خانه در مقابل مسکن

«»کل معمارى از مشکل خانه رنگ گرفته است ژان هلیون

\\n

»مسکن تنها ماده شهر است« لوکوربوزیه

\\n

»معمارى درباره خلق فضا نیست، بلکه درباره خلق روابط است« ریکن یاماموتو

\\n

دو ایده به ظاهر متضاد، »خانه در مقابل مسکن«، اولى از گفته هاى یک نقاش، ژان هلیون، و دیگرى از یک معمار، نویسنده، نقاش و برنامه ریز شهرى، لوکوربوزیه، پدربزرگ مدرنیسم. نقل قول سوم از یاماموتو است، برنده جایزه پریتزکر سال گذشته، که حرفه اش را بر پایه مسکن و تجربه فضاهاى مشترك و عمومى بنا کرده است وقتى دوستم، رضا امیررحیمى، سردبیر مجله معمار، پرسشى به ظاهر ساده را با من در میان گذاشت: »چرا وقتى با معماران درباره زندگى صحبت مى کنیم، آنها فقط به خانه ها اشاره مى کنند و به ندرت به آپارتمان ها یا خانه هاى جمعى؟«، شروع کردم به یادآوردن تمام آنچه در تاریخ معمارى درباره خانه گفته و انجام شده است. ثانیه 30 سپس پرسشم را در چت جى پى تى وارد کردم و در کمتر از مقاله اى ده هزار کلمه اى بیرون آمد، گویى این پرسش پیشتر نوشته شده بود! با بررسى دقیق تر متوجه شدم حدود هزار کلمه بود که ده بار تکرار شده بود و مى گفت معماران آزادى بیانى را که خانه به آنها مى دهد به دشوارى هایى که باید در مسکن و رعایت قوانین تحمل کنند، ترجیح مى دهند. دانشجویان عزیز معمارى، لطفاً از چت جى پى تى براى نوشتن مقاله ها استفاده نکنید، این نرم افزار به شدت غیرهوشمند است!... و اغلب زباله هاى بازیافتى بیرون مى دهد...

\\n

پس از تجربه ترسناك با چت جى پى تى، از خودم پرسیدم چرا این قدر به خانه هاى تک خانوارى توجه مى شود؟ این پرسش مرا به زمانى برد که تدریس را در آکادمى هنرهاى زیباى وین شروع کردم، جایى که نخستین پروژه همه دانشجویان سال اول طراحى یک خانه تک خانوارى بود. به یاد مى آورم که به شدت با برخى از استادان قدیمى بحث مى کردم که خانه به عنوان پروژه اول براى دانشجویان جوان مناسب نیست، زیرا برنامه پیچیده اى است که به بلوغ فکرى و جایگاهى در معمارى نیاز دارد، به ویژه اگر قرار است سنتزى باشد و تزى که نوآورى معمارى و جوهره زندگى یک جامعه را توصیف کند. این مقاله تلاشى است براى گشودن بحثى درباره زندگى و بررسى اینکه چه زمانى، چگونه و چرا معماران به مسئله مسکن بى علاقه شدند. اما ابتدا باید داستان خانه مدرن را بازگو کنیم.

\\n

خانه، ویلا، تز در طول تاریخ مدرن، »خانه« براى اغلب معماران آغاز معمارى بوده است. جایى براى افراد ممتاز و کسانى که فرهنگ استخدام یک معمار را براى نمایش ثروت، فرهنگ، درك و حمایتشان از هنرها داشته اند. در قرن بیستم، خانه هاى بسیار کمى از سوى مردم عادى به معماران سفارش داده شده اند. این را مى توان تا زمان مدرن هاى اولیه مانند فرانک لوید رایت و خانه روبى )براى آقاى فردریک روبى( و خانه آبشار )براى لیلیان و ادگار جى. کافمن پدر، صاحبان فروشگاه هاى زنجیره اى کافمن( ردیابى کرد. نمونه هاى برجسته اى از اینکه چگونه یک معمار تز خود را بر پایه تکرار، گشودگى، افقى بودن و ترکیب بندى فضایى آغاز مى کند. اصرار رایت بر طراحى همه چیز )از دستگیره درها تا تخت ها، صندلى ها، مبلمان و وسایل روشنایى داخلى و خارجى( پیامى روشن از معمارى به عنوان هنرى خودمختار و خاص است. گفته معروف او که »معمارى ارگانیک است« با ادغام ساختمان در سایتش آغاز مى شود، به عنوان راهى براى اعلام اینکه معمارى با چشم انداز و زمینه اش (.2 و1 یکى است )تصاویر

\\n

مقاطع خانه آبشار، فرانک لوید رایت، © کتابخانه کنگره-1 خانه روبى، فرانک لوید رایت، © کتابخانه کنگره-2

\\n

نقد و نظر نقد و نظر

\\n

لوکوربوزیه از ویلا ساووى )براى پیر ساووى، یک صنعتگر ثروتمند( به عنوان نمایش کامل تمام نظریه هایش درباره معمارى و تکامل زندگى مدرن استفاده کرد. او ایده خانه به عنوان ماشینى براى زندگى را تحکیم کرد و گفت اگر برنامه ریزى شهرى در مرکز توجه معمار نباشد، صنعت، جمعیت را به حومه ها سوق خواهد منتشر شد(، جایى که 1933 داد و راه حل، شهر درخشان است )کتابش در سال (.4 و3 طبیعت و ساختمان باید در شهر با هم زندگى کنند و یکى شوند )تصاویر

