دانشگاه تهران

ًطرح اولية دانشگاه تهران و ساختمان هاى مرتبط و هماهنگ با آن كاملا مشخصه هاى آرت دكو را دارند، و بايد به محيط پيرامونى دانشگاه هم اشاره كرد كه پيوندى ماهوى با اين طرح دارد، و به احتمال زياد طراحان بخش هاي مختلف دانشگاه، در ساختن اين محيط غنى از نظر معمارى، و ديناميك و پراتفاق از نظر اجتماعى هم شركت داشته اند. بنابراين مداخله هاى بعدى از دو بعد قابل ارزيابى اند: جانمايى، كه با در نظر گرفتن كانسپت اوليه كه به نظر مى آيد اين بوده كه فضاى درونى حتى المقدور باز و بدون مانع باشد، مستلزم دقت و حساسيت زياد مي بايست مى بود، و سبكى، كه مى بايست مبتنى بر درك ارزش هاى طرح اوليه مى بود. به هر حال، از اين ميان، كتابخانه، هر چند متفاوت، به خودى خود از جنبة ظرافت خط و فرم با طرح اوليه اشتراك دارد و در حيطة معمارى مدرنيستى داراي ارزش تهران قرار دارد كه به آن جداگانه پرداخته شده.