میدان نقش جهان

میدان نقش جهان (همچنین میدان امام) با ابعاد ۵۶۰ در ۱۶۰ متر، یکی از بزرگ‌ترین میدان‌های عمومی جهان است. این میدان بین سال‌های ۱۵۹۸ تا ۱۶۲۹ در دوران سلطنت شاه عباس اول صفوی ساخته شد و قلب سیاسی، اقتصادی و معنوی اصفهان — پایتخت وقت ایران — بود.

میدان با دو طبقه مغازه‌های طاق‌دار احاطه شده و چهار شاهکار معماری صفوی آن را تعریف می‌کنند. در ضلع جنوبی مسجد شاه با ایوان بلند، گنبد دوپوسته ۵۲ متری و کاشی‌کاری هفت‌رنگ قرار دارد. در ضلع شرقی، مسجد شیخ لطف‌الله با گنبد کرم‌رنگ و تزئینات داخلی فوق‌العاده، از زیباترین آثار معماری ایرانی شمرده می‌شود.

در ضلع غربی، کاخ عالی قاپو با شش طبقه چشم‌اندازی پانوراما از میدان ارائه می‌دهد و اتاق موسیقی معروف آن با طاقچه‌های صوتی شناخته می‌شود. ورودی شمالی به بازار بزرگ اصفهان — یکی از قدیمی‌ترین بازارهای سرپوشیده جهان — منتهی می‌شود.

نقش جهان در سال ۱۹۷۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و همچنان قلب تپنده اصفهان و یکی از شگفت‌انگیزترین فضاهای شهری تاریخ است.