خانه (موقت) کارگری

خانه کارگری، نه مکانی ایده‌آل است، نه یک ساختمان اکازیون و نه تلاشی در جهت استاندارد شدن دارد. در پرداخت دقیق نیست و اساساً از نگاه پروسواس و میل به خوش‌ساختی گذشته است. برخوردی است اضطراری با تشکیل فضا که با روش کار و زیبایی‌شناسی مختص به خود دست به کار می‌شود.

مسئله اصلی ما اشاره به گونه‌های نامتعارف و پیشنهاد دسته‌بندی‌های تازه موضوعی در حوزه معماری معاصر است. مسئله دیگر اینکه این کار سعی دارد در خلال تمرین‌ها، هم‌زمان پنجره‌ای را برای ایجاد ملاحظات اخلاقی بین کارفرما و کارگر بگشاید و با تأکید بر اهمیت شرایط زندگی ساکنان پروژه در حال ساخت، شکل‌گیری آن را به تصمیمی آگاهانه مبدل کند.

خانه کارگری صرفاً یک ساختمان نیست، برخوردی است هدفمند با موضوعات روزمره و پیامی برای به یاد آوردن موضوعاتی که دائماً در پیش چشم ما در حال فراموش شدن هستند.