Josef Gocar ،( 1912-1911 ) ،خانه مدوناى سیاه در هسته قدیمى پراگ ( یکى دیگر از سردمداران کوبیسم، شاگرد جان 1945-1880) ، Josef Gocar کوترا در کالج هنرهاى تزئینى پراگ )بعدها جانشین او در آکادمى هنرهاى تزئینى پراگ( شاید مشهورترین ساختمان کوبیست را طراحى کرد: خانه مدوناى سیاه. او )بازار میوه thr Ovocny با حساسیت ساختمان جدید را در بافت معمارى تاریخى سابق( در بخش قدیمى پراگ گنجاند. امروز طبقه هاى بالى خانه، نمایشگاهى دائمى از کوبیسم چک، متعلق به مجموعه گالرى ملى، و موزه هنرهاى تزئینى پراگ را در خود جا داده اند. Vlastislav Hofman, furniture designs, 1912-13 Vlastislav Hofman, side table and sofa, 1912 Pavel Janak, earthenware container with a lid, 1911 طراحى مبلمان، ولستیسلو هافمن طراحى مبلمان، ولستیسلو هافمن محفظه خاکى، پاول جاناك ، بازسازى شده1912 خانه مدوناى سیاه، داخل کافه اورینت، متعلق به Josef Gocar ،2005 در کافه اورینت، با مبلمان کوبیستش، فضایى زیبا در طبقه اول خانه بود. ، طبق 2005 داخل طبقه بعدها تخریب شد و کافه هم از بین رفت. در سال نقشه هاى اصلى و تصاویر مستند، بازسازى شد و امروز یکى از محبوب ترین کافه هاى پراگ است.

\\n

،( 1914-1913 ) Vysehrad – خانه آپارتمانى درگوشه، پراگ Josef Chochol .این مشهورترین ساختمان او، بار دیگر در میان نمونه هاى کوبیسم تندرو جا گرفته است عنصر برجسته آن، ستون باریکى در گوشه است که کتیبه بالیى را حمایت مى کند. Josef Gocar ،( 1913 -1912 ) ،Bohdanec تسهیلت آب گرم در یکى دیگر از پروژه هاى ساخته شده مهم این معمار در بوهمیاى شرقى. این ساختمان که نسبت به محورش قرینه است، بعدتر ارتفاعش بلندتر شد تا یک طبقه زیرشیروانى هم به آن اضافه شود. از اتصالت اصلى آن چیزى باقى نمانده است.

\\n

Josef Chochol ،(1913-1912) Vysehrad – ، پراگKovarovic ویل (، در کالج فنى پراگ و آکادمى هنر وین، 1956-1880) ، معمارJosef Chochol شاگرد اوتو واگنر بود. او را تندروترین طراح کوبیست، و سه خانه اى را که درپراگ ، او نیز سبک 1914 طراحى کرده، شاهکارهاى معمارى کوبیست مى دانند. در سال کوبیسم را رها کرد و به سبک ساختارگراى بین المللى علقه مند شد. اغلب طرح هاى دیگر او مثل کارخانه کوبیست و تئاتر، بسیار ستایش شده اما هرگز ساخته نشده اند. او در سیاست هم فعال و عضو مؤسس انجمن معماران سوسیالیست چک بود. یکى Kovarovic از مهم ترین ساختمان هاى او این ویل، با نمایى چشمگیر است که براى طراحى شده است. Vysehrad مقاطعه کار، پایین پرتگاه Josef Gocar ،( 1912-1911 ) Hradcany – ، پراگHofmann وStach خانه در چند مرحله ساخته شد. Tychonova این خانه نیمه مستقل در خیابان ساختمان قدیمى تر هنوز عناصرى از سبک مدرنیست هندسى را حفظ کرده، درحالى که معمار در زمان ساخت به خانه جنوبى فرمى کوبیست داد، که به عنوان مثال در سنتورى بالى ورودى و نرده هاى پله ها دیده مى شود. یک آلچیق چوبى ظریف کوبیست هم در باغ قرار گرفته است. پانوشت ها: 1- Les Demoiselles d’Avignon 2- Georges Braque 3- Albert Gleizes 4- Jean Metzinger 5- Robert Delaunay 6- Juan Gris 7- Jacques Duchamp Villon 8- Pavel Janak 9- Otto Wagner 10- Jan Kotera 11- Santini’s Baroque Gothic 12- “Prism and Pyramid” 13- Jakubec

