این خانه مشرف به کوه هاى کتسکیل، همچون یک چوب دوشاخه است؛ نوعى نشانه ابتدایى در یک سایت گسترده. هندسه آن شامل لغزش مقطعى از فضاهاى عمومى/خصوصى با اتاق خواب هایى در یک طرف پایین و در طرف دیگر بالست. قاب بندى فولدى و سقف به رنگ اکسید آهن قرمز،
+دیوارپوش هاى چوبى سدر و فضاهاى داخلى سفید و کف هاى چوبى خاکسترى هستند.
+1997-1999 ،خانه واى، نیویورك، استیون هال
+اندیشه اى دوگانه و به هم پیوسته درباره فضا و مواد خام، معمارى را به جریان مى اندازد.
+.آن معمارى که بر مفهومى محدود بنا شده است، با ناهمانندى و نوسان آغاز مى شود. این معمارى، تکینگى یک موقعیت خاص را روشن مى کند
+خانه ظرفى براى تخیل، براى خنده و عاطفه و مکانى آرام براى تأمل است.
+.هسته درونى هر اتاق، نوعى خیال پردازى است
+وقتى وارد ساختمانى کوچک مى شویم یا از آن عبور مى کنیم، هیجانِ دیدگاه هاى داخلى، باز، بسته، جا به جا و دوباره باز مى شوند.
+یک مفهوم مى تواند به عنوان نظمى دقیق، فارغ از هرگونه ایدئولوژى یا ادعاى جهانى بودن، توسعه یابد.
+معمارى پلى است بر شکاف »غیرقابل پل زدن به لحاظ منطقى« بین جهان مفاهیم و گزاره ها، و جهان تجربه حسى.
