دولت ایتالیا تلاشی جدی را برای ارتقای طراحی خوب آغاز کرده است. اولین جشنوارهٔ معماری این کشور در نوامبر گذشته با هدف گشایش باب گفتگو بین مردم و مؤسسات دولتی، و با تأکید بر احیای دلبستگی به معماری و اهمیت معماری در عرصهٔ سیاسی اروپا برگذار شد. در همهٔ شهرهای کوچک و بزرگ ایتالیا شعبههای محلی شورای ملی معماری اجلاسها و نمایشگاههایی تحت عناوین گوناگونی از «معماری در سینما» تا «بازسازی بناهای تاریخی» سازماندهی کردند. فعالیتهای دیگر عبارت بودند از: هویتیابی در یادمانهای تاریخی، برنامههای آموزشی برای کودکان، نورپردازی فضاهای عمومی و ساختمانهای مهم، و نمایش عنوانها در ویترین کتابفروشیها.
برای اشاعهٔ میراث معماری مدرن نیز شهرداریها اقدام به نصب پلاکهایی بر بناهای با ارزش قرن حاضر مانند ادارهٔ پست جوسپه واگاسو در ناپل و ویلا مالاپارته اثر آدلبرتو لیبرا کردند. قبل از این جشنواره مجموعهای از این فعالیتها در اسیزی نزدیک مرکز زلزلهٔ شدید سال گذشته برگذار شد. جایزهٔ معماری به یکی از سیاستمداران سالخوردهٔ معماری، ایگناتسیو گاردلا، که به خاطر احداث آسایشگاه مسلولین آلساندریا در سال ۱۹۳۳ شهرت یافت، اعطا شد.
روز بعد در طول اولین کنفرانس دربارهٔ سیاستهای معماری در اروپا، وزیر تازهمنصوبشدهٔ فرهنگ ایتالیا، خانم جووانا ملاندری، با تأکید بر تعهدش برای تهیهٔ قوانینی تازه دربارهٔ معماری راه سلف خود والتر ولترونی را ادامه داد. برونو زوی، منتقد و مورخ، اظهار داشت که وضع این قوانین برای نجات معماری از شرایط خفتآوری که امروزه پیدا کرده ضروری است.
ملاندری معماری را نیازی همگانی به شمار آورد و توصیه کرد که قوانین جدید، سرپرستی فعالیت ساختمانی را به معمار واگذار کند. این تحول باعث تغییری اساسی در وضعیت کنونی، که نقش حرفهای معماران، مهندسان فنی و نقشهبرداران را دچار تعارض و تداخل کرده، خواهد شد.
منبع: Architectural Record ۰۱/۱۹۹۹.
