معرفی آثار

شامل محمدزاده: بعد شاعرانه تکنولوژی

کامران افشار نادری · معمار ۱۱ · زمستان ۱۳۷۹

شامیل محمدزاده متولد ۱۳۲۳ در شهر ارانی فوق‌لیسانس معماری از دانشگاه شهید بهشتی در ۱۳۵۱ از ۱۳۴۶ همکاری با مهندسان مشاور و دفاتر مهندسی را در زمینه طراحی و نظارت شروع کرد و در چند مسابقه معماری داخلی و خارجی شرکت کرد. فعالیت‌های شامل محمدزاده در زمینه مقاطع مختلف فرهنگی تفریحی ورزشی بسیار زیاد است و همین تجربه متنوع و غنایی بخش کنونی او در طراحی و ساختمان‌های اداری و تجاری فوق‌العاده مؤثر بوده است.

از جمله با مهندسان ارتک در طراحی مجموعه‌های ورزشی استخر سرپوشیده و سالن چندمنظوره بانوان تبریز، استادیوم ورزشی بانوان تبریز و استادیوم فوق‌العاده هزار نفری اصفهان مشارکت داشته است. ساختمان اداری حقیر، ساختمان اداری آقای مقدسی، پروژه مرکز ارتباطات جهان اسلام و طرح مسابقه سینما آزادی از کارهای شاخص اوست.

شامل محمدزاده معماری و معمار را در مقابل یکسویه‌ای به نام معمار تکنوکراتیک ایران قرار می‌دهد. عمده فعالیت‌های معمار تکنوکرات ایرانی در ابتدای سال‌های اخیر پنهانی بودند ولی اکنون نشانه‌های ساختمانی تکنولوژیک دیگر ظهور کرد و معماری سازه تأسیسات و مصالح بعد شاعرانه‌ای دارد مشروط بر این که در هر مرحله اخلاق فنی به نگهداری آن همت شود.

شامل محمدزاده بناهای کنونی معماران معاصر را خاکستری تخریبنده می‌داند و باید مشاوران ساخت عمده و جمله‌ساز پیش‌تر و پیش‌تر کار فنی خود را توسعه دهند و انضباط فنی و مهارت‌های لازم فنی معماری فراگیر هرچند فعالیت‌هایشان آمیخته با فعالیت دفاتر و مشاوران اجرایی خارجی بوده و هنوز هم هست ولی مسئله جدی معماری و صنعت ساختمان هرگز محلول نمی‌شود.

شامل ناگفته آثار اقتصادی خود را به‌وجود آورده است و آنچنان بچگی از خود نشان داده‌اند که این چنین باید او را در رده بهترین معماران ایران قرار داد.

ساختمان اداری آقای مغزی

ساختمان اداری کارخانه سیمان کارون

ساختمان اداری خانم صارمی (۱۳۶۱-۱۳۶۴)

ساختمان کنترل مرکزی کارخانه سیمان بوشهر