ترمینال فرودگاه بارسلون

بازی‌های المپیک سال ۱۹۹۲ بهسازی و توسعه این ترمینال را برای ایجاد دروازه‌ای جدید برای بازدیدکننده‌ها و ورزشکاران الزامی کرده بود. پیش‌ساخته بودن ساختمان ترمینال، شامل یک نمای دولایه و یک سازه عظیم بتنی، کار را ساده و مؤثر کرد. رامبلاس، گذرگاه یک کیلومتری داخلی که ترمینال‌ها را به هم وصل می‌کند، چشم‌اندازی هم از هواپیماهای عبوری به بیننده ارائه می‌دهد. از آنجا که بستن فرودگاه به هیچ وجه امکان نداشت، معماری مدولار فرودگاه، بازسازی در چند مرحله را امکان‌پذیر کرد.

نزدیک به دو دهه بعد، فرودگاه با افزودن یک ترمینال جدید، به نام ترمینال یک گسترش یافت، که در سال‌های اخیر یکی از مهم‌ترین پروژه‌های مهندسی راه و ساختمان در اروپا بوده است. سازه یکپارچه، ساخته‌شده از گرانیت سفید صیقلی، به نور اجازه می‌دهد از دیوارهای شیشه‌ای و سقف عبور کند. سقف‌های سرامیک‌پوش اندکی قوس‌دار، به فضای وسیع آن که ترکیبی است از شکل‌های صاف و منحنی، حالتی آینده‌نگرانه می‌بخشند.