1367-1384،مرکز بین المللی فرهنگی اصفهان
\\n\\nدر این طرح که از لحاظ هندسی از تقارن قوي برخوردار است، توده اي از ماده در مرکز بنا با آسمان تهی شده و چون گردابی، آسمان را ابتدا به مرکز و سپس به قعر خود فرو برده، در حالی که از سوي دیگر ماده با ارتعاشات متواترِ فرارونده به صورت پلکانی به سوي آسمان سرکشیده است. این حفره که در جهت خورشید از میان به دو نیم شده، اسطوره شکاف عالم را به ذهن می آورد. سطح پلکانى در بیرون و بر بام بنا، امکان نمایش در فضاي باز را فراهم مى سازد و تالارهاي نمایش را در زیر خود جاي داده است. در کانون تالارها، یک فضاي هشت ضلعی به ارتفاع سه طبقه نهاده شده که لایه زیرین آن چون یک حوضخانه، فضاي چایخانه اي را به دور خود سازمان داده است. بر فراز آن تالار انتظار و بالاخره در سطح سوم فضایی با دیوارهاي کدر و سنگین و سقف شفاف قرار گرفته است. این فضاي کشیده بر تارك نور دارد و در بن آب، فضاي مقدس معابدِ آب و نور را به ذهن متبادر می سازد. در دو سوي این مرکز تهی، فضا هاي نیمه شفافی استقرار یافته که پل هاي معلق و شفاف از درون آن عبور مى کنند و به ورودي هاي جانبی متصل می شوند. در زیر این پل ها و اضلاع شرقی و غربی، نگارخانه ها قرار گرفته اند. این دو فضاي نیمه شفاف که شب ها با نور لاجوردي روشن می شوند، در ترکیب با ساختمان توپر آجري مانندِ کاشی کاري، جداره هاي سبک و با تلألو ایجاد می کنند. در جداره شمالی بنا یک آب نماي وسیع قرار دارد که محیط آن با رواق ها و بازارچه هنر تعریف شده است. مخاطبان پس از عبور از دروازه ها، از طریق دو پل به یک جزیره
\\n\\nمیانی وارد مى شوند، سپس از روي سنگ ها، بر فراز آب، گذر مى کنند و با انجام نمادین آیین وضو ، وارد فضاي تهی مرکزي می شوند. این در حالی است که ورودي فضا، از میان کوشک و دروازه جداره شمالی که با پیاده روي شهر ترکیب شده است، در محور دید قرار می گیرد و همچون دیگر بناهاى تاریخى دسترسی از این دروازه به درون، بدون گذر از مسیر گفته شده مقدور نیست. در واقع این طرح از دو بخش اندرونی و بیرونی تشکیل شده است که بخش بیرونی، کارکردهاي نمایشی و ارائه کارها و آثار را در غالب فضاهاي گفته شده دربرمی گیرد و بخش اندرونی که در سه سطح حول سه حیاط مرکزي ممتد که هر یک داراى هویت ویژه اند شکل گرفته است، مجموعه فضاهاي آموزشی، مطالعاتی و مدیریتی را در خود جاي داده است. در اطراف این آب نماي وسیع چهار برجک در چهار کنج و در میان حیاط هاي مرکزي در نگارخانه ها در زیر زمین قرار دارند، که تربیع کنج ها فرشته هاي نگهبان را که امري کهن الگویی است به نمایش می گذارند. در انتها می توان گفت؛ در شکل گیري ارتباط این طرح، از سه مسیر گفته شده مفاهیم و معانی، هندسه و اشکال و نوع مواد و مصالح به کار گرفته شده، و فرهنگ منطقه اى استفاده شده است. در حالی که فن آوري نو ساختمانی در سازه و تأسیسات و کاربرد موادي مانند فولاد، شیشه و بتون در ترکیب وارد شده است، از مصالح خاکی، خلوص و سادگی در ساختار فضا و زبان هندسی روشن استفاده شده و بدین ترتیب تفکر جهانی و منطقه اي در هم آمیخته اند تا هویت معاصر را در معماري آشکار سازند.
\\n\\nجنوب میدان نقش جهان از شرایط ویژه اى برخوردار است. مهم ترین ساختمان نشانه اى تاریخى یعنى مسجد شاه را در کنار دارد. در مرکز آن باغ زره سازان و در اطراف باغ خانه هاى دوره قاجار قرار دارند. این اولین موقعیتى است که مى توانست در خور اجراى طرح اعیانى سازى در بافت هاى تاریخى ایران باشد. از این رو در حدود
\\n\\nهکتار آن طرح کاملى به صورت طرح محرك توسعه در بافت تاریخى اطراف 3/5 تهیه شده. با اجراى این طرح، که بخش عمده آن مرمتى و بخش دیگر ساخت با همان ویژگى هاست محله اى از شهر از امکانات فرهنگى و گردشگرى ویژه برخوردار خواهد شد که مى تواند معرف فرهنگ ایران و ارتقاى اقتصاد این بخش از شهر باشد.
\\n\\n1368، پروژه مرمت و احیاى پشت مسجد جامع عباسى ، اصفهان
\\n\\nپروژه اول: پروژه ساماندهى و طراحى باغ زره سازان و باغ مجدالعلما
\\n\\nپروژه دوم: احیاى مجموعه شریعتمدار و طراحى مجموعه اقامتى
\\n\\nپروژه سوم: احیاى کاروان سراى تاریخى مقصودبیک و طراحى اقامتگاه ویژه
\\n\\nپروژه چهارم: احیاى خانه هاى تاریخى جبهه شرقى باغ و طراحى اقامتگاه هاى خوشه اى
\\n\\nپروژه پنجم: احیاى خانه تاریخى صاحبان و طراحى پلاك هاى جنوبى
\\n\\nپروژه ششم: طراحى تالار نمایش هاى آیینى و تداوم محور سبز تا مادى فرشادى. )نزدیک شدن به الگوى قاجارى(
\\n\\nپروژه هفتم: طراحى موزه هنر عباسى
\\n\\nپروژه دهم: طراحى موزه فرش و کارگاه مینا
\n