به یاد هوشنگ سیحون

چيزهايي كه من شاهدش بودم داد. مثلاً كارد و چنگال و قاشق آمد. نه تنها )در اين موارد، بلكه( در تمام شئون )اين تغييرات را( مي ديديم، مثلاً مدرسه. من به اولين كودكستان تهران مي رفتم، خاطرة خوشي هم ندارم براي اينكه مخرج »ر« نداشتم و »رِ« ها را »ي« مي گفتم و تنبيه مي شدم. وقتي رضاخان سردار سپه، رئيس الوزرا و بعد هم شاه شد، برنامه خاصي داشت و آن فرستادن محصلان به اروپا بود. اينها به اروپا مي رفتند و با پشتوانة غني به ايران بر مي گشتند، و در خدمت كشور كارهاي مفصل مي كردند كه دنباله اش دانشگاه ايجاد شد. چنين ارتباطي روي معماري، و معماري در حال تحول اثر مي گذارد. منتها آن موقع افراد اثرگذار يا در روسيه تحصيل كرده بودند يا در اروپا به صورت انفرادي، يا اينكه از اروپا آمدند و روي معماري تأثير گذاشتند و شكل معماري عوض شد.

\n