الگوی سکونت در شهر تهران در دهههای گذشته بیشتر خانههای تکواحدی و تکخانوادهای بود. حیاط عنصر جداییناپذیر این ساختمانها و درختان جزئی از هویت خانه محسوب میشدند، به طوری که حتی سالها پس از ترک این خانهها و سکونت در آپارتمانها، نه تنها نوع درختان حیاط بلکه اینکه توسط چه کسی کاشته شدهاند نیز در خاطر مانده است. فضاهای عمومی این خانهها شامل حیاط، تراسهای سراسری، خرپشته، بام و زیرزمین همگی کاربرد داشتند و تجربه سکونت را برای اهالی خانه غنیتر میکردند. با بالا رفتن قیمت زمین و افزایش ناگزیر تراکم، خانههای تکواحدی (با هر اندازهای) به مرور تخریب شدند و جای خود را به آپارتمانهای چهار یا پنج طبقه روی پیلوت دادند.
در این مدل خانه که شامل واحدی یک یا چند اتاقخواب با چند پنجره رو به حیاط و چند پنجره رو به پاسیو میشود، حیاط عملاً به مسیر حرکت اتومبیل اختصاص یافته و راهپله و بام هیچگونه کیفیت فضایی ندارند و ابعاد تراس نهایتاً برای خشک کردن لباسها مناسب است.
پروژه خانه نهال موضوعی برخلاف جریان کلی ساختوساز شهر تهران دارد. طراحی خانهای تکواحدی برای خانوادهای چهارنفره (پدر، مادر و دو فرزند) در زمینی به مساحت ۲۰۰ متر مربع در محدوده محله پاسداران شهر تهران.
از خانه قدیمی سایت، تنها درخت سرو نسبتاً بلندی باقی مانده است. زمین مورد نظر شمالی است و درخت درست در وسط ضلع جنوبی آن واقع شده و به نوعی نمای ساختمان را در پشت خود پنهان میکند. بدین ترتیب هدف اصلی طراحی، ایجاد زمینه گفتوگو بین کالبد ساختمان و درخت است.
ساختمان در چهار تراز زیرزمین، همکف، اول و بام فرض شده است و این حجم مکعبی فرضی به مکعبهای ریزتری تقسیم شده. هر مکعب کاربری مجزا دارد اما حرکت بین آنها سیال و روان است و به منظور رساندن نور طبیعی به عمق حجم، بعضی از مکعبها حذف شدهاند (وید مرکزی، پاسیو شمالی و گودال باغچه).
به دلیل چشمانداز مناسب ضلع جنوبی، نمای پروژه تماماً شفاف در نظر گرفته شده و برای کنترل میزان دید و نور در کاربریهای پشت نما، پوستهای یکپارچه پیشبینی شده است که شامل قسمتهای بسته، مشبک و باز میشود. این پوسته در اصل فضای واسطی است که تأثیر حجمهای داخلی و چشماندازهای خارجی و درخت موجود در حیاط را در خود نشان میدهد و به تقارن مدرسه قدیمی روبهروی پروژه، مصالح آجر برای آن در نظر گرفته شده است. حدفاصل پوسته آجری و حجم ساختمان با قرارگیری گلدانهای سراسری سبز میشود.
به منظور تنظیم شرایط محیطی، گردش هوای طبیعی در پروژه پیشبینی شده است. برای گرمایش از سیستم شوفاژ و رادیاتور و برای سرمایش از کولر آبی استفاده شده که با توجه به هوای خشک تهران گزینه مناسبی است.