کارهای مهندسین مشاور پل‌شیر

«بانک» در معنای سنتی فقط جایگاهی برای جمع‌آوری و حفظ سرمایه بود. اما در این نگرش تازه «بانک» جایگاه شکل‌گیری هر چه گسترده‌تر روابط اجتماعی، نزدیکی به مردم، به جریان انداختن سریع‌تر سرمایه، و خلاصه محلی برای شکل‌گیری ارتباطات مردمی تلقی شده است. از این رو انتقال و ارتباط فضاهای داخل و خارج از اهمیتی خاص برخوردار است.

طرح کلی معماری ساختمان سرپرستی بانک مسکن منطقهٔ اصفهان از حجمی مکعب مستطیل بر روی یک سکو به عنوان پایه و آن حجم مکعبی، تشکیل شده است. حجم مکعبی فضای بانک را تعریف می‌کند. حجم مکعبی به گونه‌ای بر روی سکو قرار گرفته که دو مفصل شفاف در محل اتصال حجم مکعبی با سکوی ساختمانی، حجم و سکو بهتر تفکیک شود.

در این طرح، از نور به عنوان عنصری شفاف، سیال، ارتباط‌دهنده و هدایت‌کننده استفاده شده است. و نقطهٔ آغاز حرکت و نفوذ در فضای درون شفاف است که توسط نور دریافت شده از شکاف سقف و چرخش پله‌های شفاف به لایه‌های اداری هدایت می‌شود.

گشودگی‌ها با در نظر گرفتن جهت رودخانهٔ زیبای زاینده‌رود از بیشترین دید به آن شکل گرفته‌اند، ضمن این که فرم کلی حجم همچنان دست نخورده و قابل درک باقی مانده است.

طرح معماری سفارت ایران در اردن، با توجه به پیوندهای فرهنگی دو کشور، همجواری با کاخ ملکه، سنت‌های معماری هر دو کشور همراه با نوآوری‌های معماری معاصر، تشخص عملکردی یک مجموعه ساختمانی، و اقلیم و طبیعت منطقه و سایر عوامل تاثیرگذار در معماری، تهیه گردیده است.

این مجموعه ساختمانی بر روی زمینی شیب‌دار به گونه‌ای طراحی و جانمایی شده است که شیب طبیعی زمین را بازتاب دهد و تشدید کند. ساختمان مرتفع‌تر (سفارتخانه) در بلندی، و ساختمان کوتاه‌تر (کنسولگری) در پایین قرار می‌گیرد و چشم‌اندازی گسترده را به طرف شهر و تپه‌های اطراف در معرض دید ساکنان ساختمان قرار می‌دهد.

احجام ساختمانی فضایی باغ‌گونه را — همچون یک حیاط مرکزی — در بر می‌گیرد. دو مسیر متفاوت از دو ورودی در بالا و پایین مجموعه آغاز می‌شود، و هر مسیر با چرخشی به دور مجموعه، به یکی از ساختمان‌های اصلی در ابتدا و انتهای زمین منتهی می‌شود.

فضا به صورت لایه‌ای بر روی هم لغزیده و ضمن حفظ سلسله مراتب مورد نظر، و در بر گرفتن فضای باز مرکزی (حیاط)، مجموعه‌ای یکپارچه و منسجم را شکل می‌دهد.

وحدت و یکپارچگی مجموعه از دید دو ساختمان اصلی در ابتدا و انتهای زمین، انسجام عملکردی، تلفیق سنت و معماری امروزی، گشاده‌رویی همراه با ایمنی، تشخص همراه با فروتنی، و تعادل میان فضاهای باز و بسته، از ویژگی‌های بارز این طرح معماری است.

طرح معماری سفارت ایران در «ابوجا»، پایتخت جدید کشور نیجریه، با توجه به مبانی «معماری ایرانی» (باغ و کوشک)، اقلیم گرم و طبیعت و معماری منطقه، تاکید بر مصالح ساختمانی بومی، پیوند و در عین حال تفکیک فضاهای عملکردی، تشخص شکلی و عملکردی ساختمان (سفارتخانه / کنسولگری)، گشاده‌رویی در عین رعایت ضوابط ایمنی، و مخصوصا با توجه به معماری امروزی متناسب با عملکرد و بستر طرح، تهیه شده است.

فرم کلی طرح، با توجه به زمین مستطیل شکل و به‌ویژه نقش سایه و ظل در ایجاد آسایش در ساختمان، شکل گرفته است. معماری سبک در زیر یک سقف گستردهٔ سایه‌افکن، دیواره‌های مشبک و متخلخل، حداکثر استفاده از بادهای مساعد منطقه و تهویهٔ طبیعی، از مشخصه‌های بارز این طرح است.

شبکه‌ای منظم از سطوح افقی، با لغزش بر روی هم، فضایی نسبتا باز و شفاف و گشاده‌رو را به وجود می‌آورد که فضاهای حرکت و گردش را در یک صفحهٔ افقی «متلاطم» در دور تا دور شبکه‌ای از حجم‌های منفرد و متصل به یکدیگر، همراه با سقفی بلند و یکپارچه استوار بر پایه‌های باریک، تعریف می‌کند و از ویژگی‌های بصری این طرح معماری است. این سقف به صورت پوسته‌ای مستقل به صورت پوشش و سرپناهی سایه‌افکن، با اندکی فاصله از حجم یکپارچه، امکان جریان باد در داخل ساختمان و تهویهٔ طبیعی مورد نیاز را فراهم می‌آورد.

سبک بودن معماری و گشادگی چهرهٔ آن، علاوه بر اهداف اقلیمی، گشاده‌رویی و خوش‌آمدگویی این معماری را نیز به تصویر می‌کشد.