مجموعهای از خبرهای کوتاه دربارهٔ پروژههای معماری و طراحی شهری از مجلههای Architectural Record, The Architectural Review, Detail, Domus و Landscape Architecture.
میراث فرهنگی تاج محل در طرح پیشنهادی
ورود خودروها به دلیل آلوده کردن هوا و تخریب سنگهای مرمر سفید تاج محل به محوطه ممنوع شده و ارتباط دو سوی رودخانه از طریق قایق و پلی برای عبور تراموا برقرار میشود. در دو سوی ساحل یامونا گردشگاههای ساحلی برای افراد پیاده پیشبینی شده است. (Landscape Architecture، سپتامبر ۲۰۰۳)
دو گروه، یکی از اساتید و دانشجویان دانشکدهٔ معماری محیط و منظر دانشگاه ایلینویز و دیگری موسسهٔ باستانشناسی هند و یکی از اعضای کمیسیون آموزش و فرهنگ هند و آمریکا، طی تحقیقات خود متوجه شدند که طرح اولیهٔ تاجمحل شامل باغی هم به نام «مهتاب باغ» در سوی دیگر رودخانهٔ یامونا میشده است که مدت کمی پس از ساخت آن، احتمالاً در قرن هفدهم، بر اثر سیلابها و بارانهای موسمی از بین رفته است. تنها اثر باقیمانده از این باغ یک عمارت کلاه فرنگی هشتضلعی در ساحل رودخانه و در گوشهٔ جنوب شرقی باغ است که با نقشهها و طراحیهای به جا مانده از قرن هیجدهم مطابقت دارد. مهتاب باغ، مانند تاجمحل، در راستای شمال - جنوب قرار گرفته و همان عرض را داراست. این باغ هم اکنون با علفهای بلند و رسوب رودخانه به ارتفاع یک متر پوشیده شده است. در کاوشهای باستانشناسی بقایای یک استخر بزرگ هشتضلعی در مرکز باغ از زیر خاک خارج و بقایای سیستم آبیاری باغ نیز، که از منبعی در بالا دست آب را به درون جویها و حوضچهها هدایت میکرده، کشف شد.
مبارزه با رطوبت دیوارها
پیتر کاکس، که از سال ۱۹۵۰ با مرمت بناهای معماری تاریخی شناخته شده است، تکنولوژی جدیدی را برای جلوگیری از جذب رطوبت زمین توسط دیوارها معرفی کرده است. تکنولوژی جدید با ایجاد حائلی شیمیایی و یکپارچه از جنس رزین، که به پایینترین بخش دیوارهای آسیبدیده تزریق میشود، مانع از جذب آب میشود. از محفظههایی که در قسمت پایین دیوار قرار گرفته است، رزین مایع به آرامی به دیوارها نشت و یک لایهٔ عایق رطوبتی در مقطع دیوار ایجاد میکند. (Domus، اکتبر ۲۰۰۳)
مرکز نمایشگاهی زیرزمینی در بولونیا
درست در کنار میدان پیاتزا ماجوره در بولونیا ساختمان جدیدی بنا شده که توجه مردم و توریستها را به خود جلب میکند. این ساختمان شامل دو بنای استوانهای شکل به مقطع بیضی است که در واقع، ورودی به نمایشگاه پروژههای معماری و طراحی شهری واقع در زیرزمین میدان هستند. پوستهٔ خارجی آنها از شیشهٔ شفاف خمیده تشکیل شده و از داخل بدنهای از جنس لولههای پلکسی گلاس به قطر ۱۲ سانتیمتر، که به صورت عمودی کنار قرار گرفتهاند، ارتباط بصری خارج و داخل را محدود میکند. در مرکز فضای اصلی نمایشگاه واقع در زیرزمین، فضا وسیعتر میشود و چند ستون بتونی، که وزن خیابان بالای سر را تأیید میکند، به صورت عمودی متمرکز میشود و ساختمان روی این ستونها معلق میماند. (The Architectural Review / Detail، اکتبر ۲۰۰۳)
تقویت خاک برای بارگذاری با استفاده از رزین
تکنولوژی تزریق عمقی اورتک ظرفیت بارگذاری خاک زیرپی را با سخت کردن خاک افزایش میدهد. نوعی رزین مایع پیشرفته از طریق سوراخهایی به قطر ۲۰ میلیمتر که در پی یا کنار آن ایجاد میشود، به زیر محل نشست تزریق میشود. حجم این رزین به سرعت افزایش مییابد و به فشرده شدن در زمین اطراف، به صورت عمودی تأکید میکند و ساختمان روی آن را بالا میبرد. این روش کمتر از نیم ساعت کار میبرد و بهعنوان شیوهای برای پیشگیری از نشست، به ویژه در عملیات بازسازی، قابل استفاده است. (Domus، اکتبر ۲۰۰۳)
فروشگاه جدید سلفریجز هویت جدیدی به بیرمنگام میبخشد
این فروشگاه، که گروه معماری «فیوچرسیستمز» طراحی کرده است، با ظاهر تپهمانند خود دارای ساختاری چندشکلی و پوشیده از ۱۶ هزار صفحهٔ آلومینیومی به قطر ۴۰ سانتیمتر است. طرح عجیب نمای آن، که ناهماهنگی زیادی با شهر و تضاد فراوانی با کلیسای گوتیک سن مارتین در همان نزدیکی دارد، هیاهوی زیادی در این شهر آرام، که دوران سراشیبی خود را میگذراند، به پا کرده است. یکی از طراحان میگوید ابتدا قرار بوده است این بنا یک ساختمان معمولی پست مدرن باشد اما خوشبختانه دست نهادان وجود نداشت و معماری مدرن و رادیکالی شکل گرفته است. (Architectural Record، اکتبر ۲۰۰۳)
