موزه هنر کیمبل در فورت وورث، که یکی از شاهکارهای مسلّم معماری قرن بیستم است، معرّف بسیاری از ایدههای کلیدی حاکم بر کارهای لویی کان است. اشکال ساده و پرقدرت — طاقهای قوسی سیکلوئیدی که به نحو یکسانی برای فضای گالری، کتابخانه، و تالار گردهمایی به کار رفته — در خاطرهها باقی میماند. شکافهایی باریک رو به آسمان، که با این کار شهرت پیدا کرد و کان خودش نورگیر سقفی طولی موزه مینامید، آفتاب را به منعکسکنندههای فلزی میتابانند تا از آنجا در زیر طاقهای قوسی پخش شود. حجمهای صریح، نمایش آشکار مصالح، و مهارت در استفاده از نور برای تمایز بخشیدن به شکل — خلاصه همه مشخصههای کار کان در کیمبل جمعاند.
مارک سایمون، عضو FAIA، رئیس هیئت داورانی که ساختمان کیمبل را برای دریافت جایزه AIA برای آثار ۲۵ سال گذشته برگزیدند، عقیده دارد که «موزه هنر کیمبل کار استادی است که توانسته همه مهارتهای فوقالعادهاش را یکجا در بنای واحدی جمع کند؛ گنجینهای سرشار اما منضبط و در عین حال، سهل، ممتنع، و بیزمان.» موزه ۱۱٬۱۵۰ مترمربعی که در اکتبر ۱۹۷۲ گشایش یافت در باغی به وسعت حدود ۴ هکتار قرار دارد. کان، که در ۱۹۷۴ درگذشت، «درخشش نقره» را در کیمبل مجسم کرد.
موزه کیمبل مشتمل است بر فضاهای گالری، یک رستوران، یک تالار گردهمایی، مغازه فروش، یک کتابخانه، و فضای عملیات و دفاتر. ساختمان که در خدمت آثار هنری است خودش هم اثری هنری است.
