«شخصیت معمارانه یک شهر مسئله بسیار خاصی است. هر شهر شخصیتی فردی دارد. آنچه در یک شهر زیبا و دوستداشتنی به نظر میرسد در دیگری زشت و انزجارآور مینماید… نه تنها مواد بلکه فرمها نیز به مکان، به طبیعت زمین و هوا وابستهاند… معماران معاصر را متهم میکنم که آگاهانه شخصیت معمارانه خاص را نادیده میگیرند… هوفبرگ! هر چیزی در پیرامون ما میتواند همچون سنگ محکی برای تمییز دادن راستی از ناراستی عمل کند. باید بنای جدیدی در نزدیک هافبرگ ساخته میشد، یک بنای تجاری مدرن شامل ایجاد پیوندی بین پایتخت امپراتوری و قصر اشرافی در منحصربهفردترین خیابان تجاری وین، کهلمارک… برای این کار تلاشی صورت گرفته. در جهت هماهنگ کردن این بنا با هوفبرگ، با چهارراه و شهر.»
این چند جمله لوس، خطوط کلی آن مسیر منطقی را که باید دنبال شود ترسیم میکند تا معنای مشهورترین و پیچیدهترین کار لوس را رمزگشایی کند.