تالار موسیقی والنسیا
در حالیکه در تالار جنوب ایتالیا با همکاری پاولوس و معماران واسلایس ساخته شد، تالار طراحی شده توسط کالاتراوا برای والنسیا با شکل صدفی موشکافانه به سمت بیرون اوج میگیرد و در فاصلهٔ کوتاهی به اوج میرسد تا بر روی صحنه، به صورت عمودی تأکید کند. کالاتراوا علاوه بر این تالار، یک سالن اپرا در داخل والنسیا اسپانیا طراحی کرده است که بنا آینده افتتاح خواهد شد. او طراحی تالار دیگری را هم برای ارکستر سمفونیک آتلانتا به عهده دارد. (Architectural Record، اکتبر ۲۰۰۳)
فرانک گهری و سایرین مراکز درمانی را رایگان طراحی میکنند
اولین طرح معماری فرانک گهری در بریتانیا در سپتامبر ۲۰۰۳ به بهرهبرداری رسید. این بنا یک مرکز مراقبت از بیماران سرطانی واقع در دانمی اسکاتلند است که از یک برج (که با الهام از فانوس دریایی آن طراحی شده) و ساختمانی با دیوارهای منحنی و سقف فولادی دارای شکستگیهای متعدد تشکیل شده و هدیهای است به چارلز جنکز، دوست و همکار دیرین گهری، و همسر فقید او مگی که در سال ۱۹۹۵ بر اثر بیماری سرطان جان خود را از دست داد. مگی و چارلز جنکز در سال ۱۹۹۵ که مگی تحت درمان بود، با درک نیاز به کمک به بیماران سرطانی، تصمیم گرفتهاند مراکزی برای کمک به این بیماران ایجاد کنند. این مراکز معمولاً در نزدیکی بیمارستانها و توسط طراحان به صورت رایگان طراحی میشوند. فرانک گهری از نزدیکترین دوستان جنکز بوده و در راهاندازی این جمعیت غیرانتفاعی فعالیتها داشته است. (Architectural Record، اکتبر ۲۰۰۳)
تالار موسیقی در هلند
اریکون آگراسه طراح هلندی این تالار موسیقی، طرح آن را از صدف الهام گرفته و معتقد است همانطور که صدفهای حلزونی شکل صدا را منتقل میکنند، شکل این تالار نیز برای اجرای موسیقی زنده مناسب است. تالار از یک پوستهٔ خارجی صاف و براق و یک پوستهٔ داخلی از جنس تختهٔ سه لایی و عایق صدا ساخته شده است که یک متر از هم فاصله دارند. فرم پوستهٔ داخلی فضای داخلی را تعریف کرده و توجه تماشاگران را به صحنه جلب میکند. پوستهٔ خارجی هم فضاهای جنبی تالار را در بر میگیرد. (Architectural Record، اکتبر ۲۰۰۲)
چرا معماران زن بریتانیایی کار را کنار میگذارند
گزارشی که به سفارش انستیتوی سلطنتی معماران بریتانیا (RIBA) تهیه شده است، نشان میدهد که زنان معمار در سرتاسر بریتانیا، در حال ترک حرفهٔ خویش هستند. زنان فقط ۱۳ درصد از معماران بریتانیا را تشکیل میدهند و دوسوم زنان معمار از حرفهٔ خود ناراضیاند. دلایل اصلی این نارضایتی شامل ساعتهای کار طولانی، مسئولیتهای زیاد، حقوق کم، فرصتهای ناکافی رشد حرفهای و دشواری ایجاد تعادل میان کار و زندگی خانوادگی است. حکم را به این میرسانند که در این حرفه نمیتوان همزمان موفق و خانواده داشت. به همین دلیل، بسیاری از زنان معمار به حرفههای جنبی مانند نوسازی داخلی، طراحی محصول یا کار آموزشی روی میآورند. (Architectural Record، سپتامبر ۲۰۰۳)
مسابقه و جوایز بینالمللی
- جایزهٔ بینالمللی نوبی برای بهترین پروژههای ابدا، حفاظت، بهبود بافت مهاجر کاره بناهای میدانی شهر — مهلت ارسال طرح ۲۱ مارس ۲۰۰۴ — اطلاعات بیشتر: dubai-award.dm.gov.ae
- جایزهٔ میراث آسیا-پاسیفیک یونسکو ۲۰۰۴ — مهلت ارسال طرح ۳۱ مارس ۲۰۰۴ — اطلاعات بیشتر: unescobkk.org/culture/heritageawards
- مسابقهٔ بینالمللی ایده و پروژه برای هفرنست تروز — مهلت ارسال طرح ۹ مارس ۲۰۰۴ — اطلاعات بیشتر: arkitektur.no
- مسابقهٔ بینالمللی نشست نمایشگاه ۲۰۰۵ آلمان — مهلت ارسال طرح ۳۱ مارس ۲۰۰۴ — اطلاعات بیشتر: highrise-frankfurt.de
- مسابقهٔ بینالمللی نشانهٔ شهری دبی — مهلت ارسال طرح ۲۰ فوریه ۲۰۰۴ — اطلاعات بیشتر: landmarkaward.co.uk
شهر موسیقی رم، طرحی از رنتسو پیانو
در حالیکه کالاتراوا تالارهای موسیقی والنسیا و سایر مکانها را ساخته است، رنتسو پیانو در مراحل پایانی ساخت شهر موسیقی رم است. شهر موسیقی رم متشکل از سه تالار اصلی موسیقی به ظرفیتهای ۷۰۰ تا ۲۸۰۰ نفر است. سه ساختمان نمونهٔ هیجانانگیزی از معماری معاصر تالارهای موسیقی به شمار میروند. (Architectural Record، اکتبر ۲۰۰۳)