پروژه دفتر مرکزی گروه نیکبسپار یزد در مرحله اتمام سازه، به دلیل تجدیدنظر کارفرما در طرح، به تیم معماری ما ارجاع شد. طبیعتاً اولین قدم ما مطالعه بستر و همسایگی مؤثر بر و متأثر از پروژه بود. در نتیجه این بررسی، نوعی نگاه شهری و الگویی به پروژه شکل گرفت.
شهر تهران متنی است درگیر اجزای زبانی خویش، چرا که در مسیر شهرسازی، تغییرات سریعی را تجربه کرده؛ کالبد پیش از انقلاب منجمد، و نوستالژی مدرنیسم شده است، اما شهر هرگز نایستاده و به رشد خارج از برنامه ادامه داده. در این ساختار، کوچکترین جزء بامعنی (مسکن)، شکلدهنده محیط است که ما این واحد را «پیکسل» مینامیم.
نما مهم نیست، وضوح مهم است. تصویر شهر، حاصل یک نظام خوشهای است و مفاهیم کلیدی آن در «مقیاس» خلاصه میشود. سادگی تصویر شهر نباید به حدی باشد که یکنواختی ملالآوری را بر ذهن بیننده القا کند. تنوع و پیچیدگی، سیمای شهر را دلپذیر و پرهیجان میکند، اما تنوع باید تا اندازهای باشد که وضوح کلی از میان نرود.
در طراحی این ساختمان، مهمترین چالش، تعیین وضوح مناسب و مقیاسگذاری ساختمان بوده که موقعیت ما را در بافت مشخص میکند. در این پروژه، با دور شدن از نماد و شمایل، سعی کردهایم در دانهبندی اداری شهر قرارگیریم. شکلزدایی هدف اصلی پروژه بوده، در راستای رسیدن به یک بافت در موقعیتی که طرحهای بالادست، مثل مجتمع مسکونی سامان و برجهای ونک پارک، خطوط کلی محله را ترسیم میکنند.