اندرز به نوآموز جوان معماری
فرانک لوید رایت
نگران تعلیم طراحی نباشید. اصول را تعلیم بدهید. به کارکرد مورد انتظار که از درخت ساختمان و از ساختمان درخت میسازد پی میبریم (۱۹۵۳).
پدر من، که کشیش و واعظ بود، به من آموخت که یک سنفونی را همچون ساختمان عظیمی که از اصوات ساخته شده در نظر آورم. از آن زمان هر وقت به باخ و بتهوون و موتسارت گوش میکنم، معماری را میبینم که در حال ساختن است و از موسیقی درسهای ارزشمندی گرفتهام. برای من مرحلهٔ دیگری بوده است از ادراک طبیعت (۱۹۵۳).
به او گفتم باید فوراً این عادت را در خودت بپرورانی که وقتی حاصل را میبینی فکر کنی که «چطور» این شده است؛ هر خصوصیت و جلوهای به پرسش و ادراکت دامن بزند. حساسیتی مقیاسی پیدا کنی که بین چیز غیرعادی و زیبا فرق بگذاری و خوی تحلیلگری پیدا کنی.
به او گفتم «فکرت را بر چیزهای ساده متمرکز کن» — که استاد پیر ما همیشه به آن سفارش میکرد. این کار یعنی کل را به سطح اجزایش فرود آوردن. از طرز فکر امریکایی بازگشت سریع سرمایه چنان حذر کن که انگار از سم مهلک؛ هیچ کاری را نیمهکاره و نارس انجام نده و برای به بار نشستن تجربه، اگر ده سال هم لازم است، صبر کن.
طبیب میتواند اشتباه خودش را دفن کند، ولی معمار چارهای ندارد جز اینکه به مشتریش توصیه کند که با کاشتن بوتههای مو روی اشتباهش را بپوشاند. پس برای ساختن اولین بناهایت هرچه میتوانی از سکونتگاهت دور شو. همینطور به او گفتم یک مطبخ را با همان شوقی بساز که برای ساختن یک کلیسای جامع احساس میکنی — چیزی که مطرح است کیفیت است. و از شرکت در مسابقات دوری کن، مگر به قصد تفنن. و هرگز نقشهفروش نشو. معماری شغلی است که خودش باید صاحبش را پیدا کند. و آنقدر در طلب صداقت مبالغه کن که هرگز بهطور کامل دستت به آن نرسد (۱۹۵۳).
سعی کن کتاب طبیعت را مطالعه کنی. آنچه باید دربارهٔ معماری ارگانیک بدانیم در کتابهای معمولی پیدا نمیشود. برای درس گرفتن از طبیعت باید با آن همسخن شد. باید از درخت، گل، صدف — یعنی دیدنیهایی که صورتشان ناشی از کارکرد هستند — درس بگیریم. ولی اگر به همین بسنده کنیم، کار ما تقلید محض خواهد شد و بس. اما اگر عمق بیشتری را بکاویم تا به اصولی برسیم که این چیزها براساس آنها عمل میکنند، به راز وابستگی صورت به کارکرد مورد انتظار پی میبریم (۱۹۵۳).
تنها پیشرفت قطعی تو، چه حالا و چه هر وقت دیگر، کارهای اصولی است که در انتظام کامل به انجام رسیده باشد (۱۹۳۱).
من به تو اطمینان میدهم که محیط معماری با سرعتی اعجابآور در حال تغییر است اما مرکز آن، که قلب انسان است، همچنان بیتغییر باقی میماند (۱۹۳۱).
مسابقات دانشجویی
کوتاه شدن دورههای تحول علمی و فنی در دههها و سالهای اخیر نظام معهود تجربهاندوزی و کارآفرینی در سنین عمر شهروند امروزی را بر هم زده و جوانان را بیش از گذشته در جریانهای تحولساز درگیر کرده است. معماری از عرصههای نمایان این دگرگونی است. مجلهٔ معمار بهمنظور مشارکت ثمربخش در این جریان یک سلسله مسابقات دانشجویی برگزار خواهد کرد تا از طریق آن خلاقیت، نوآوری، و تلاش و شایستگی تازهنفس جوانان را به معرض ظهور رسانده و آثار برگزیده را منتشر نماید.
مسابقهٔ این شماره: یادمان ایران ۱۴۰۰
ایران در سال ۱۴۰۰ در کجا قرار خواهد داشت؟ نزدیک به نیم قرن تلاشهای منتهی به آغاز قرن پانزدهم هجری خورشیدی ملت ایران را در چه جایگاه فرهنگی و تمدنی قرار خواهد داد؟ معمار ایرانی به این چشمانداز چگونه مینگرد و با قدرت تخیل معمارانهٔ خود آن را چگونه مجسم میسازد؟ یادمانها معمولاً متعلق به گذشتهاند؛ یادمان ایران ۱۴۰۰ به استقبال آینده میرود.
