دفتر معماری زما (رضا مفاخر)

دفتر معماری زما (رضا مفاخر) فینالیست سومین دوره جایزه شایستگی معمار ایرانی (۱۳۹۹) بلوار فرح‌آباد، ساری را به دریا متصل می‌کند؛ مسیر توریستی پرترددی که در عین شاه‌راه بودن، تردد سنگین در آن صورت نمی‌گیرد، گذری که مثل تمام معابر شمال ایران، همان‌طور که عابر سمت نگاهش به دیواره مسیر است، شهر ساری را به آرامش دریا می‌دوزد، بلواری که سکانس به سکانس و بنا به بنا، در ذهن و خاطره انسان شکل گرفته است، سایه‌روشنی از ساختمان‌هایی که زمان را روایت می‌کنند، روایتی که از منظر انسانی تا انسان دیگر، معانی پرشماری می‌دهد. ایده اصلی طرح، خلق نمایی است با ساختاری کاملا ایستا که به خاطر دینامیک‌بودن موقعیت ناظر، شمایی از معماری تعاملی را ایجاد می‌کند و تمامی این پویایی را با بهره‌گیری از تضاد مطلق دو سر طیف خاکستری آکروماتیک می‌آفریند؛ صفحاتی عمودی که یک روی سیاه و روی دیگر سفید دارند. چیدمان صفحات عمودی در طول دو وجه ساختمان که نبش کوچه قرار گرفته‌اند، تعداد نامحدودی سکانس پدید آورده است که حاصل میزان حضور سهم روی سیاه و روی سفید مدول نما در خلق سایه‌روشن آن لحظه از بنا هستند، سکانس‌هایی از خاکستری‌های خنثی که در کنار بازتابی منحصربه‌فرد از پیرامون، بسته به موقعیت ناظر، سایه‌روشنی کروماتیک می‌آفریند که تنها متعلق به همان تجربه از همان کاربر است. ایده اصلی طرح، خلق نمایی است با ساختاری کاملا ایستا که به خاطر دینامیک‌بودن موقعیت ناظر، شمایی از معماری تعاملی را ایجاد می‌کند و تمامی این پویایی را با بهره‌گیری از تضاد مطلق دو سر طیف خاکستری آکروماتیک می‌آفریند؛ صفحاتی عمودی که یک روی سیاه و روی دیگر سفید دارند. آیا ایده اصلی یک طرح میتواند صرفا خلق یک نمای تعاملی باشد؟ ساخت چنین حجمهایی توسط بهترین معمارهای ما دلچسب نیست.