این اسکیس تاریخی، که در دو صفحه روبهرو در شماره ۷۸ معمار طراحی شده، نقاط عطف معماری ایران و جهان را در کنار رویدادهای تاریخی ایران از باستان تا اواخر قرن بیستم در یک خط زمان واحد میچیند. این نمودار بهمثابه نقشهای مرجع برای پرونده ویژه «سرنوشت مدرنیسم بومی منحصربهفرد تهران، ۱۹۵۰–۱۹۷۰» در همین شماره عمل میکند.
اسکیس قالی تاریخ معماری ـ صفحه راست (۱۹۰۰ تا ۱۹۸۰): خط زمان قرن بیستم که رویدادهای ایران (انقلاب مشروطه ۱۹۰۵، دارالفنون، رضاشاه، کودتای ۱۳۳۲، انقلاب ۱۳۵۷) را در کنار رویدادهای معماری جهان (امپایر استیت، خانه شرودر، ویلا ساووآ، برازیلیا، سیگرام، پیرلی میلان، برج کپسولی ناکاگین) و معماری شاخص ایران (تختجمشید، مسجد جامع اصفهان) قرار میدهد.اسکیس قالی تاریخ معماری ـ صفحه چپ (سده پنجم پ.م. تا ۱۸۸۹): خط زمانی بلندی که چغازنبیل (دور اونتاش، حدود ۱۲۵۰ پ.م.)، انقلاب فرانسه (۱۷۸۹)، تأسیس تهران قاجاری (۱۷۹۵)، جنگهای ایران و روس (۱۸۲۶–۲۸)، دارالفنون (۱۸۵۱)، سفرهای ناصرالدینشاه به اروپا (۱۸۷۳/۱۸۷۸) و گالریای ویتوریو امانوئل دوم (میلان، ۱۸۶۷) را در خود جای میدهد.