بناهایی که قرنها با تغییرات فراوان، شکلهای مختلفی از زندگی را در خود جای دادهاند، برای تکامل در دنیای مدرن الگویی نیافتهاند. ما در این بستر تلاش کردیم به الگویی دست یابیم تا از یک طرف با تکامل یک خانه حیاطمرکزی، خانهای مدرن و بهروز پیشنهاد دهیم و از طرف دیگر آشتیای بین بناهای قدیمی و بافت جدید شهری برقرار کنیم.
قسمت جدید در نهایت شفافیت با بنای قدیمی مواجه میشود، تراز حیاط را بالا و پایین میبرد، مقطعی سیال ایجاد میکند و در نهایت کل خانه را به مثابه پردهای در برابر خاطره حیاط قدیمی و کلیسای آن طرف کوچه تعریف میکند.
در نهایت از اتصال این دو بخش خانه شکل میگیرد، خانهای با پلانی باز که برای زندگی امروزی یک زوج جوان منعطف و خواناست. خانهای برای بچهها، مهمانها، ورزش، شنا، مطالعه و استراحت، خانهای خلوت ولی شفاف در میان بافت متراکم و پرهیاهوی شهر اصفهان.
