خیلی هنر میخواهد کسی بتواند در زمین ۷۱ متری چنین کاری انجام دهد.
صارمی: بحث اساسی این پروژه برخورد انتقادی است. این نوع معماری است که میتواند راهگشا باشد. این کار با نحوه پلانبندی و فضاهایش به مراتب پیشرفتهتر از کاری است که فقط زیباست — یک نگاه انتقادی نسبت به معماری دارد.
افشار نادری: پروژه نیامده یک قسمت از زمین را اشغال کند. کل زمین را سازماندهی کرده. کشیدگی زمین را ارزشگذاری کرده. تغییر مقیاس مهم است — فضای شهری و نوع سازماندهی آن را در پروژه آورده. در این زمین محدود فضای خیلی غنی و پیچیدهای به وجود آورده.
میرمیران: شکاف آن را به دو ساختمان تبدیل نکرده بلکه ساختمانی است از فضای پر و خالی. اگر جوهرهای برای خانه ایرانی قائل باشیم این خانه به آن جوهره نزدیک است.
کار شماره ۱۰۴ — خانه نواب صفوی، اصفهان — قانعی و شیخالاسلام (برنده رتبه سوم)
افشار نادری: ایده این پروژه هم ایده راهرو است. برخلاف پروژه قبلی در پرداخت جزئیات گرایش تزئینی پیدا کرده. البته جزء کارهای بسیار خوب مسابقه است.
میرمیران: موضوع اصلی الحاق بخش جدید به ساختمان قدیمی است. استقرار سالن خیلی عالی است. ترکیب استخر با سالن و نیمطبقه لطف بیشتری دارد.
صارمی: قبل از رنگ و لعاب یک دومی اتاژ معمولی بوده. ولی پروژه قبلی حتی قبل از سفیدکاری هم واجد ارزشهای فضایی بود.
کار شماره ۱۰۲ — خانه شماره ۳، شیراز — مهرداد ایروانیان (برنده رتبه چهارم)
میرمیران: بهکارگیری شجاعانه مصالح مختلف — از چوب صیقلینشده تا ورقههای فلزی. اما متاسفانه با پلان معمولی حدود ۴۰ سال قبل مواجهیم که هیچ سازماندهی فضایی هدفداری ندارد.
صارمی: این نوع ترکیب مصالح به دهه ۷۰ برمیگردد. مثل خانهای که فرانک گهری در ۱۹۷۰ ساخت. آن بازیگوشی دیگر تازگی ندارد.
افشار نادری: این یک پروژه هنر مفهومی است. این معمار از معدود معمارانی است که سبک شخصی خودشان را دارند — کشف و تجربه مدام.
علیزاده: پیام این کار جلب توجه دانشجویان و معماران به صنعت است. دیگران میتوانند همین جرات بهکارگیری مصالح را در راه درستش به کار بگیرند.
کار شماره ۱۳۳ — ساختمان مسکونی الهیه، بهروز بیات (برنده رتبه دوم)
میرمیران: یک پروژه متعارف است ولی همه اجزایش با هم پیوند دارند. نما و پلان و فضاهایش از یک جنساند. در اسلوب خودش همه چیزش کامل و بینقص است.
افشار نادری: یک مجموعه آپارتمانی خوب شهری است — یک الگوی شهری قابل اشاعه. فضاهای زیادی به وجود آورده. به هویتی که شاید بتوان معماری تهران نامیدش نزدیک شده. اما نوآوری ندارد.
صارمی: در مجموعه خانههای ۴۰-۵۰ سال گذشته تهران کار بسیار موفقی است. معماری شهری است و میتواند رواج پیدا کند — معماری متواضعانهای که ادعای نو بودن ندارد.
ناظرعمو: رشد تدریجی ساختمان از زمین — هرچه بالاتر میرود سبکتر و شفافتر میشود. یکی از اصول پایدار معماری ایران که در این کار ماهرانه به کار گرفته شده.
کار شماره ۱۵۹ — مجتمع مسکونی کامرانیه، فرامرز شریفی (برنده رتبه پنجم)
میرمیران: یک پروژه بیعیبی است. فضای مرکزی مطبوعی درست کرده. الگوی مناسبی است برای ایران. ولی شخصا انتظار خلاقیتهای بیشتری از معماری دارم.
ناظرعمو: وقتی معماری موفق میشود حدود ۲۵ درصد از فضا را به تنفسگاه اختصاص بدهد — چقدر قابل تقدیر است. پلانها به دقت کامل طراحی شده و هیچ فضای تلفشدهای ندارد.
صارمی: معماری کهنهای است ولی کار خوب و معقول و متواضعانهای است.
افشار نادری: کار دلپذیری است. چیز متمایزکنندهای ندارد ولی همین دلپذیر بودن و مهارتها برجستهاش کرده.
تعیین برندگان
با پایان یافتن بحثها، کارهای ۱۰۲، ۱۰۴، ۱۰۵، ۱۳۳، ۱۵۹ و ۱۸۷ برای رتبهبندی نهایی انتخاب شدند. هر یک از داوران امتیازهای ۱ (پایینترین) تا ۶ (بالاترین) را بین ۶ کار توزیع کردند و کاری که جمع امتیازاتش از همه کمتر شد خود به خود از رتبهبندی خارج شد. پس از امتیازدهی نهایی، پنج برنده تعیین شدند.