موضوعات مسابقه:
۱. دورنمای معماری ایران در سال ۱۴۰۰ (این مسابقه به صورت تصویری بر روی یک شاسی به ابعاد ۱۰۰×۷۰ ارائه میشود).
۲. محل استقرار یادمان در هر نقطهٔ کشور و کاربرد صرفاً نمایشی یا مثلاً اداری، تجاری یا فرهنگی آن اختیاری است.
۳. مسابقهٔ ویژه: طراحی مجموعهٔ فرهنگی فارس در شیراز.
جوایز:
نفر اول: لوح یادبود و ۴ میلیون ریال
نفر دوم: لوح یادبود و ۳ میلیون ریال
نفر سوم: لوح یادبود و ۲ میلیون ریال
هیئت داوری:
آقایان بهمن علیزاده، سیدهادی میرمیران، بهرام شیردل، و علیاکبر صارمی
آخرین مهلت: آخر مهر ۱۳۷۷
طرحهای نفرات اول، دوم و سوم در مجله چاپ شده و لوح تقدیر «معمار» و یک سال اشتراک رایگان مجله به آنها اهدا خواهد گردید.
دومین کنگرهٔ سراسری دانشجویان
اسفندماه ۱۳۷۷ — شیراز
در اسفندماه ۱۳۷۷ دومین کنگرهٔ سراسری دانشجویان معماری و شهرسازی کشور به قصد تبادلنظر هر چه بیشتر میان دانشجویان در شهر شیراز برگزار خواهد شد. بنا به اطلاعیهٔ منتشر شده، این هماندیشی با همیاری متخصصان فن سعی در طرح پرسش و پرداختن به مسائل و مشکلات معماری در دوران معاصر دارد.
محورهای بحث:
۱. نقد: فرایند دیدن، حس کردن، تفکر و ارزشگذاری چه شیوهها و ویژگیهایی دارد.
۲. معماری و مردم: تأثیر باورهای معماران بر سرنوشت جامعه.
۳. یادمان ایران ۱۴۰۰.
۴. دورنمای معماری ایران در سال ۱۴۰۰.
۵. محل استقرار و کاربرد یادمان.
۶. مسابقهٔ ویژه: طراحی مجموعهٔ فرهنگی فارس در شیراز.
مهلتها:
چکیدهٔ مقاله: اول مرداد ۱۳۷۷
اصل مقاله: اول مهر ۱۳۷۷
طرح مسابقه: اول آذر ۱۳۷۷
ستاد برگزاری:
استانداری فارس، بنیاد فارسشناسی، انجمن معماران جوان فارس، شهرداری شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، کمیتهٔ علمی پژوهشی معماری، ادارهٔ کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس، سازمان مسکن و شهرسازی استان فارس، و سازمان نظام مهندسی ساختمان استان فارس
نشانی دبیرخانهٔ کنگره:
شیراز — صندوق پستی ۷۱۳۶۵۰۱۳۱۵
نمابر: ۷۱.۴۳۸۵۱ · تلفن: ۰۷۱.۴۶۰۲۰
اطلاعیهها
معرفی آثار جوانان و دانشجویان: در صفحاتی از بخش «بذرهای نو» در هر شماره، گزیدهای از کارها و فعالیتهای جوانان و دانشجویان در زمینههای معماری، طراحی صنعتی، مجسمهسازی، عکاسی، نقاشی و غیره معرفی میشود. طرحهای ارائه شده به مسابقات داخلی و خارجی، طرحهای در حال اجرا یا اجرا شده، آثار ارائه شده در نمایشگاههای فردی و جمعی یا پروژههای پژوهشی در این صفحه به خوانندگان معرفی خواهد شد.
خبرنگار داوطلب: بخش «بذرهای نو» دانشجویان دانشکدههای معماری سراسر کشور را بهعنوان خبرنگار داوطلب دعوت به همکاری میکند. داوطلبان با دفتر مجلهٔ معمار تماس بگیرند.
معرفی پایاننامهها: معمار در هر شماره، در بخش «بذرهای نو»، پایاننامههای برگزیده از بین پروژههای رسیده به دفتر مجله را معرفی خواهد کرد. از فارغالتحصیلان رشتههای معماری یا طراحی صنعتی تقاضا میشود در صورت تمایل به معرفی پایاننامههایشان در مجله، تصاویر کارهای خود را همراه با یک توضیح کوتاه به نشانی دفتر مجلهٔ معمار ارسال کنند.
