آپارتمان مسکونی کاشانک

مجموعۀ مسکونی کاشانک در تهران توسط آرش مظفری (دفتر ای‌بی‌ای-ام، شاخۀ تجربی معماری) طراحی شده و رتبۀ دوم گروه مسکونی یازدهمین جایزۀ معمار (۱۳۹۰) را کسب کرده است. این ساختمان ویرایشی جدید از ساختمان با نمای آجری ارائه می‌دهد که در ضمن معاصر بودن، با فرهنگ و اقلیم ایران تناسب دارد. حجم ساختمان بسیار زیبا، پرتحرک و درهم‌پیچیده است و از آجر به صورتی موفق و نوآورانه در پردازش نما استفاده شده است. متن‌پردازی آجری نورگیر داخلی جذاب و ابداعی است. معمار با خرد کردن پوستۀ نما توانسته سطح نما را افزایش داده و منظره و نور بیشتری برای واحدها فراهم کند، بدون آنکه به سیمای شهری تعرض کند. حجم بنا با تراکم، پیوستگی و خرد بودن ساختار فیزیکی تهران ارتباط برقرار کرده و پاسیو به عنوان یک عنصر شاخص معماری ارزش‌گذاری شده است. در بحث هیئت داوران، سیدرضا هاشمی حجم ساختمان را «بسیار زیبا و پرتحرک و درهم‌پیچیده» توصیف کرد و «قوت و پختگی و کمال‌یافتگی ترکیب» را ستود. کامران افشارنادری بر «یافتن راه‌حل برای ضوابط دست‌وپاگیر شهرداری» و «ایجاد نمای خاص و جذاب بدون تعرض به سیمای شهری» تأکید کرد. مهدی علیزاده نیز یکدستی انتخاب مصالح سازۀ فولادی و آجر نما را ارزشمند دانست.