Goosheha دفتر ساختمان

نازنین غلامی موقعیت: تهران، ایران تاریخ: ۱۴۰۲ مساحت: ۶۸۰ مترمربع وضعیت: ساخته‌شده کارفرما: بخش خصوصی طراحی فاز دو: محمد رضایی‌پور مدل‌سازی سه‌بعدی و ارائه: نازنین غلامی، پریسا شیری سازه: سیاوش صدیقی و همکاران تاسیسات: هادی مینایی و همکاران عکس: محمدحسن اتفاق با توجه به اینکه پروژه در محله یوسف‌آباد تهران واقع شده و در این محله هنوز بقایایی از معماری‌های مدرنیستی باکیفیت وجود دارد که در آن‌ها ویژگی‌های مشترکی از قبیل ایجاد ریتم در نما با کاراکتر پنجره‌ها، داشتن فضاهای باز و نیمه‌باز به عنوان بخش‌های ماهوی، و ترکیب سه‌بعدی حجمی به چشم می‌خورد، مسئله پروژه این بود که آیا می‌توان به‌جای نماهای پوسته‌ای متداول، نمایی با ترکیب حجمی طراحی کرد؟ به دلیل وجود پخ در نمای همسایه‌های شرقی و غربی پروژه، راهی برای گریز از هندسه پخ در نما وجود نداشت. از طرف دیگر، با توجه به عرض کم زمین، در صورت رعایت پخ در طرفین، سطح نورگیری از ضلع جنوبی به‌شدت کاهش می‌یافت. در نتیجه، تلاش شد تا از محدودیت هندسه پخ به عنوان ظرفیتی برای ایده اصلی طراحی استفاده شود و به‌جای انتخاب رویکرد گریز از پخ، به انتشار هندسه آن در کل نما پرداخته شود. برای رسیدن به این ترکیب حجمی، مقداری از سطح قابل فروش در هر طبقه کم می‌شد، اما حضور کارفرما به عنوان کاربر نهایی پروژه و کمرنگ‌شدن نگاه سرمایه‌محور به معماری، سبب شد تا پذیرش این ایده راحت‌تر حاصل شود. در مراحل بعدی طراحی، سعی شد از مدول تکرارشونده در طبقات زوج و فرد استفاده شود تا از ایجاد آشفتگی در حجم جلوگیری کند. در مرحله طراحی دیتیل نما نیز تصمیم بر حذف هم‌پوشانی حجم‌های طبقات روی هم گرفته شد تا ترکیب حجمی خالص‌تری به دست آید. بدین‌ترتیب، نما از مرحله صفحه عبور کرد و به حجم رسید، و مرز بین بیرون و درون پروژه، دیگر یک صفحه دوبعدی نبود. همچنین انتخاب متریال واحد سنگ برای کل نما باعث شد تا تمرکز اصلی روی ترکیب حجمی بنا باقی بماند و بافت افقی سنگ نیز به تعدیل تناسبات کشیده نما کمک کرد. ترکیب حجمی نهایی ساختمان سبب حرکت سایه روی نما در طول روز و ایجاد پویایی در آن شده است، به‌گونه‌ای که هنگام حرکت در داخل کوچه، از شرق به غرب و بالعکس، جهت‌گیری‌های متفاوتی از بنا توسط ناظر ادراک می‌شود. در فضای داخلی نیز با ایستادن در زاویه‌های متفاوت نسبت به پنجره، میزان دید به فضای بیرون تفاوت پیدا می‌کند. همچنین با عقب‌نشستن لایه شفاف نما (پنجره‌ها)، فضایی میان پوسته بیرونی و داخل شکل گرفته است که سبزشدن آن به کیفیت فضای داخلی می‌افزاید. باریکلا معمار