کارفرما قصد داشت با فروش خانه و زمین این پروژه، آپارتمانی در تهران بخرد و همراه خانواده به پایتخت مهاجرت کند. همزمان با دغدغه مهاجرت، ایده ماندن و ساختن خانهای ماندگار، در شرایطی که پسر خردسال و دختر نوجوان خانواده در حال رشد بودند شکل گرفت. خانهای که خانواده، شیوهای متفاوت از زندگی را در آن تجربه کنند و علاوه بر احساس امنیت و آرامش، مکانی باشد برای تجربه حضور و خاطرهسازی. این خانه میبایست دلیل ماندن میشد و در ازای کاستیهای موجود در شهری کوچک و حاشیهای، ویژگیهایی میداشت تا بتوان زندگی در آن را به ترک آن ترجیح داد.
آنچه در فرآیند طراحی این بنا ما را هر چه بیشتر به خود جلب میکرد، آرامش و فهم عمیق کارفرما از زندگی بود و همسویی خواستههایش با شیوه زیستنش: سادگی در اوج وقار. آرامش ذهنی کارفرما از یک سو و سادگی و ضربآهنگ آرام زمینه شهری پیشوا از سوی دیگر ما را به یک مکاشفه در خلق فضا رساند. در این مکاشفه ذهنی-فضایی هم کارفرما خود را با این فضای زیستی همنوا کرد و هم ما خود را با این بنا دوباره شناختیم.
در بستر و بافتی که فقدان ضوابطی نظمدهنده موجب اغتشاش در جداره شهری شده، بر آن شدیم که ضمن ایجاد وزن بصری مطلوب، به این نابسامانی دامن نزنیم. از سوی دیگر، خواسته کارفرما مبنی بر احترام به همسایگان و همچنین حفظ حریم خانه خود، شکلگیری بنا را به سمت ایجاد حجمی ساده و درونگرا سوق داد. بدین ترتیب دید مستقیم به بیرون با تنها یک پنجره به حداقل رسید و با اهدای بخشی از زمین و چشمانداز حیاط ورودی خانه به کوچه، بیشترین احترام و توجه نثار همسایگی شد.
در این پروژه، علاوه بر نماهای اصلی، نه تنها با نمای جانبی موقت؛ بلکه با نمای رهاشده شمالی همسایه جنوبی نیز برخوردی یکسان کردیم. همه نماها با سیمان سفید پوشیده و به اقتضای مسائل مالی، رنگ پوششی نهایی به آینده موکول شد.
شکاف بین حجم ایجادشده و دیوار شرقی، که به آن کوچه این خانه میگوییم؛ علاوه بر رفع کجی زمین در پلانها، این امکان را فراهم کرد که حتی فضاهایی همچون حمام و سرویس نیز با داشتن پنجرههایی قدی، بدون اشراف همسایگان از بیشترین نور طبیعی و دید به درختان ورودی بهرهمند شوند.
حیاط همکف با وجود حوض آب و چمن به منظرگاهی خلوت و آرامشبخش تبدیل شده، فضای بام با بهره از حریمی که دیوارهای بلند جانپناه ایجاد میکند، به حیاط کاربردی خانه مبدل میشود؛ به همین دلیل آسانسور تا بام خانه بالا میرود و پله دسترسی به بام، اهمیت ویژهای در مرکز فضای داخلی پیدا میکند. نورگیر میانی، علاوه بر تأمین نور و هوای تازه اتاق فرزند کوچک، در کنار نورگیر پله بام، به کیفیت و کمیت نور طبیعی در فضاهای عمومی افزوده است؛ به گونهای که در ساعات مختلف روز، شاهد پدیدار شدن نور و سایههای متنوعی در خانه هستیم.
خانه پیشوا از پاسخ به خواستههای کارفرما فراتر رفته، با سادگی موقرش به نقطه عطفی برای یک زمینه و ارزش بخشیدن به آن تبدیل شده است.