\\n

( تزى است درباره اینکه 1928 - 30) میس وندر روهه و خانه توگندهات چگونه معمارى میانجى بین سایت و ساختمان است. توجه به جزئیات، ترکیب مواد و رنگ ها همگى در این اثر اولیه لذت بخش اند. غرفه بارسلونا نیز در همان ادعا مى کند که پایه 1زمان ساخته شد، اما خانه نیست. هرچند الن کولکهون در بارسلونا ساخته 1922 تمام کارهاى میس، غرفه آلمان است که در سال (.5 شد )تصویر

\\n

ویلا ساووى و پنج اصل معمارى-3

\\n

، ویلا ساووى، پله اصلى و شیب راهه منتهى به پشت بام، ارتباط با منظره هاى دوردست-4 شهر در فاصله دور، © نویسنده

\\n

خانه توگندهات، منظره دوردست، شهر در فاصله دور، © نویسنده-5

\\n

فرانسوا فرومونو استدلال مى کند که خانه فارنزوورث مدلى براى حرفه آمریکایى میس است. تمام کارهایش، از جمله آپارتمان هاى لیک شور درایو و همه ساختمان هاى ادارى، بر پایه نظریه هایى است که در این خانه مشهور (.7 و6 براى خانم فارنزوورث طراحى شده اند )تصاویر هانس شارون و خانه اشمینکه )براى فریتز اشمینکه، صاحب کارخانه ساخته شد و روى جلد کتاب 1930 نودل در لوباو، ساکسونى( در سال منتشر شد، چاپ شد تا نشان دهد مدرنیسم 2002 معمارى مدرن که در سال (.9 و8 تنها به لوکوربوزیه و ویلا ساووى محدود نیست )تصاویر خانه اشمینکه نمونه کامل بسیارى از قوانین معمارى مدرن است. فضاهایى که بین سکوها معلق اند، شیشه هاى کف تا سقف )پلان آزاد، نماى آزاد، استفاده کاربردى از فضا( و معمارى شامل طراحى همه چیز از دستگیره درها تا چراغ هاى سقفى است. شارون بیشتر به خاطر ساختمان هاى عمومى بزرگش مانند فیلارمونیک و کتابخانه برلین شناخته شده است، اما او بسیارى از پروژه هاى مسکونى را تجربه کرد و یکى از معدود معماران بزرگ آلمانى بود که در دوران نازى ها به ایالات متحده مهاجرت نکرد. برجسته ترین پروژه هاى مسکن او در دوره هاى بین دو جنگ ساخته شدند. آلوار آلتو، ویلا مایرا، این خانه برخى از مهم ترین تأملات آلتو درباره (.10 رابطه زندگى با طبیعت را در خود دارد )تصویر این پروژه دنباله مجموعه اى از مسکن هاى جمعى است که همان کارفرما به آلتو سفارش داده بود. او مناطق مسکونى بخش هاى مختلف فنلاند را طراحى کرده بود، که با خانه هاى ردیفى، خانه هاى نیمه مستقل و بلوك هاى آپارتمانى کم ارتفاع که با منظره و شرایط محلى سازگار شده بودند، مشخص مى شدند. شرکت آ. آهلستروم براى برنامه ریزى شهرى و ساخت وساز در منطقه کارخانه آهن کاتوآ نمونه اى عالى از نشان دادن توجه آلتو به تکرار و (.11 خاص بودن است )تصویر نگرش ها و شیوه هاى مسکن را نمى توان تنها از طریق دیدگاه هاى غربى بحث کرد، با این حال، این مقاله مى تواند به طور سطحى به شیوه ها در آسیا و به ویژه ژاپن در قرن بیستم و به خصوص پس از هیروشیما اشاره کند. شرکت کردند، به CIAM ژاپنى ها تنها آسیایى هایى بودند که به طور فعال در

\\n

به روى 70 . چشم غربى تا اوایل دهه2دلیل روابط نزدیکشان با لوکوربوزیه چین بسته بود. اولین نگاه به چین از طریق شاهکار آنتونیونى، کارگردان بنام ، که بعداً توسط دولت 3«ایتالیایى، بود. فیلم معروف او، »چونگ کو، چین چین به عنوان افترا رد شد و بلافاصله نمایش داده نشد، تنها روزنه اى به چین مائو بود. اما ژاپن داستانى کاملاً متفاوت دارد، زیرا در عین غربى شدن، بر ویژگى هاى خود از طریق آنچه »ژاپنیت« نامیده مى شد، پافشارى کرد. کیونورى کیکوتاکه، خانه آسمانى تنها اقامتگاهى است که من درباره اش بحث مى کنم، زیرا سازنده اش یکى از چهره هاى مهم جنبش متابولیست )او واژه متابولیسم را ابداع کرد( در ژاپن بود. مأموریت اصلى جنبش متابولیست اسکان جمعیت روبه رشد ژاپن در زمان رونق اقتصادى بود. همه پروژه ها درباره این بودند که ژاپن چگونه باید با جمعیت روبه افزایش خود در قلمرویى بسیار کوچک برخورد کند، اما همچنین نشان دهنده خودمختارى قدرتمند ملت ژاپن (.12 پس از بمباران وحشتناك هیروشیما توسط آمریکایى ها بود )تصویر خانه آسمانى نقش مهمى در انکشاف معمارى کیکوتاکه ایفا کرد، به ویژه تمرکز او بر طراحى ساختارى و ادغام زبان فضایىِ بدون دیوار ژاپنى. همچنین مرجع بسیار مهمى بود براى اینکه او چگونه سال ها بعد بر ساختمان هاى (.13 شناور تمرکز کرد )تصویر و 1960 این جستجو براى خانه هاى منحصربه فرد مى تواند در دهه همچنین ربع اول قرن بیست ویکم گسترش یابد، اما تعداد کمى از خانه هاى معاصر مى توانند ادعا کنند که تز معمارشان هستند. استثنا با برخى همچون رخ مى دهد 1997- 2001 خانه جنین شناختى گرگ لین در سال هاى که سفارشى سازى انبوه را تحسین مى کند و به تولید انبوه محصولات منحصربه فرد منجر مى شود، رویاى آمریکایى: فردى و متفاوت بودن. شاید این خانه تحقق نیافته واقعاً آغاز پایان بود؟ مى توان نتیجه گرفت که »خانه« به عنوان یک گونه، سنتزى از مهم ترین ایده هاى معمار بود، تز آنها براى جستجوى مادام العمر یک زبان. با این حال، در اواخر قرن بیستم طولى نکشید که خانه به آینه اى از جایگاه اجتماعى کارفرما تبدیل شد و اغلب معماران از تفکر و پیشنهاد نظریه هاى جدید یا ابداع یک زبان جدید دست کشیدند. بنابراین مسکن به محصولى براى بازگشت سرمایه سازندگان تبدیل شد.

