مجتمع مسکونی ۶۳ واحدی باغ زعفرانیه، در ۱۲ طبقه روی زمین و ۳ طبقه زیرزمین، در یکی از دامنههای شمالی تهران واقع شده است.
روند و ایده طراحی: پرهیز از قطع درختان در محدوده سطح اشغال (۳۰ درصد مساحت زمین در طول ۶۰ درصد) به عنوان اولین عامل بارگذاری توده ساختمانی مورد توجه قرار گرفت. به این ترتیب، کل زیربنا در قالب دو بلوک ساختمانی جدا از هم روی زمین سازماندهی شد که در قسمتهایی از زیرزمین به هم متصل هستند.
مفهوم جعبه گیاه (Plant Box) به عنوان نماد تعامل انسان شهرنشین با طبیعت، برای ساماندهی حجم مورد توجه قرار گرفت. بر این اساس، توده ساختمانی اولیه با جعبههایی چوبی به ارتفاع ۲ تا ۵ طبقه دستهبندی و ترکیب شد. جابهجایی زیربنا و لغزش حجم در این روند کاهش مقیاس عمودی، سبب به وجود آمدن نماهای جدید رو به مناظر اطراف و چشماندازهای تازه به خود پروژه شد.
همچنین، حیاطهای باز و نیمهباز وسیع در جوار واحدهای مسکونی ایجاد شد (بین ۱۸ تا ۹۰ مترمربع) و ارتفاع زیاد آنها (دستکم دو طبقه) که عمدتاً رو به جنوب هستند، در کنار پیشبینی شبکه بازیافت آب باران، زمینه استفاده گسترده از پوشش گیاهی درختی در ساختمان را پدید آورد. پس از مطالعه اولیه گونههای گیاهی سازگار با اقلیم تهران که از ابتدا در گلدان پرورش داده شدهاند، درختانی شناسایی و انتخاب شدند.
مصالح: بتن نمایان سازه اصلی، چوب برای تداعی جعبههای چوبی گیاهان و صفحات رنگشده فیبر سیمانی به عنوان زمینه حجم، عمده مصالح نما و مشاعات ساختمان هستند، اما شاید اصلیترین مصالح نما را لایه سبزی از درختان تشکیل میدهند که در فصول مختلف چهره پویا و زندهای به آن میبخشند و همراه با پروژه رشد میکنند. سطوح بتنی سازه در بخشهایی از فضاهای عمومی و خصوصی حفظ شده که از هزینه نما و نازککاری داخلی کاسته است.
پلان: بیش از ۳۰ نوع متنوع آپارتمان از ۲۲۰ تا ۷۵۰ مترمربع طراحی شده که هر کدام به لحاظ اندازه و چیدمان متفاوتاند. بسته ارتباط عمودی، شامل پله و آسانسور، در فاصله بین حجمهای مسکونی قرار گرفته است، که باعث استفاده از منظر و نور طبیعی مناسب برای آسانسورها، سرسرای طبقات و راهروهای ارتباطی میشود.