برندگان دومین دوره جایزه بزرگ معمار
- رتبه اول: خانه صدری، اصفهان — محمدرضا قانعی و علی شیخالاسلام
- رتبه دوم: ساختمان مسکونی الهیه، تهران — بهروز بیات
- رتبه سوم: خانه نواب صفوی، اصفهان — محمدرضا قانعی و علی شیخالاسلام
- رتبه چهارم: خانه شماره ۳، شیراز — مهرداد ایروانیان
- رتبه پنجم: مجتمع مسکونی کامرانیه، تهران — فرامرز شریفی
مراسم اعطای جوایز
مراسم اعطای جوایز در ۲۷ دیماه در تالار آبگینه برگزار شد. ابتدا سهیلا بسکی، مدیر اجرایی موسسه معمار نشر، گزارشی از چگونگی برگزاری رقابت ارائه داد و اسامی ۲۰ طرح منتخب داوران را اعلام کرد. سپس سیدرضا هاشمی مدیرعامل موسسه معمار نشر سخنرانی کرد. پس از آن مهرداد یوسفی مدیرعامل شرکت سوپرپایپ اینترناشنال با مهمانان سخن گفت. سرانجام سخنگوی هیئت داوران، مهندس سید هادی میرمیران، ۵ طرح برگزیده را اعلام کرد.
به دارنده رتبه اول نشان جایزه معمار، مبلغ صد میلیون ریال و لوح تقدیر و به دارندگان رتبههای دوم تا پنجم نیز لوح تقدیر اهدا شد. همچنین جایزه ویژه سوپرپایپ برای استفاده از سیستم گرمایش کفی (مبلغ ۵۰ میلیون ریال) به طرح پردیسان سازمان میراث فرهنگی کشور، به پاس زحمات و فعالیتهای مستمر سازمان میراث فرهنگی برای حفظ و احیای معماری تاریخی ایران اهدا شد.
حامی: شرکت سوپرپایپ اینترناشنال — مهرداد یوسفی، مدیرعامل
محل برگزاری: تالار آبگینه، تهران
تاریخ: ۲۷ دی ۱۳۸۱
سخنگوی هیئت داوران: هادی میرمیران
سایت اینترنتی: www.memar-award.com
سخنرانی مهرداد یوسفی
مدیرعامل شرکت سوپرپایپ اینترناشنال، حامی جایزه بزرگ معمار ۸۱
کارخانه سوپرپایپ اینترناشنال در خرداد ماه سال ۱۳۷۶ در منطقه آزاد قشم با ۱۸ نفر پرسنل شروع به کار کرد. محصولی که ما تولید میکنیم آخرین تکنولوژی تولید لوله در دنیا محسوب میشود. ماشینآلات و دانش فنی کلا متعلق به کشور آلمان — شرکت یوپونور — است. امروز آن جمع کوچک به خانواده بزرگی تبدیل شده که به غیر از ۱۳۰ پرسنل، نمایندگان فروش و مجریان را نیز شامل میشود.
ما اولین تولیدکننده لولههای تلفیقی در خاورمیانه هستیم. در همه محصولاتمان اولین عرضهکننده بودهایم. اولین گواهی ایزو ۹۰۰۰ را در مناطق آزاد کشور گرفتهایم، ستاره طلایی کیفیت ژنو ۲۰۰۰ و جایزه اعتبار تجاری پاریس ۲۰۰۱ را به خودمان اختصاص دادهایم. صادرکننده نمونه مناطق آزاد کشور شناخته شدهایم.
بزرگترین افتخار ما اعتماد جامعه مهندسی کشور به ما و نتیجه آن اجرای بیش از شش میلیون متر لوله در هزاران پروژه در سراسر کشور است. شعار ما «انتخاب با شماست» — یعنی ما معتقدیم تنوع محصولات ما باید طوری باشد که بتوانیم مورد انتخاب مشتریان قرار بگیریم و از طرف دیگر نهایتا این مشتری است که انتخاب میکند.
ما محصولی داریم که با استانداردهای بالایی تولید و عرضه میشود. ساخت بنا هم یک زنجیره است. هر اقدامی که باعث تقویت هر کدام از حلقههای این زنجیره بشود و استاندارد ساخت مسکن را ارتقا بدهد، ما هم موفقتر خواهیم بود. اولین حلقه ارتباط ما با معماری است.
ما به این موضوع اعتقاد داریم که «معماری خوب اولین شرط مسکن خوب است». مسائل تاسیساتی وقتی حل میشود و درست حل میشود که در مرحله طراحی در نظر گرفته شود. سیستم گرمایش کفی در اروپا خیلی متداول است و ما این سیستم را به صورت یک مجموعه عرضه میکنیم — از طراحی تا پایان اجرا. تجربه اجرای دهها هزار متر مربع گرمایش کفی را داریم، از جمله گرمایش چمن ورزشگاه آزادی، تلفیق با انرژی خورشیدی در شیراز و بناهای تاریخی متعددی که تحت نظر میراث فرهنگی مرمت میشوند.