\\n

1945-1951 ، اسکلت خانه فارنزوورث و ورودى-6

\\n

آپارتمان هاى لیک شور درایو و نقشه-7

\\n

، معمارى مدرن، تاریخ هنر آکسفورد-8 الن کولکهون حداقل، کاربردى، به طور خارق العاده مدرن و-9 فضایى لذت بخش براى زندگى خانه تراس دار )بلوك آپارتمانى بدون پله( در کاتوآ، براى کارکنان ارشد شرکت، -11 عکس: الینا لیوکنن، بنیاد آلوار آلتو

\\n

1937-39 ، فضاى داخلى و نقشه ویلا مایرا-10

\\n

شهر دریایى کیکوتاکه-12

\\n

1958 ،. کیکوتاکهK خانه آسمانى-13

\\n

پنج اصل معمارى خود را در ویلا ساووى )و1927 لوکوربوزیه در سال ( نظریه پردازى کرد و نشان داد که معمارى جدید چه 1923 ویلا لاروش در مى تواند باشد. ویلا ساووى به همان اندازه که پایه تمام نظریه هاى او و یک خانه نظرى است )به گفته غیرمعماران زندگى در آن دشوار است(، بدون شک تز و زیرساخت تمام نظریه ها و ساختمان هاى او، از جمله معمارى شهرى و اندیشه هایش درباره شهرهاى آینده است. ( زمانى که او در آرژانتین سخنرانى مى کرد نمایش 14 ترسیم زیر )تصویر داده شد، او در ادامه مى گوید که حتى اگر این خانه براى پوآسى نزدیک پاریس طراحى شده باشد، مى توان آن را چرخاند و در بیاریتز ساخت تا به خورشید جنوبى و آب وهوا پاسخ دهد، یا حتى به آرژانتین آورد و با آب وهوا سازگار کرد. او نشان مى دهد که چگونه خانه باید به عنوان یک »ماشین« کامل باشد تا بتوان آن را به صورت انبوه تولید و به چیزى براى همه تبدیل کرد، انباشته شود و به مسکن تبدیل شود، تکثیر شود و شهر شود. آیا این در تضاد کامل با خانه جنین شناختى گرگ لین، یا دقیقاً همان ایده اى است که صد (15 سال پیش از آن مطرح شده بود؟ )تصویر همان طور که گفته شد، خانه هایى مانند ویلا ساووى یا خانه اشمینکه و بسیارى از خانه هاى آدولف لوس نمونه هاى عالى از ایده هاى اصلى معماران هستند، نه تنها در جستجوى راه هاى دیگر زندگى، بلکه در مشارکت آنها در وضعیت جوامعى که در آن ها ساخته مى شدند. آدولف لوس و خانه اى براى تریستان تزارا )یکى از بنیان گذاران جنبش نیز بحثى با 1925 دادائیسم( و همسرش گرتا ناتسون )نقاش مدرنیست( سال لوکوربوزیه درباره نظریه هاى پلان آزاد و رامپلان است. براى لوس، چهارچوب مرجع، صنعتگرى سنتى است، وظیفه اى که از نظر اجتماعى تعیین شده است. در مورد لوکوربوزیه، تقسیم کار بین طراحى و اجرا هسته فرآیند معمارى را تشکیل مى دهد. تکلیف و ابزار تحقق آن با فناورى هاى جدید و قابلیت هاى صنعتى تدوین مى شود. خانه در پاریس به وضوح انتقادى از فرهنگ خودش و بورژوازى و دل مشغولى آنها با تزئینات است. در اینجا او نماى ساختمان را از همه تزئینات اضافى پاك مى کند، نبوغ مطلق او در بازتفسیر نظم هاى کلاسیک در نماى خیابان غالب است (.16 )تصویر رم کولهاس و میخ آخر بر تابوت مشهورترین خانه هاى قرن بیستم. این خانه هم سنتزى از همه ایده هاى کولهاس درباره زندگى و شهر است و هم سنتزى واقعى از ایده هاى بسیارى از معماران دیگر قرن بیستم. تفسیر او درباره پلان آزاد، نماى آزاد، باغ پشت بام، پیلوتى ها و زمین، ساختار و فضا و