\\n

مرورى بر معمارى معاصراسلوونى، زیستن در دنیاى واقعى ایمان شفیعىIman Shaﬁee A REVIEW ON CONTEMPORARY SLOVENIAN ARCHITECTURE, LIVING IN REAL WORLD پس از تجدید ساختار رژیم هاى کمونیستى، اسلوونى همراه با دیگر کشورهاى مرکزى خود را در دوره اى از تغییرات عمده اجتماعى یافت. -اروپاى شرقى تحولت سیاسى و اجتماعى به لحاظ ایجاد یک دموکراسى پارلمانى و اقتصاد همراه با تشکیل یک دولت مستقل، باید به عنوان نقطه عطف کلیدى 1بازار آزاد 1991 در فرایند نوسازى جامعه اسلوونى مورد توجه قرار گیرد. این کشور در به اتحادیه 2004 از یوگسلوى جدا شد و با تغییر نظام سیاسى، در سال اروپا پیوست. اسلوونى اقتصادى توسعه یافته دارد و ازنظر درآمد سرانه در در دسته ثروتمندترین کشورها جاى مى گیرد. در سال 2بین کشورهاى اسلو ، این کشور یورو را به عنوان ارز رسمى خود به جاى تلر معرفى کرد و 2007 . درآمد3 به عضویت سازمان همکارى هاى اقتصادى و توسعه2010 از سال هزار نفر جمعیت دارد و تولید ناخالص داخلى 65 میلیون و2 اسلوونى حدود هزار دلر 32 میلیارد دلر مى رسد. درآمد سرانه این کشور نیز66 آن به 25 است. ازنظر شاخص توسعه انسانى نیز وضعیت بسیار خوبى دارد و در رتبه جهانى قرار گرفته است. حدود دوسوم از مردم در بخش خدمات کار مى کنند و یک سوم دیگر در حوزه صنعت و ساختمان. از دیگر شاخصه هاى مهم این کشور مى توان به نیروى کار تحصیل کرده، زیرساخت هاى بسیار توسعه یافته و تجارت فرامرزى گسترده اشاره کرد. موقعیت جغرافیایى اسلوونى امتیازى براى دستیابى به حوزه بالکان و کشورهاى مرکزى اروپاست. مجاورت با رشته کوه هاى آلپ و دریاى آدریاتیک و آب و هواى متنوع و سرزمین هاى پست و ناهموار شرایط ویژه اى براى صنعت توریسم در این کشور فراهم کرده است. این ویژگى ها، همچنین تغییرات عمیقى که در بطن یک جامعه روى مى دهد، به طور قطع تبعات قابل توجهى بر معمارى خواهد داشت. حال این پرسش مهم مطرح مى شود که پیش و پس از این تغییرات، چه اتفاقاتى در ، معمارى به شدت 1930 حوزه معمارى در این جامعه روى داده است؟ از اواخر تحت کنترل سیاستمداران قرار گرفت و مطابق با خواست آنها جهت مى گرفت. نوعى -به دنبال جنگ جهانى دوم، استالین استفاده از هنر رسمى کمونیستى را آغاز کرد، مدلى که ایده هاى غربى آن زمان را -4رئالیسم سوسیالیستى کلسیک بازگشت. استالین از این مدل 5کاملً کنار گذاشت و به یادوارگى در معمارى براى تأیید ایدئولوژى هاى خود استفاده مى کرد. ازلحاظ سیاسى تأثیر رئالیسم سوسیالیستى در تاریخ پس از جنگ یوگسلوى قابل توجه است. این نوع رویکرد به معمارى، چند سال پس از مرگ استالین رنگ رئیس جمهور یوگسلوى از استالین، وضعیت 6باخت. پس از انشعاب تیتو سیاسى این کشور به طور چشمگیرى تغییر کرد. درنتیجه این انشعاب و آزاد شدن فضاى معمارى، این حرفه آغوش خود را به سمت غرب بیشتر باز کرد. گذار از رئالیسم سوسیالیستى به مدرنیسم را مى توان در تغییر سیاست هاى در آن دوره مشاهده کرد. این مجله Arhitektura تحریریه مجله پر نفوذ نشان مى داد که معمارى در یوگسلوى رسماً به غرب متمایل شده، حتى