پروژه عبارت بود از طراحی روی ساختار بتنی چهار طبقه که در نتیجه عبور خط مترو از چهارباغ ایجاد و سپس رها شده بود و سرمایهگذار بخش خصوصی درصدد تکمیل و اجاره به واحدهای صنفی مختلف بود.
با عبور خط مترو از محور چهارباغ و به دنبال آن ساخت ساختارهایی با عنوان ایستگاه و ورودی مترو، ساختمان ورودی شماره ۰۱ انقلاب در نزدیکی سی و سه پل و در تقاطع چهارباغ با محور عباسآباد ساخته شد. ساختاری کاملاً بیربط به ایستگاه مترو که پس از سالها به صورت اسکلتی نیمهکاره رها شده بود. در سالهای اخیر با واگذاری برخی از این بناها به بخش خصوصی با عنوان BOT، طرح مجموعه متروبام به دفترمان ارجاع شد.
پروژه متروبام در اصل تقابلی است در راستای ایفای نقش مسئولیت اجتماعی معمار. همه این تقابلها ناشی از شرایط پیچیده و ابهامات پشتپرده این پروژه است. نوع شرایط واگذاری، ابهام در برنامه فیزیکی و کاربرهای آینده، توجیه اقتصادی، نوع اسکلت و ساختار موجود و تعجیل برای بهره سریع از جمله مواردی بودند که بر پیچیدگی روند طراحی تأثیر مستقیم داشتند. بنابراین جدا از روند طراحی، جلوگیری از آسیب به طرح و مراقبت در روند اجرایی شاید مهمترین بخش از مسئولیت اجتماعی در این پروژه بود.
با مطالعه الگوهای معماری محیط مشخص شد، ساختمانهایی پستمدرن نظیر هتل سیروس و هتل ایران تور و سایر بناهای دوره پهلوی اول و دوم در این مکان و محدوده آن قرار داشتند. همه با ایوانهای کشیده و ستوندار، رو به خیابان بودند که به مرور زمان تخریب و ساختارهای جدید جایگزین شده بودند. بنابراین طرح مجموعه به نوعی ادامه این روند معماری فراموششده است که تلاش میکند در نهایت همخوانی و هماهنگی با بستر چهارباغ، گویای معماری زمان خود و همچنین پاسخگوی نیازهای روز باشد.
روند طراحی
دسترسی به ایستگاه مترو از طریق ورودی بنای نیمهکاره بود. بنای ایستگاه ۱۱ سال به سرمایهگذار خصوصی واگذار شده بود (بهرهبرداری به شرط تکمیل — BOT). طرح قبلی مجموعه در کمیته منظر شهری تأیید نشده بود و پیشنهاد تعویض طراح و مشاور ارائه شده بود.