\\n

همچنین رنگ، ترکیب بندى نقاشى، و در نهایت رابطه با شهر، و خانه به عنوان مکانى براى تأمل درباره شهر، به وضوح در این خانه تک خانوارى قابل خواندن (.18 و17است )تصاویر

\\n

سه سال پیش از آغاز قرن بیست ویکم... 20/19 ، شرکت اِنى )سینتیا دیویدسون و پیتر آیزنمن( شماره1997 در سال خود را با عنوان »وضعیت مجازى« منتشر کرد، که جان راجمن سردبیر مهمان آن بود. یک مسابقه دعوتى راه اندازى شد و معمارانى مانند تویو ایتو، پولو(، هرتزوگ و دمورون، ژان نوول، پیتر - زائرا+ )فرشید موسوىFOA آیزنمن و دانیل لیبسکیند دعوت شدند. این شماره رودرویى مجموعه اى از نوشته هاى منتقدان و فیلسوفان درباره پرسش »مجازى« با ایده خانه مجازى بود. این اوج نظریه انتقادى بود که معناى خانه را به نیستى کشید. این رویداد ( MOMA) در موزه هنر مدرن نیویورك1999 با نمایشگاهى عظیم در جولاى (.19 )تصویر4با عنوان »خانه غیرخصوصى« دنبال شد این توصیف به شدت اغراق آمیز است، خانه ها با دقت توسط ترنس رایلى دست چین شده اند و ادعا مى کنند که پیش نمایش چیزهایى هستند که در قرن بعدى خواهند آمد. همه خانه ها نشان مى دهند تنها راه زندگى ما این است که بیش از یک میلیون دلار براى تبدیل یک خانه قدیمى یا بیش از پنج میلیون دلار براى طراحى یک خانه جدید خرج کنیم. پس به نوعى ترنس رایلى درست مى گوید که این آینده است. تنها اگر بپذیریم که آینده فقط درصد از 1 متعلق به افرادى مانند ایلان ماسک، جف بزوس، مارك زاکربرگ و درصد ثروت جهان را کنترل مى کنند.90 الیگارش هایى است که

\\n

بازگشت به آینده 5 سال پیش از نمایشگاه »خانه غیرخصوصى«، پیتر و آلیسون اسمیتسون43 خانه آینده را براى نمایشگاه ایده آل هوم دیلى میل طراحى کرده بودند. که در 6.مرکز نمایشگاهى المپیا برگزار شد »خانه آینده هرگز نه براى تولید واقعى، بلکه براى بحث نظرى طراحى شده بود. حول یک باغ، حیاطى با نور طبیعى و فضاى باز خصوصى طراحى شده بود، پنجره هاى کمى در دیوارهاى خارجى داشت که اجازه مى داد خانه ها مستقیماً کنار هم قرار گیرند. براى تأمین چشم انداز، سقفى وجود نداشت، بلکه یک سکو مرتفع بود تا بازدیدکنندگان نمایشگاه بتوانند از بالا داخل خانه را ببینند. لوازم خانگى و مناطق کارى در کابینت ها پنهان شده بودند تا فضاى (.20 )تصویر7«.باز بزرگى براى زندگى فراهم شود

\\n

1997 ، گرگ لین، خانه جنین شناختى-14 ویلا ساووى به عنوان ماده اصلى ساختار شهرى-15

\\n

آلیسون و پیتر اسمیتسون از طریق این خانه خیالى، جدایى خود را از پدربزرگ مدرنیسم، لوکوربوزیه، نقد و تأیید کردند. خانه آینده تا امروز موضوع مسابقات بوده، زیرا »آینده« بى زمان است. بررسى نقش نمایشگاه ها، انتشارات و مسابقات در دید عمومى نسبت به معمارى، به عنوان تنها راه باقیمانده براى تجربه مهم است.

\\n

چرا همه ما در خانه ها زندگى نمى کنیم؟ پس اگر خانه ترکیب ایده آلى از یک روش زندگى در جوامع ماست، چرا همه ما در خانه هاى تک خانوارى زندگى نمى کنیم؟ آیا فقط به این دلیل است که زمین کمیاب و بنابراین گران است؟ یا به این دلیل که همان قطعه زمینى مترى )براى یک خانواده( را در خود جاى مى دهد، امکان 200 که یک خانه خانوار( را دارد و ارزش زمین را براى مالک زمین 20 آپارتمان )براى20 ارائه

\\n

بیست برابر مى کند؟ شاید به این سادگى نباشد، مسئله مسکن پیچیده است زیرا به سیاست، اقتصاد و مسئولیت اجتماعى مرتبط است. و این ما را به دلیل )کنگره هاى بین المللى معمارى مدرن( بین CIAM اصلى مى رساند که اعلام کرد مسکن مهم ترین عنصر شهرسازى است. 1928-1960 سال هاى برگزار شد، ارنست ماى، رئیس 1929 کنگره دوم در فرانکفورت سال را دعوت CIAM وقت بخش مسکن، برنامه ریزى و ساختمان شهر، اعضاى کرد تا در این نشست بسیار مهم شرکت کنند. مسکن براى کم درآمدها محور اصلى این کنگره بود و روى دیوار دفتر ارنست ماى ترسیم هایى از ، همه در یک مقیاس، قرار داشت. این ترسیم ها بعدها در CIAM اعضاى « و توسط جِى. هوفمن در Die Wohnung für Existenz minimum» . منتشر شد1930 اشتوتگارت در سال

