مجید اصغری متولد سال ۱۳۳۸ (تهران)، فارغالتحصیل دانشکدهٔ هنرهای تجسمی دارمشتات آلمان در رشتهٔ عکاسی (فوتودیزاین) است. او در ابتدا عکاسی را به عنوان سرگرمی در ایران آغاز کرد و بیشتر در زمینهٔ عکاسی خبری و عکاسی پرتره فعالیت داشت.
بعد از پذیرش در دانشکدهٔ هنرهای تجسمی در دارمشتات عازم آلمان شد. در آنجا کمتر به عکاسی خبری و بیشتر در زمینهٔ عکاسی در استودیو، تبلیغات و مد فعالیت کرد. بعد از گذراندن مقطع فوق دیپلم به واسطهٔ علاقه به عکاسی معماری، به عنوان دستیار پروفسور دیتر لایستر (Dieter Leister) به مدت دو سال و نیم مشغول به کار شد. او میگوید: «این دوره یکی از بهترین دورههای آموزشی و تخصصی من بود. حتی بهتر از دورهٔ دانشکده. چون پروفسور نه تنها یکی از بهترین متخصصان عکاسی معماری، که استادی دلسوز و فداکار و فردی متعهد به کار و حرفهٔ خود بود. همکاری با او باعث شد لذت بیشتری از عکاسی معماری ببرم و در مراحل بعدی تحصیلاتم، با راهنماییهای او و تجربیاتی که نزد ایشان کسب کرده بودم، موفق شدم یک پروژهٔ جدی عکاسی معماری را به عنوان پروژهٔ فارغالتحصیلی ارائه دهم. موضوع پروژهٔ من عکاسی از ساختمان جدید کتابخانهٔ ملی آلمان در فرانکفورت بود.»
مجید اصغری دربارهٔ روش کارش میگوید: «من علاقهٔ زیادی به عکاسی جزئیات و زوایا و فضاهای داخلی دارم. رنگها هم برایم بسیار جذاباند و البته گاه به دلیل این علاقه کمی در رنگها غلو میکنم. این کار با استفاده از فیلترهای رنگی و با استفاده از دستگاه سنجش حرارت که سردی یا گرمی رنگ را مشخص میکند، ممکن میشود.»
مجید اصغری پس از اتمام تحصیلات، بنا به گفتهٔ خود، با اخذ قراردادها و سفارش گرفتن از معماران توانسته است دوربین مورد علاقهٔ خود، سیلوسترى (Silvestri) را که خاص عکاسی معماری است تهیه کند. عدسیهای این دوربین ساخت آلمان، کاست فیلم آن ژاپنی و خود آن ساخت ایتالیاست. پس از آشنایی و همکاری با معماران مختلف در آلمان، به ایتالیا رفته و در شهر میلان با طراحان معماری داخلی و طراحی صنعتی از جمله میکل دلوکی (Michele De Lucchi) و همکارانش و شرکت آنها به نام Studio & Partners همکاری کرده است.
پروژههای به نمایش در آمده: ۱ و ۲ ــ کتابخانهٔ جدید ملی آلمان در فرانکفورت (معمار: آرات و کایزر). ۳ ــ سالن برگزاری سمینارهای کنراد (معمار: میکل دلوکی). ۴ و ۵ ــ پارکینگ چند طبقهٔ فرودگاه اشتوتگارت (معمار: آرات و زیگل).
