کتاب هاى منتشر شده مؤسسه معمارنشر
\\n\\n.براى تهیه این کتاب ها مى توانید با دفتر مجله معمار تماس بگیرید
\\n\\nمجله معمار به معرفى سیروس باور اختصاص یافته است. به131 شماره عنوان انسانى تأثیرگذار بر معمارى معاصر ایران، سعى کرده ایم مرورى بر تفکر، شخصیت و تجارب او در معمارى و شهرسازى داشته باشیم. در کارهایى که طى بیش از نیم قرن ساخته و در نوشته هایش و آنچه در همین مدت مجله معمار، 27 و در شماره1383 تدریس انجام داده است. اولین بار در سال در گفتگویى با او، شهاب کاتوزیان به معرفى و نقد کارهایش پرداخته و امروز سال بعدتر پرونده نسبتاً کاملى از سیروس باور و آنچه انجام داده را ارائه 17 .کرده ایم باور در روایت از خود و جایگاه حرفه اى اش توصیف جالبى دارد. مى گوید: »در سال هاى جوانى شکارچى بودم و بعدها با فاصله گرفتن از شکار به کوهنوردى و طبیعت گردى حرفه اى پرداختم«. او چند بار سفر به شمال کشور از طریق مسیرهاى کوهستانى البرز با پاى پیاده را تجربه کرده است. »در تمام عمرم تنیس باز ماهرى بوده ام که سابقه نایب قهرمانى در مسابقات دانشگاه هاى کشور را هم دارم و تا یکى دو سال قبل هم پاى ثابت ز مین هاى تنیس بودم. چندین بار هم در مسابقات اتومبیل رانى رالى در سطح کشور شرکت کرده ام. و البته در کنار همه اینها آرشیتکت هم هستم«. او سال ها معمارى را در دانشگاه ملى )شهید بهشتى امروز( و دانشکده هنرهاى زیباى دانشگاه تهران و بعدها در دانشگاه هاى دیگر درس داده است. پس از بازگشت از ایتالیا در دهه چهل به شرکت نفت پیوست و سپس بدون دریافت حقوق، تدریس در دانشگاه ملى را آغاز کرد که بعدها به عنوان استاد مدیر گروه آموزش معمارى 1352 تا1350 به دانشگاه تهران پیوست، از سال دانشگاه تهران بوده است. باور کار معمارى را هم تجربه کرده و سابقه معمارى در چند کشور از جمله ایتالیا و برزیل را دارد. تعلق خاطرش به معمارى مدرن را هنوز با اعتقاد راسخ حفظ کرده و آنچه را در تمام سال هاى کار حرفه اى انجام داده در مسیر همین دیسیپلین بوده است. به عنوان یک معمار، سیاسى مشخصى است که در نگاه معمارى و - صاحب ایده و تعهد اجتماعى شهرسازى اش جایگاه خاصى دارد. سیروس باور شهرساز هم است. از اولین استادانى بوده که تاریخ شهرسازى مدیر 1357 تا1356 مدرن را در دانشگاه هاى ایران تدریس کرده و از سال گروه آموزش شهرسازى دانشگاه تهران هم بوده و پروژه هاى شهرسازى قابل توجهى چون طرح جامع شیراز، طرح جامع یزد و طرح شهرك صنعتى ساوه و طرح توسعه حرم اما رضا را انجام داده است. در تداوم آشنایى با وجوه شخصیتى سیروس باور خصوصیت جالبى را در او مى توان یافت، پتانسیل ظریفى براى عصیان در برابر آنچه مى پندارد آنى خورشیدى، زمان دانشجویى در دانشکده 30 نیست که باید باشد. در دهه هنرهاى زیبا و در آتلیه فروغى، همین عصیان او را واداشت عطاى دیپلم را بر لقاى رأى دست نیافتنى رئیس سیحون ببخشد و براى یافتن دانش معمارى متفاوت از آنچه در هنرهاى زیبا به دست آورده بود، به ایتالیا و دانشگاه فلورانس برود. پس از پایان تحصیل و بازگشت به ایران، با همین روحیه عصیان و نارضایتى از آموخته هایش در هنرهاى زیبا، جذب دانشگاه ملى شد
\\n\\nو تدریس معمارى را به آن شکلى که فکر مى کرد باید باشد و نه آن طور که در هنرهاى زیبا آموزش مى دادند، آغاز کرد. دیرى نگذشت که در آنجا هم به مشکل برخورد و متوجه شد که تغییر، به آن شکل که به دنبالش بود را نمى تواند به فعل برساند. پس به دانشگاه تهران و هنرهاى زیبا، جایى که حالا دوست و همکارش میرفندرسکى مدیر گروه بود که قرابت فکرى زیادى هم با هم داشتند، رفت و ایده هاى جدید در تدریس معمارى را در آنجا دنبال کرد. بعدها براى در اختیار داشتن کتاب و منبع براى تدریس به دانشجویانش دست به کار ترجمه هم شد. شاید براى پنج دهه اولین آشنایى دانشجویان معمارى با سیروس باور به ترجمه کتاب تاریخ معمارى مدرن، لئوناردو بنه ولو باز مى گردد که در سال به چاپ رسید. یکى از اولین منابع به زبان فارسى در مورد معمارى 1353 .مدرن که به کوشش او در اختیار معماران و دانشجوهاى معمارى قرار گرفت تا قبل از ترجمه این کتاب منبعى به زبان فارسى براى آشنایى با معمارى مدرن جهان در اختیار نبود. کتاب بعدى او که این بار به نگارش خودش و حاصل تحقیقات گسترده براى جمع آورى مجموعه اى از آثار معمارى مدرن خورشیدى و شرایط معمارى در این دوره بود، 70 تا30 ایران در دهه هاى به چاپ رسید. 1389 با عنوان نگاهى به پیدایى معمارى نو در ایران در سال آخرین کتابش با عنوان کتاب نفت که پرونده مفصلى در مورد نقش نفت، انگلیسى ها و ملى شدن صنعت آن در فرهنگ صنعتى شدن و آموزش دارد، نیز در مرحله چاپ قرار دارد. باور صاحب قلمى روان است و در نوشتن براى بیان آنچه در ذهن دارد داراى مهارتى ستودنى است و این در مقالات متعددى هم که به نگارش در آورده مشهود است. در جریان آماده سازى این شماره و در اولین دیدار در خانه اش، باز هم شگفت زده مان کرد. با مجموعه مفصلى از طراحى ها، نقاشى ها و اسکیس هاى معمارى او و برادرش فرخ باور مواجه شدیم که نشان از مهارت و درك زیبایى شناسانه این دو برادر از نقاشى و طراحى دارد. ترسیم هاى دستى او در ارتباط با هر پروژه اى که از آن سخن مى گفت حس فراموش شده اى را
\n