\\n

1925 ، خانه تریستان تزارا-16 استخر به سمت شهر پاریس، عکس: نسرین سراجى-17 ورودى ویلا دال آوا از خیابان-18

\\n

خانه غیرخصوصى، کار ترنس رایلى-19، برلین1987 پوستر و تمبر نمایشگاه بین المللى ساختمان-21

\\n

خانه آینده، نمایشگاه خانه ایده آل هوم دیلى میل-20

\\n

نمایش زندگى، زیستن، هنرها و هدف والاى صنعت نمایشگاه ها در انتشار پیشرفت بسیار مهم بوده اند. نمایش دستاوردهاى جوامع در فناورى، ساخت وساز، معمارى، تفکر معمارى، نظریه پردازى و توسعه شهرى و همه پیشرفت هاى علمى. هر معمار و دانشجوى معمارى مى داند که تغییرات عمده در معمارى ناشى از پیشنهادهاى تجربى است که در نمایشگاه ها از اواخر قرن نوزدهم با یک CIAM ،توصیف، بحث و نوشته شده اند. همان طور که اشاره کردم نمایشگاه شروع شد، شاید یک نمایشگاه کوچک بورژوازى خصوصى، اما منجر به یکى از مهم ترین و حیاتى ترین بحث ها درباره مسکن به عنوان ماده اصلى )و تنها( براى توسعه شهرهایمان شد. دویچر ورکبوند، همان طور که شناخته شده است، انجمن معماران، صنعتگران، و هنرمندانى بود که از طریق فلسفه هاى مشترکشان براى ترویج هنرها از طریق آموزش، انتشارات، سخنرانى ها و نمایشگاه ها گرد هم آمده تنها سه ماه پیش از شروع 1914 بودند. اولین نمایشگاه ورکبوند در سال جنگ جهانى اول افتتاح شد. شاید اولین بارى بود که 1927 مسکن در سال- نمایشگاه ورکبوند معمارى مسکن به پیش زمینه توجه عمومى آمد. مسکن به یکى از مهم ترین »انواع معمارى« تبدیل شد که معماران درگیر آن بودند. میس وندرروهه )با معمار مانند لوکوربوزیه و پولزیگ، والتر 17 لیلى رایش( معمار اصلى بود که گروپیوس، هانس شارون و دیگران را دعوت کرد تا املاك جدید وایسنهاف در اشتوتگارت را طراحى، و ایده هاى بزرگ تر خود را درباره زندگى مدرن گام بعدى براى CIAM .جنبش مدرن و راه هاى جدید زندگى را بیان کنند ترویج برنامه ریزى شهرى از طریق مسکن به عنوان مهم ترین ماده براى شهر بود. مجموعه اى از نمایشگاه ها در سال هاى پایانى قرن بیستم که بر اساس نمایشگاه هاى قبلى مدل سازى شده بودند، توجه به ظرفیت معمارى براى توسعه بخش هاى بزرگ شهرها و همچنین تجربه راه هاى جدید زندگى در شهر را جلب کردند.

\\n

1986-1993 ،IBA نمایشگاه بین المللى ( یک نمایشگاه معمارى و مفهوم IBA) 1987 نمایشگاه بین المللى ساختمان برنامه ریزى شهرى دولت براى شهر برلین بود، براى بازگرداندن مرکز شهر کریستین مولر، مدیر -برلین غربى یک مکان مسکونى. این ایده هانس ساخت وساز سناى برلین بود. توسعه شهرى اولیه دوره پس از جنگ در

\\n

آلمان، ساختارهاى ساختمانى تاریخى را رد کرد. محله هاى کامل تخریب و با ساختمان هاى کاملاً جدید جایگزین شدند. کلاى هاوس که به عنوان برنامه ریز و از - معمار اصلى منصوب شده بود، بسیارى از معماران بین المللى از ده کشور جمله گوتفرید بوهم، ماریو بوتا، پیتر آیزنمن، ویتوریو گرگتى، جان هجداك، هرمان هرتزبرگر، هانس هولاین، آرتا ایسوزاکى، لئون کریر، راب کریر، چارلز را دعوت کرد، این روند در بسیارى از - مور، آلدو رسى و جیمز استرلینگ پایتخت هاى اروپایى به عنوان مؤثرترین راه براى جلب توجه سیاستمداران به (.21 مسکن آغاز شد )تصویر