اگر معماران همچنان به کار در یک چهارچوب سوسیالیستى مشغول باشند. در آن سال ها حرفه معمارى از سیستم به شدت متمرکز به یک سیستم آزادتر تغییر پیدا کرد و دولت کنترل بر حرفه معمارى را کنار 7و خود سازمانده After the reconﬁguration of communist regimes, Slovenia found itself, like other Eastern Central European countries, in a time of major social changes. Sociopolitical developments were a turning point in the process of renovating the Slovene society with respect to the emergence of a parliamentary democracy, free market economy and the establishment of an independent government. The deep changes happening at the core of a society certainly have considerable effects on architecture too. Now the important question arises: what hap- pened in the ﬁeld of architecture in this society either before or after those developments? The period between 1950 and 1970 was a time when architects played an important ofﬁcial role in constructing the post-war Yugoslavia. Advanced heavy industries enabled architects to use updated material in their designs. The condition changed for Slovene architects at the beginning of the 90s. After Slovenia’s declaration of independence from the former Yugoslavia, the question was no longer how to recreate the society and cleanse the existing socialist and modernist vistas, rather how this newly independent country can progress quickly, immensely and efﬁciently. These archi- tects, like those of other former socialist countries, found themselves after years of isolation on an equal footing with older members of the European Union. This generation of Slovenian architects continued their education in countries like the UK, the US, the Netherlands and Finland paving the way for Slovenia, upon their return to their home country, to enter the free world of architecture. In such conditions, Slovenian architects succeeded in developing strategies for meeting the demands of the market while creating public spaces and serving the society through enhancing the quality of architecture. Through their encounter with the international culture they learnt how to develop their problems and position in the best manner, and to reﬂect upon their situation. That generation realised better than ever how ar- chitecture belongs to a greater whole and thus how architects need to bring into their work the commercial, cultural, philosophical, historical and technological aspects. The international skills of this generation have resulted in the development of approaches which are inﬂuential in local contexts through their impact on the global culture.

