Multi Brands Automobile Exhibition

ایده پروژه بر اساس ایجاد زوایا و نقاط دید جدید شکل گرفته است، زوایا و نقاط دیدی که هم اشیاء به‌نمایش درآمده (اتومبیل‌ها) و هم بازدیدکنندگان را در بر می‌گیرند. در این پروژه، مفهوم نما متحول می‌شود و نما نقش کلاسیک خود را به عنوان پوسته‌ای که فضای داخلی و خارجی را از هم تفکیک می‌کند، از دست می‌دهد. در واقع، نما از میان می‌رود و جای خود را به یک فضای تهی می‌دهد که از حجم اصلی ساختمان برش خورده است. این حجم تهی، چیزی بینابین نما و فضای داخلی است و نهایتا وجه بیرونی ساختمان را شکل می‌دهد. اتومبیل‌ها در داخل این فضای تهی، در زوایای جدیدی در معرض نمایش قرار داده می‌شوند و آینه‌ها امکانات جدیدی را برای دیده‌شدن آنها فراهم می‌کنند. آینه‌کاری در ایران، نزدیک به پنج قرن قدمت دارد. آینه فضا را متحول می‌کند و مرزهای فضا را تا بی‌نهایت گسترش می‌دهد و برای طراح که تجربه‌ای در طرح‌های مفهومی و اینستالیشن با استفاده از آینه دارد، آینه صرفا جنبه تزیینی نداشته و به صورت مفهومی، در هنر و معماری به کار گرفته می‌شود. زمین پروژه در منطقه فردیس (حومه شهر کرج، واقع در شمال‌غربی تهران) واقع است؛ از سمت غرب، در مجاورت بلوار نسبتا بزرگی است که شهرهای فردیس و ملارد را به هم متصل می‌کند و از شمال، در مجاورت یک خیابان فرعی‌تر قرار دارد. بافت این منطقه تجاری است و شامل نمایشگاه‌های کوچک و بزرگ اتومبیل است که با نوعی معماری متوسط و اغلب در یک طبقه، در مجاورت بلوار ساخته شده‌اند. زمین پروژه در ابتدا مستطیل‌شکل بوده که بخش قابل ساخت آن، در اثر اعمال ضوابط شهرداری منطقه، فرم ویژه‌ای پیدا کرده است که هندسه آن، ترکیبی از مستطیل و دایره است. عبور حریم برق فشار قوی از داخل زمین، از یک‌سو، و برش‌خوردن کنج زمین با یک کمان دایره‌ای، از سوی دیگر، محدوده بخش قابل ساخت را تقلیل داده و تعریف می‌کنند؛ مستطیلی کشیده و نسبتا باریک با یک کنج مدور که در ابتدا، طراحی را با چالش مواجه می‌کند، ولی در نهایت، این محدودیت منجر به ایجاد ویژگی‌های منحصربه‌فرد این پروژه می‌شود. کامران افشارنادری در مورد این پروژه، چنین می‌نویسد: این پروژه، با ایده خلق فضایی کاملا متفاوت متولد شده است. قصد طراح، اجتناب از طرح‌های معمول نمایشگاه‌های اتومبیل است که عموما به صورت یک فروشگاه با نمای شیشه‌ای به سمت خیابان هستند. در این‌جا، فضایی خلق شده است که با ویژگی‌های مورفولوژیک اتومبیل ارتباط برقرار می‌کند. استفاده سخاوت‌مندانه از آینه در این طرح، اشیای نمایش داده شده را ارزش‌گذاری می‌کند و در واقع، نقاط دید بسیاری برای اتومبیل‌ها به وجود می‌آورد. وجه بیرونی ساختمان، نمایی مقعر است که عابرین پیاده را برای کشف فضای داخلی جذب می‌کند و حالت دعوت‌کنندگی دارد. پروژه، کاراکتر بصری بسیار بارزی دارد و یک لندمارک قابل توجه است. در این طرح، با نقاط ضعفی که به پروژه تحمیل شده‌اند، نظیر فرم زمین (ترکیب مستطیل و دایره) و قرارگیری بخشی از زمین در حریم برق فشار قوی، به نحو متفاوتی برخورد می‌شود؛ طراح از محدودیت‌ها برای خلق فرمی منحصربه‌فرد استفاده کرده که از تمام پتانسیل‌های زمین بهره می‌برد. کار فوق العاده ایه یا بهتره بگم ایده ی بسیار جالب در عین حال ساده .لذت بخش بودن دیدن همچین پروژه ای .فقط سوالی که برای من پیش اومده نحوه ی استقراره اتوموبیل ها در قسمت های شیبداره نمایشگاست قسمتهای خاصی از بنا برای اینکار تعریف شده یا خیرباماشین آلات مخصوص اینکار صورت میگیره. با تشکر از سایت خیلی خوب و مفیدتون موفق باشید