\\n

1991 ،فوکوئوکا، مجموعه مسکونى نکسوس دیان سودجیک، سردبیر مجله بلوپرینت، کمى پیشتر گفت فوکوئوکا براى ژاپن همان چیزى است که دوور براى انگلستان: نقطه ورود به کشور و اولین تصویر مسافر از آن. این شهر کوچک »کوچک طبق پارامترهاى بزرگ منشانه ژاپنى« جایى است که آرتا ایسوزاکى یک نمایشگاه معمارى بین المللى را به سبک مدلِ در اصل آلمانىِ رویدادهاى معروفى مانند وایسنهاف زیدلونگ به 1980 ( و نمایشگاه بین المللى بائوآستلونگ برلین )از1927) اشتوتگارت همان طور که میس و کلاى هاوس - بعد( سازمان دهى کرده است. ایسوزاکى مجموعه اى از معماران معاصر را گرد هم آورد: مایکل -پیش تر کرده بودند گریوز، استنلى تیگرمن، رم کولهاس، کریستین دو پورزامپارك، استیون هول، مارك ماك، اوسامو ایشى یاما و اسکار توسکتس. مجموعه مسکن نکسوس نقطه عطفى در سراسر جهان بود. جهانى سازى و نئولیبرالیسم به بلوغ خود رسیده بودند و تنها افراد فوق ثروتمند مى توانستند در یکى از آپارتمان هاى زیباى رم کولهاس یا استیون هال زندگى کنند. مسکن به محصولى براى سرمایه گذارى مالى تبدیل شده بود، دیگر سیاست دولت نبود، بلکه محصولات (.23 و22 تراکنشى توسعه دهندگان بود )تصاویر این نمایشگاه ها شاید آخرین نفس هاى مسکن جمعى به عنوان فصل مهمى از معمارى هاى زندگى بودند. در وین بود، 1998 »مسکن بازگشته است« عنوان سخنرانى من در سال که سپس به کتابى توسط پیتر ابنر با همین عنوان تبدیل شد، تلاشى براى بازگرداندن توجه به مسکن جمعى و دنباله آن »مسکن پیش مى رود«، من آن (.24 را »مسکن بیرون مى رود« نامیده بودم )تصویر عنوان من به عنوان محرك، قرار بود توجه معماران را به گونه اى جلب کند که به ظاهر فراموش شده بود. در این سخنرانى از فرآیند تجربه معمارى درصد ماده شهرهایمان 90 ًاز طریق مسکن جمعى دفاع مى کردم، زیرا تقریبا

\\n

1988-1991 ، مجموعه مسکونى نکسوس ورلد، رم کولهاس-22 . واحد مسکونى به صورت گروهى از واحدهاى زندگى روى هم قرار گرفته اند24 مقاطع-23 https://hicarquitectura.com/2024/10/oma-nexus-world-housing

\\n

.(25 است )تصویر در سال هاى اولیه قرن بیست ویکم، وقتى فردگرایى و جوامع نئولیبرال در اوج خود بودند، برخى سازندگان و معماران، به ویژه در بلژیک و هلند، با ایده (.26 تنوع حداکثرى انواع آپارتمان در یک ساختمان واحد کار کردند )تصویر

\\n

این قرار بود تراکم را افزایش دهد و ساخت در همان قطعه زمین یا در مورد را ممکن سازد. ایده خانه هاى انباشته شده MVRDV سیلودام روى آب توسط داشت که ایده واحد سکونت را به دو خانه MVRDV ریشه در پروژه قبلى (.27 جداگانه براى دو زوج در یک سایت تجزیه مى کرد )تصویر

\\n

مسکن بازگشته است و مسکن پیش مى رود!-24

\\n

ساختمان آپارتمانى50 ، خانه بى پایان، وین-25

\\n

1995 - 97 ، خانه دوبل-27

\\n

2003 ،MVRDV ، سیلودام-26

\\n

نمى توان دست لوکوربوزیه را که یکى از آپارتمان هاى واحد سکونت را به عنوان مدلى براى صنعتى سازى معمارى بیرون مى کشد، به یاد نیاورد. گرچه (.29 و28 همچنین راه جدیدى براى زندگى جمعى است )تصاویر در سیلودام، معماران به این خواسته اجتماعى پاسخ مى دهند که هر آپارتمان متفاوت باشد و به خواسته سازندگان براى ارائه بیشترین گونه از ارزان ترین تا مرسدس -گران ترین عمل مى کنند؛ مسکن به عنوان محصولى درست مانند )میکرو (. براى همه سلیقه ها، براى همه 30 ( خودروها! )تصویر7 تا بزرگ ترین سرى (. 31 بودجه ها، براى هر خانوار، همیشه یک مرسدس بنز وجود دارد )تصویر مسکن به عنوان محصولات سفارشى سازى انبوه براى هر سلیقه و هر بودجه؟

\\n

آپارتمان هاى دو وجهى با ارتفاع دوبرابر، دید به دریا و دید به کوه ها-28

\\n

واحد سکونت، یک نوع آپارتمان-29

\\n

MVRDV ، گونه هاى سیلودام-30

\\n

کاتالوگ آنلاین مرسدس بنز-31

\\n

ماده مسکن شهرهاى ما من دعوت شدم نمایشگاهى درباره مسکن در پاریس برگزار کنم. تصمیم گرفتم این چالش را مانند یک پروژه پژوهشى/معمارى در استودیویم در نظر بگیرم. ماده مسکن شهرهاى ما، کتاب و کاتالوگ نمایشگاهى بود که همراه با در غرفه دو ل آرسنال در پاریس، منتشر شد. این 2007 نمایشگاهى در سال نمایشگاه به ما امکان داد عمیقاً درباره اینکه اسکان یک جامعه چه معنایى دارد و چرا به سرعت به سمت ناتوانى در ابداع راه هاى جدید زندگى پیش (.32 مى رویم، فکر کنیم )تصویر براى آماده سازى نمایشگاه، ما به بازه صدساله ساخت مسکن جمعى در و نمایشگاه جهانى در پاریس نگاه کردیم. صفحات اول 1900 اروپا از دهه توسط ابنزر هوارد، 1902 کتاب با پوستر انتشار مانیفست شهر باغ در سال برنامه ریز شهرى انگلیسى که متقاعد شده بود بشر باید در محیطى روستایى زندگى کند و در هم زیستى مستقیم با طبیعت باشد، آغاز مى شود. نقشه شهر راحتى شهر« سرآغاز کتاب بود - لچورث و گفته معروف او »سلامتى روستا (.33 )تصویر صفحه بعدى خواننده را از طریق برش عمده اى از تلاش هاى 450 و قرن بیستم براى اسکان جمعیت اروپا، به ویژه پس از دو جنگ جهانى بزرگ به پایان مى رسد. کتاب مجموعه اى 2007 مى برد و با افتتاح نمایشگاه در سال