\\n

گذاشت. در چنین وضعیتى بخشى از معماران تلش کردند میراث ملى و 1970 تا1950 سنتى خود را به معمارى مدرن متصل کنند. سال هاى بین دوره اى بود که معماران نقش رسمى و مهمى در ساخت یوگسلوى پس از جنگ داشتند. صنایع سنگین پیشرفته معماران را قادر به استفاده از مواد روزآمد در طراحى هایشان کرد، هرچند معماران در یوگسلوى هرگز مسیر را دنبال نکردند و این کشور هرگز درگیر رقابت هاى فضایى بین 8«»فوتوریسم میلدى 90 آمریکا و شوروى در شرایط جنگ سرد نشد. شرایط در اوایل دهه براى معماران اسلوونى تغییر پیدا کرد. پس از اعلمیه استقلل اسلوونى از یوگسلوى سابق، موضوع این نبود که چگونه مى توان یک جامعه جدید را از نو ساخت و همه چشم اندازهاى سوسیالیستى و مدرنیستى را پاك سازى کرد، بلکه پرسش این بود که این کشور تازه استقلل یافته چگونه مى تواند به سرعت و به شکلى کارآمد جهشى رو به جلو داشته باشد. این معماران همانند دیگر کشورهاى سوسیالیستى سابق پس از سال ها انزوا در شرایطى قرار گرفتند که بتوانند با کشورهاى قدیمى تر عضو اتحادیه اروپا در وضعیتى برابر قرار گیرند. این نسل از معماران اسلوونیایى در کشورهاى انگلستان، آمریکا، هلند و فنلند تحصیلت تکمیلى را گذراندند و با بازگشت به کشور، مسیر اسلوونى را براى ورود به جهان آزاد معمارى هموار کردند. با نهادینه شدن سرمایه دارى و اقتصاد بازار آزاد، کارفرمایان خصوصى بسیارى در اسلوونى ظهور کردند که سرمایه خود را طى کم و بیش چند سال ازطریق خصوصى سازى به دست آورده اند. این طبقه جدید، چشم انداز بلند مدتى ندارند، به فرهنگ توجه خاصى نمى کنند و به قشر نخبه و سلیقه خاصى هم تعلق ندارند. براى آنها همه چیز باید به سرعت انجام شود و سود تضمین شده اى هم باید به دست آید. در این شرایط، معماران اسلوونیایى موفق به توسعه استراتژى هایى براى کار با گرایش هاى بازار شده اند و هم زمان با توجه به بال بردن کیفیت معمارى، به تولید فضاهایى عمومى و در خدمت مردم مى پردازند. فرمان در دستان نسل جدید با ظهور جهانى سازى در عصر اطلعات، همه نهاد هاى دموکراتیک، لیبرالیستى، کمونیستى و کاپیتالیستى، به اجبار به نقاط مشترکى تن داده و مجبور شده اند به خصوصى سازى و برون سپارى جهانى کار و تولید تن بدهند. در خلع گرایش هاى ملى، فرهنگ پراکندگى ظهور کرده که در آن افراد خودسازمانده شده اند و بسیارى از شکل هاى زندگى در آزادى انتخابِ سبک زندگى تجربه مى شوند. میل به طراحى، ایدئولوژى هاى رسمى را از بین برده و گویى »طراحى«، خود به یک مذهب جدید تبدیل شده است. خواسته هاى عمومى به سمت چشم انداز متنوعى از خواسته هاى فردى گرویده که در آن، نوعى کنترل ازطریق طراحى مبتنى بر فردگرایى حکم فرماست. همسو با شرایط توصیف شده، نسل جدید معماران اسلوونیایى که غالباً هلند ادامه تحصیل 9 لندن و برلخهAA در خارج از کشور و مدارسى مانند داده اند، آموخته اند که استراتژیک فکر کنند و بتوانند توجه رسانه ها و مطبوعات را به خود جلب کنند، از شبکه بین المللى تخصص ها و تجربه هاى نوآورانه استفاده کنند و به مسائل، گفتمان ها و تکنیک هایى فراتر از مسائل محلى ورود پیدا کنند. همچنین، در رویارویى با فرهنگ جهانى آموخته اند مسئله و جایگاه خود را به بهترین شکل ممکن توسعه دهند و از خود سؤال کنند در چه موقعیتى قرار دارند. این نسل بهتر از همیشه دریافته که معمارى بخشى از یک کل بزرگ تر است، بنابراین باید بتوانند جنبه هاى تجارى، فرهنگى، فلسفى، تاریخى و تکنولوژیکى را در کارشان ادغام کنند. مهارت هاى بین المللى این نسل منجر به تولید رویکرد هایى شده که با تأثیر بر فرهنگ بین المللى توانسته اند در زمینه هاى محلى هم مفید واقع شوند. براى مثال در یک پروژه مسکن آنها روى نوعى ایده مستقل از بازار، زمینه یا واقعیت کار نمى کنند بلکه تاکتیک آنها توسعه داده هاى موجود است، به عنوان نمونه، با پژوهش روى راه حل هاى سودآورترى مانند ایجاد لیه بندى هاى سه بعدى نما با استفاده از بالکن ها در اطراف یک بلوك شهرى، میزان مساحت قابل فروش را Palace of the Soviets, Lofan, Shchuko, Gelfreich, 1933, drawing Tito on the cover of the Life magazine, September 1948 Panoramic view of the new socialist town of Velenje built beside a coal mine, Architects: Janez Trenz, Franc, Šmid, Ciril Pogačnik, 1953– 61 1933 ،کاخ شوراها، معمارى در خدمت ایدئولوژى، لوفان، شوخو، گلفریچ 1948 ،مارشال تیتو روى جلد مجله لیف، نشانه هایى از گرایش یوگسلوى به غرب نماى پانوراما از شهر سوسیالیستى ولنیه در کنار یک معدن زغال سنگ مرکز شهر با ساختمان هاى آزاد در یک محیط سبز و میدان اصلى با ساختمان هاى ادارى معدن زغال سنگ و خانه فرهنگ نشان داده شده. معماران: 1961-1953،ژانس ترنز، فرانک اسمید، سیریل پوگاچنیک

