گروه معماران و مهندسین کندو (بهادر کاشانی مدنی)

گروه معماران و مهندسین کندو (بهادر کاشانی مدنی) موقعیت: تهران، ایران تاریخ: ۱۳۹۵ مساحت: ۱۴۴۴ مترمربع وضعیت: ساخته‌شده کارفرما: محمد هاشمی و شرکاء همکاران طراحی: بهاره خمیری، سپیده دادجو، شرمین امیری سازه: بهرنگ کاشانی مدنی تاسیسات مکانیکی: رازمیک ظریفیان تاسیسات الکتریکی: رافی ظریفیان مدیر اجرا: بهراد کاشانی مدنی عکس: بهرام حبیبی، بهادر کاشانی مدنی، سیاوش باقری ساختمان مسکونی داد در زمینی به مساحت ۲۷۰ مترمربع، در خیابان شریعتی تهران، با زیربنای مفید ۸۱۰ مترمربع، در قالب ۵ طبقه مسکونی تک‌واحدی و ۳ طبقه مشاعات با کاربری لابی و پارکینگ در طبقه همکف و پارکینگ و انباری در ۲ طبقه زیرزمین اجرا شده و مساحت هر واحد مسکونی، ۱۶۲ مترمربع است. سیستم سازه‌ای ساختمان، اسکلت بتن مسلح با دیوار برشی در هر دو امتداد ساختمان، و سیستم سرمایش و گرمایش ساختمان، داکت اسپلیت است. در این پروژه، طراحی پلان، نما و جزئیات داخلی، یکپارچه و همزمان صورت گرفته است و هر کدام از این عناصر بر یکدیگر تاثیرگذار بوده‌اند. رویکرد اصلی طراحی که از نما تا جزییات داخل ساختمان مشهود است، الگوی «نقش گلیم» است. نقش گلیم، نقشی آشنا و مانوس برای ایرانیان است و استفاده از این الگو برای یک خانه ایرانی، باعث ایجاد حس تعلق و دلبستگی در مخاطب می‌شود. با مطالعاتی که روی نقوش گلیم‌های اقوام مختلف ایران، از جمله عشایر ورامین و گرمسار، ایلات جنوب شرقی ایران (افشاری) و قالی‌های ترکمن، صورت گرفت، انگاره‌های مناسب برای بخش‌های مختلف ساختمان بازتعریف و طراحی شد. این نقوش در جداره سنگی راه‌پله، جان‌پناه چوبی بالکن‌ها، شماره‌های محل پارک خودرو ها در پارکینگ و نقش کف لابی ورودی و … قابل رویت است. در این پروژه، نما نه به عنوان یک پوسته و عنصر الحاقی و جدا از ساختمان، بلکه تاثیرپذیرفته از عملکردهای مورد نظر در ساختمان است که این تاثیرات، حجم‌هایی را ایجاد می‌کند که در طراحی سازه ساختمان نیز تاثیر گذاشته و فرم نهایی نما را شکل داده است. قرارگرفتن راه‌پله در بخش غربی نمای شمالی، حجم را به دو قسمت شفاف و صلب تقسیم کرده است که این دو حجم با چفتی ۳۰ سانتی‌متری از هم جدا شده‌اند. ایجاد این چفت و نیز خالی‌کردن باریکه‌هایی هم‌تراز بالکن‌ها در حجم صلب راه‌پله، باعث بازشدن خط دید شمال‌غربی برای بالکن‌ها شده است. با تعبیه پنجره L شکل برای آشپزخانه‌ها، خط دید شمال‌شرقی نیز برای بالکن‌ها باز شده است و در نتیجه، زاویه دید برای کسی که در وسط بالکن شمالی قرار گرفته است، از ۵۵ درجه به ۱۳۶ درجه افزایش یافته است و این یعنی بالکنی با چشم‌انداز مناسب و تبدیل بالکن به فضایی کاراتر و فراتر از محلی برای انبارکردن لوازم اضافی. با ایجاد فضایی مخصوص قراردادن گلدان و فلاورباکس پشت پنجره پذیرایی، هم از داخل و هم از بیرون به سرسبزی ساختمان افزوده شده است. مجموعه الگوها و مصالح به‌کاررفته در نمای ساختمان (سنگ تراورتن و چوب به صورت کنترل‌شده و محدود) با اضافه‌شدن فلاورباکس‌ها، ساختمان را تبدیل به مفهوم واقعی کلمه «خانه» کرده است. از آنجایی که رمپ پارکینگ‌ها در دو تراز و روی هم قرار گرفته‌اند، با تعبیه حفره‌هایی مدولار در کف رمپ بالایی، امکان عبور نور به رمپ زیرین نیز محیا شده و با ترکیب چینش سنگ‌فرش کف حیاط به صورت دایره‌های متداخل به دور حفره‌های کف رمپ، فضایی متمایز در هر دو رمپ ایجاد شده است. در طراحی و ساخت درب ورودی ساختمان، لولا در بالا و پایین در نظر گرفته شد.