\\n

از ساختارهاى اقتصادى، سیاسى و اجتماعى را که معمارى و معماران را در بازسازى بزرگ شهرهاى تخریب شده پس از جنگ هدایت کرده اند، گرد (.35 و34 مى آورد )تصاویر بیست سال از اولین مطالعات ما درباره مسکن جمعى در اروپا گذشته است. اغلب کشورهاى جهان و تقریباً همه شهرهاى اروپایى کسرى عظیمى در تولید مسکن مقرون به صرفه دارند، معماران فقط خواسته هاى سازندگان را ترسیم مى کنند، هرچه واحد کوچک تر باشد )نه همان ایده معروف »حداقل موجودیت«(، آپارتمان هاى بیشترى در یک ساختمان، بازگشت سرمایه (.36 بیشترى براى سازنده )تصویر دیگر هیچ تفکر جمعى یا مبارزه اى بر سر پرسش چگونگى زندگى یا یا همه CIAM آینده مسکن در جوامع ما وجود ندارد، آ ن طور که در زمان آن نمایشگاه هاى ساختمانى وجود داشت. اما این واقعاً به چه دلیل است؟ مشهورترین معماران زمان ما پروژه هاى مسکونى بسیار کمى انجام مى دهند، 1980 برخى از مهم ترین جنبش ها در پروژه هاى بزرگ مسکن به اواخر دهه ریکن یاماموتو، برنده جایزه - ، به ویژه در ژاپن بازمى گردد90 و اوایل دهه ، به طور مداوم بر مشکل مسکن کار کرده است، این کار جامعه 2024 پریتزکر معمارى را به کجا رسانده است؟ اگر خانواده پریتزکر روند را تشخیص دهد و براى انتشار نقش معمارى در سطح جهانى، فرهنگ معمارى جهانى را برقرار کند، آن گاه انتخاب یاماموتو در

\\n

2007 ، ماده خانه سازى شهرهاى ما، کتاب و نمایشگاه-32

\\n

ماده مسکن شهرهاى ما، نسرین سراجى171-170 صفحات-34 تورس بلانکاس، مادرید-35

\\n

ماده خانه سازى شهرهاى ما، © نسرین سراجى20-21 ابنزر هوارد و لچورث صفحات-33

\\n

سازندگان تجربه را کشتند. معماران دیگر براى طراحى نقشه هاى تولیدشده توسط هوش-36 مصنوعى لازم نیستند، چه کسى به معمار نیاز دارد؟ وقتى هوش مصنوعى مى تواند آن را در کسرى از زمان انجام دهد.

\\n

مترمربع700,000 - 2004 ، رى. یاماموتو، مسکن سوهو پکن-38

\\n

2004 ، ریکن یاماموتو، ژیان واى سوهو، پکن، چین-39 رى. یاماموتو، خانه اکومز یک مسکن تجربى که کارایى آلومینیوم سبک وزن را به عنوان-40 مصالح ساختمانى نشان مى دهد، با مجوز شینکنچیکو شا

\\n

رى. یاماموتو و فروشگاه مزرعه، آزمایش هاى اولیه مسکن، مجتمع مسکونى هوکاتوبو، -37 1988-1991

\\n

سال گذشته نشانه اى است از اینکه چگونه باید صفحه قرن بیستم را ورق بزنیم تا مدل هاى مسکن جدیدى براى قرن بیست ویکم ابداع کنیم. قرن کمبود، قرن (.37 بلاهاى آب وهوایى، قرن کمبود آب و مواد... )تصویر

\\n

از پروژه هاى چشمگیر مسکن یاماموتو در پکن )زادگاهش( پروژه است که در آن همان مدول را از کوچک ترین تا JIAN WAI SOHO بزرگ ترین بدون ترس تکرار مى کند. هرگز این همه یکسانى این قدر زیبا و آرام (.39 و38 نبوده است )تصاویر ریکن یاماموتو: »ما به دنبال شکلى کاملاً انتزاعى از بیان معمارى بودیم. امیدوار بودیم که این ساختمان ها نه با طراحى پست مدرن که در آن زمان در پکن مد بود، بلکه با فعالیت هاى مردم در سطح زیرزمین و طبقه اول و جاهاى (.40 مختلف دیگر، شخصیت پیدا کنند.« )تصویر