\\n

افزایش مى دهند و هم زمان، به هر خانه هویت مخصوص و به هر بلوك نوعى دیالوگ شهرى منحصر به خود مى دهند. 11 در برابر معمارى انتقادى10معمارى پروجکتیو ما امروزه در فضایى تحت سلطه تصاویر، فانتزى هاى تصویرى، شبیه سازى ها، از آن 12بازنمایى ها و تقلیدها زندگى مى کنیم، شرایطى که ژان بودریار به عنوان شرایط »محروم از واقعیت« نام مى برد. در چنین شرایطى، تصویر دیگر نشان دهنده واقعیت نیست و برعکس آن را مى پوشاند و از آن طفره مى رود؛ شبیه سازى هایى از واقعیت که در آن، مفهوم و معناى یک اثر به شکل فزاینده اى مبهم و ناشفاف است. منتقدانى مانند کنت فرامپتون یا معمارانى تنها - قلمرو لمسى و فیزیکى-مانند آلوارو سیزا معتقدند که زبان تکتونیک موضوعى است که مى تواند ما را به واقعیت بازگرداند. در سوى دیگر، مواضع انتقادى بر این باورند که معیار واقعى زیبایى مى تواند با افشاى تناقضاتى که واقعیت از آنها ساخته مى شود به دست آید. این نوع نقد منفى را مى توان در یا معمارانى چون جان هیداك و 14 و یا فرانسیس بیکن13کار ساموئل بکت لبیوس وودز دید؛ درجاتى از ناامیدى که در آن هیچ آلترناتیوى براى تکیه کردن به آن وجود ندارد. هدف تمام این نقدها به رسمیت نشناختن وضع موجود است. در برابر این نوع معمارى و گفتمان هاى انتقادى، گفتمانى پساانتقادى به نام معمارى پروجکتیو شکل گرفته است؛ رویکردى به معمارى که نظریاتش را درون گفتمانى فرادیسیپلینى ارائه مى دهد. اگر معمارى انتقادى شکلى از استقلل و گفتمانى درونى را گسترش مى دهد، معمارى پروجکتیو بر تأثیرگذارى و تبادل چندگانگى هاى ذاتى معمارى متمرکز است، چندگانگى هایى مانند برنامه، متریال، نوشتن در کنار ترسیم، اتمسفر، فرم، تکنولوژى، اقتصاد و غیره. علوه بر این، از آنجا که سوژه و ابژه به یک اندازه در معمارى پروجکتیو حائز اهمیت هستند، این نوع معمارى، ساختمان، زمینه و کاربرانش را توأمان در نظر مى گیرد، بنابراین معمارى پروجکتیو به دنبال دور کردن این دیسیپلین از انزوا به سمت عمل و تجربه است. معمارى پروجکتیو بیشتر در ارتباط با رویکرد و استراتژى است تا داشتن یک پروژه فکرى و برخلف معمارى انتقادى که یک پایش در نقد تاریخ درون دیسیپلینى است، به امروز و مسائل بیرونى دیسیپلین بیشتر توجه مى کند. معمارى انتقادى امیدوار به شکستن مرزها و واقعیت هاى موجود است اما معمارى پروجکتیو مى خواهد با واقعیت هاى موجود در زمینه هاى خاص محلى تعامل کند. رومر ون تورن منتقد هلندى در کتابچه نمایشگاه »شش تکه: معمارى معاصر اسلوونى« که کارهاى شش دفتر معمارى اسلونیایى شامل و Bevk Perović, Dekleva Gregorič, Elastik, Maechtig Vrhunc, Oﬁs به نمایش گذاشت عنوان مى کند که معمارى2004 را در سالSadar Vuga معماران امروز اسلوونى برخلف هنجارها نیست، کاملً پروجکتیو است و به قدرت بیانى فرم و تصویر باور دارد. این نوع معمارى، زیبایى شناسى اى تولید مى کند که عموم مردم به دنبال آن هستند؛ شکلى از معمارى به مثابه مُد، جایى که رنگ ها، چین خوردگى ها، پس زمینه ها و پیش زمینه ها و تار و محو بودن نوعى جاذبه تولید و خواسته ها را ارضا مى کند. همه چیز در این نوع معمارى درباره کارایى محصولى است که مى تواند آن را تولید کند، درست مانند گوشى هاى اپل که حالتى تعاملى دارند. نسل جوان معماران اسلونیایى مانند بسیارى از هم نسلن خود به جاى کار روى ایدئولوژى ها و موضوعات صرفاً نظرى، روى فرم ها، سازماندهى عملکردها و امکانات زیبایى شناسانه متمرکز مى شوند. آنها با طراحى، تولید تصویر و سازماندهى فضا مسیرى مى سازند که هم زمان، خود در حال قدم زدن در آن هستند و یک پروژه براى آنها راوى داستان منحصر به فرد خود است؛ نوعى لذت دائمى از طراحى. واقعیت این است که در فرهنگ امروزى نمى توان کتمان کرد که معمارى با تصویرى که از خود ارائه مى دهد ارتباطى ندارد. در اسلوونى نیز، مانند بسیارى از کشورها، نوعى هنر نماسازى عامه پسند وجود دارد که عملکردهاى با الهامkemija impex مجتمع مسکونى و تجارى از مجتمع مسکونى و تجارى مارسى لوکوربوزیه. ، ادو میهویک.1957-1955 Honeycomb Apartments, 2003-2005 650 Apartments, 2004-2012 Residential and commercial complex of Kemija Impex, inspired by Unité d‘Habitation, but built in the urban context of Ljubljana‘s main street. Architect: Edo Mihevc, 1955–57 Tetris Apartments, , 2005-2007 Brick Neighbourhoods, 2005-2011 2005-2003 ،آپارتمان هاى لنه زنبورى 2012-2004 ، آپارتمان650 2007-2005 ،آپارتمان هاى تتریس 2011-2005 ،محله آجرى

Dernières Vidéos

Catégories

Types de bâtiment

Populaire

Restez informé

Suivez-nous