دهکده خانوادگی خلیلی
محل اجرا: کیلومتر ۱۰ جاده رویان به نوشهر، مقابل شهرک صلاحالدینکلا، دهکده ساحلی خلیلی
کارفرما: علیاصغر احمدی خلیلی
طراحان: سهراب رفعت، نسرین فقیه
همکاران طراحی و جزئیات داخلی: محمدرضا موحدی، سالومه گلبابایی
مدیر پروژه: سهراب رفعت
اجرا: حسین گودرزی · سرپرست کارگاه: حامد مصلحی
مشاور سازه: رضا مقبولی (سازه بتنی)
سازههای چوبی سقفها: صنایع چوب نادر · مشاور تاسیسات: نادر پورصیامی
فضای سبز: عبدالله صادقی
مساحت زمین: ۱۵۰۰۰ مترمربع · زیربنا: ۲۱۰۰ مترمربع
تاریخ شروع: ۱۳۸۳ · تاریخ اتمام: ۱۳۸۷
عکس: علی دقیق · فیلم: امیرعلی نوایی
بحث هیئت داوران
فرانکو میکوچی: قویترین ویژگی پروژه حس اجتماعی است که ایجاد میکند، نه تنها به دلیل برنامه و کاربری پروژه، بلکه به دلیل طراحی آن. نحوه قرارگیری ویلاها باعث میشود که هرکدام به تنهایی خوانا باشند. ولی در کنار هم حس یک دهکده را ایجاد کنند، بی آنکه کاریکاتوری از یک دهکده به وجود بیاورند.
فضاهای خارجی تقریبا با فضاهای داخلی همارزند. نه فقط به دلیل ظاهرشان، بلکه به دلیل نحوه اتصال و ارتباط میان فضاها. بزرگترین ایراد من مربوط به سقف ویلاهاست. شاید اگر بام ساختمانها به صورت تراس طراحی شده بود قدرت پروژه بیشتر میشد.
حسین شیخ زینالدین: این معمار دیوار و بازشو را خوب میشناسد و نسبتی که بین دیوار و بازشو ایجاد کرده بسیار خوب است. روی هم رفته مجموعه را طوری جانمایی کرده که فضایی دلپذیر از نظر محوطه و ارتباط با دریا به دست بیاید و کار سالم و تمیزی است. ولی معمار که ارتباط بین دیوار و بازشو را به این خوبی میفهمد معلوم نیست چرا ناگهان حواسش از سقف پرت شده و آن را در تضاد با دیوار قرار داده.
رضا دانشمیر: من از پروژه خیلی خوشم آمد. نکته آن در طراحی محوطه است و خیابانهای ارگانیک که باعث شده سلولهایی که هر کدام یک ویلا هستند به شکلی آزاد در کنار هم قرار گیرند. فضای بین ویلاها متنوع، قابل اکتشاف و دارای نقاط دنج و غیرمنتظره است که از نظر من نکته اصلی پروژه است. طراح در زبان معماری هم خوشبختانه توانسته خودش را کنترل کند و یک بافت خوانا و روشن برای پرداخت فرمها به دست بیاورد.
کامران افشارنادری: فکر میکنم پروژه همه کیفیتهایی را که گفته شد دارد اما هیچکدام در حد عالی نیستند. از نظر من همه ویژگیهای آن (سایت، معماری، فرم و جزئیات) در حد متوسط اند.