\\n

و سرانجام...! سال اول قرن بیستم سال هاى باشکوه تجربى و پیشرفت اجتماعى بود، 50 به ویژه پس از دو جنگ جهانى. بخش هاى بعدى قرن تأیید کردند که معمارى در یک تقاطع حیاتى قرار دارد. مسکن دیگر توسط معماران طراحى نمى شود، بلکه یک محصول مالى است و بر اساس صدها طرح موجود براى رفع بر پایه 2008 ابتدایى ترین نیازهاى سرمایه گذاران ترسیم مى شود. بحران مالى سیستم وام مسکن آمریکا و حرص تأمین کنندگان مالى بود که حباب مسکن را ایجاد کردند و جهان را به سمت ورشکستگى کشاندند. ربع اول قرن بیست ویکم تجربه اى هشداردهنده براى همه معماران بوده است، کمبود مواد و منابع در همه جاى جهان. ساختمان هاى جدید در چین که برترى مالى جعلى و رونق ساخت وساز را به دلیل ساخت وساز بیش از حد متوقف شدند که 2021 القا کردند، در سال (.41 اکنون چین را با تعداد زیادى شهر ارواح به جا گذاشته است )تصویر لوکوربوزیه در کتاب معروفش به سوى معمارى جدید »آقایان معماران« را فراخواند. اکنون زمان آن است که تقریباً صد سال بعد دوباره همه معماران جهان را فراخوانیم تا از ساختن بناهاى بى فایده براى گروهى از تأمین کنندگان مالى که تنها هدفشان در زندگى ثروتمندتر کردن یک درصد جهان است، دست بکشند. همه دوستان و شرکاى معمارم را دعوت مى کنم روش ساخت وسازمان را بازنگرى کنیم. تا جایى پیش مى روم که التماس مى کنم ساختن را متوقف کنیم و درباره اینکه تخریب نکردن یعنى چه، کشف دوباره همه آنچه مدرن ها در قرن گذشته ساختند و تعمیر میلیون ها خانه و آپارتمان که در وضعیت ناامیدکننده اى هستند، فکر کنیم. ساختن با حداقل یعنى چه، رد تخریب چه چیزى لازم دارد، کار کردن با واقعیت چه چیزى مى طلبد، طراحى

\\n

ساختمان هایى که به تهویه مطبوع نیازى ندارند را متوقف کردن چه معنایى دارد، فکر کردن پیش از گفتن بله یعنى چه. من همه شما معماران هم وطن ایرانى ام را دعوت مى کنم مانیفست جدیدى بنویسید، این آغاز یکى است: مانیفست جدیدى به سوى تعمیر سیاره مان!... چگونه جلوى گرمایش جهانى را بگیریم، بدون شک چالش برانگیزترین و حیاتى ترین پرسش طراحى قرن است. پروژه فرضى تعمیر، ما را با مشکلات کربن زدایى، کمبود مواد، مهاجرت اقلیمى، فقر و نابرابرى و همچنین تغییر کامل در ژئوپلیتیک روبه رو مى کند. مدل هاى اقتصادى قرن بیستم که عمدتاً بر پایه رشد بودند، دیگر توسط برخى اقتصاددانان محترم پشتیبانى نمى شوند. معمارى و ساخت وساز همیشه مولد تغییر اجتماعى و رشد اقتصادى بوده اند. شاید اکنون زمان طراحى کاهش رشد باشد. در پى فوریت هاى اقلیمى، ما به عنوان معمار باید آینده نگر و خلاق باشیم. نمى توانیم پایان دادن به طراحى ساختمان هاى جدید را نادیده بگیریم. این به معناى بدون معمارى نیست؛ بازسازى، استفاده مجدد، تعمیر، برنامه ریزى مجدد، پر کردن، ترمیم، مراقبت و توجه، نگرانى هاى فورى معمارى هستند! به عنوان یک مهلت جدید قرار است (.42 ادامه یابد... )تصویر

\\n

AADipl FRIBA-* نسرین سراجى کین، ونژو، چین -استاد برجسته معمارى، دانشگاه ونژو استاد کامل طراحى معمارى، دانشگاه کالج دوبلین، جمهورى ایرلند ناسا لیمیتد، آژانس جدید براى گمانه زنى هاى معمارى؛ پاریس، فرانسه

\\n

پانوشت ها: . 159 (، صفحه2002 ، آلن کولکهون، معمارى مدرن )انتشارات دانشگاه آکسفورد-1 ، جالب اینجاست که این نشست اولین بارى بود که معماران غیراروپایى، به ویژه کنزو تانگه-2 کونیو مائکاوا و جونزو ساکاکورا از ژاپن، به رسمیت شناخته شدند. به طور اتفاقى، مائکاوا و به ترتیب براى لوکوربوزیه کار 1931- 1936 و1928- 1930 ساکاکورا پیش تر بین سال هاى نه تنها به خاطر به رسمیت شناختن جهانى معماران ژاپنى قابل توجه CIAM 8 .کرده بودند ( و Team X) است، بلکه به عنوان نقطه اى دقیق که ستاره لوکوربوزیه در برابر تیم ایکس »خانه - مایکل هولت- تک بریتانیایى کم رنگ شد، باید مورد توجه قرار گیرد. آرك دیلى-هاى . 2014 فوریه19 ،«آسمانى کیکوتاك، جایى که متابولیسم و لوکوربوزیه به هم مى رسند »چونگ کو، چین« فیلمى است از کارگردان ایتالیایى میکل آنجلو Chung Kuo, Cina -3 .1972 آنتونیونى در سال خانه معاصر را بررسى مى کند که توسط مجموعه اى از معماران برجسته 26 ، »این نمایشگاه-4 بین المللى طراحى شده اند و طرح هایشان نشان دهنده تکامل خانه هاى خصوصى در پاسخ به (. MOMA) نوآورى هاى اخیر معمارى و شرایط فرهنگى در حال تغییر است.« وب سایت موما ( Team X) و همچنین از بنیان گذاران تیم ایکسCIAM پیتر و آلیسون اسمیتسون از اعضاى-5 .بودند برگزار شد. 1956 مارس31 مارس تا6 نمایشگاه از-6 7- https://www.cca.qc.ca/en/articles/issues/2/what-the-future-looked- like/327341956-/house-of-the-future

\\n

شهرهاى ارواح در چین، میلیون ها واحد مسکونى سوداگرانه خالى و آماده تخریب-41 ، بیایید2013 رومئو و ژولیت، کلرمون، فران-42 درختان را نگه داریم و ساختمان ها را تعمیر کنیم

\\n\n