معماری بومی و محلی ایران، بوشهر، مستند «در تمنای باد»
حمید اکبری
فینالیستهای بیست و پنجمین دوره جایزه معمار - ۱۴۰۴
برندگان بیست و پنجمین دوره جایزه معمار - ۱۴۰۴
آخرین اخبار معماری و مطالب برگزیده مجله را در ایمیل خود دریافت کنید.
سردبیر
بهرام شیردل (زاده ۱۳۳۰) معمار ایرانی شناختهشده در عرصه بینالمللی در حوزه معماری میانرشتهای و معماری تاخوردگی است. فارغالتحصیل دانشگاه تورنتو (۱۳۵۷). در مدرسه معماری AA لندن، دانشکده طراحی هاروارد، دانشگاه هیوستن، جورجیا تک، دانشگاه شیکاگو، SCI-Arc و دانشگاه ایالتی اوهایو تدریس کرده است. دفتر شیردل و همکاران را در تهران (۱۳۷۶) تأسیس کرد. برنده مدال کریستوفر رن (کانادا) و مدال طلای CGA شهرسازی (چین). آثارش در دوسالانه ونیز (۱۹۸۴) و موزه هنر مدرن نیویورک (۱۹۹۲) به نمایش درآمده است. از پروژههای شاخص: کتابخانه اسکندریه (مصر)، سالن کنفرانس سارا (ژاپن) و موزه ملی آب (ایران).
ایرج کلانتری طالقانی (زاده ۱۳۱۷ تهران) معمار برجسته معاصر ایران است. در سال ۱۳۴۳ فارغالتحصیل رشته معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. در سال ۱۳۵۳ شرکت مهندسان مشاور باوند را تأسیس کرد و همچنان ریاست هیئتمدیره آن را بر عهده دارد. بیش از ۲۰ سال سابقه تدریس در دانشکدههای معماری دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد و دانشگاه علم و صنعت دارد. در شهریور ۱۳۸۴ به عنوان معمار سال از سوی انجمن مفاخر معماری ایران انتخاب شد.
کامران افشار نادری (زاده ۱۳۳۸ مشهد) معمار، منتقد و سردبیر ایرانی است. تحصیلات خود را در دانشگاه جنوا (۱۹۸۵) به پایان رساند. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ در دفتر رنزو پیانو بر پروژههایی از جمله فرودگاه کانسای کار کرد. در سال ۱۳۷۷ مجله معمار را — همین نشریهای که این پایگاه داده مستند میکند — پایهگذاری کرد. حدود ۱۵۰ مقاله و ۳ کتاب منتشر کرده است. از سال ۱۳۷۲ در دانشگاههای آزاد و سوره تدریس میکند. مؤسسه پُل اصفهان را نیز بنیانگذاری کرده است.
نخستین دوره جایزه بزرگ معمار در سال ۱۳۸۰ برگزار شد و آغازگر معتبرترین جایزه معماری ایران بود. هیئت داورانی متشکل از پنج معمار برجسته — کامران افشارنادری، محسن میرحیدر، محمدرضا جودت، ایرج کلانتری و بهرام شیردل — ۱۵۵ اثر ارسالی را طی سه جلسه فشرده داوری در خانه هنرمندان و مؤسسه معمارنشر در تهران ارزیابی کردند. مذاکرات هیئت داوران بهطور چشمگیری دقیق و مفصل بود و مشروح گفتگوهای آنان درباره هر یک از آثار نهایی ثبت شد. از مجموع ۱۵۵ اثر، ۲۹ کار از مراحل حذفی گذشتند و از میان آنها ۷ اثر به مرحله نهایی راه یافتند. پنج برگزیده نهایی از طریق نظام امتیازدهی انتخاب شدند که در آن هر داور رتبههایی از ۷ (بالاترین) تا ۱ (پایینترین) به آثار اختصاص میداد. آثار برنده از یک جفت خانه ساده در گنبدکاووس تا یک کارخانه صنعتی در اشتهارد را شامل میشدند و نشاندهنده توجه هیئت داوران به کیفیت معمارانه در مقیاسهای مختلف بود.
فرآیند داوری شامل سه مرحله اصلی بود که طی چند روز در آذر و دی ماه ۱۳۸۰ انجام شد. مرحله اول — حذفی: تمام ۱۵۵ اثر توسط هیئت پنجنفره داوران بررسی شدند. آثار تنها با اتفاق آرا حذف میشدند؛ اگر حتی یک داور با باقی ماندن اثری موافق بود، آن اثر به مرحله بعد راه مییافت. طی چندین دور حذفی، ۲۹ اثر به مرحله دوم داوری راه یافتند. ۵ اثر دیگر نیز به دلیل ناکافی بودن مدارک ارسالی کنار گذاشته شدند. مرحله دوم — گزینش: ۲۹ اثر باقیمانده با دقت بیشتری بررسی شدند. هر داور ۵ اثر برتر خود را بدون رتبهبندی انتخاب کرد. از این مرحله ۱۳ اثر معرفی شد که برخی تنها یک رأی داشتند. پس از ساعتها بحث، داوران بر برتری ۷ اثر به توافق رسیدند. مرحله سوم — رتبهبندی: هر داور امتیازاتی از ۷ (بالاترین رتبه) تا ۱ (پایینترین رتبه) به هر ۷ اثر نهایی اختصاص داد. مجموع امتیازات، رتبههای اول تا پنجم را مشخص کرد. در صورت تساوی امتیازات، دور دیگری با امتیازات ۱ تا ۱۶ انجام میشد. هیئت داوران همچنین بیانیههای رسمی درباره هر اثر برگزیده تدوین کردند که بر اساس مذاکرات ضبطشده تنظیم، در جلسه بررسی و به امضای هر پنج داور رسید.
گنبد کاووس · ۱۳۸۰
فیروز فیروز در سال ۱۳۳۳ (۱۹۵۴) در خانهباغی در تهران به دنیا آمد. تحصیلات معماری خود را در دانشگاه پرَت در نیویورک در سال ۱۹۸۴ به پایان رساند، جایی که دو سال در همکاری نزدیک با ویکتوریا جئورجینی فعالیت کرد. در ادامه مسیر حرفهای خود، هشت ماه بین سالهای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ با حسن فتحی بر معماری خشتی در مصر کار کرد. در سال ۱۹۸۵ با ناصر اهری شراکت آغاز کرد. آنها دفتر طراحی خود را در نیویورک تأسیس کردند که تا سال ۱۹۹۰ فعال بود. دفتر معماری اهری و فیروز چندین پروژه اداری، تجاری و مسکونی را انجام داد.
رفسنجان · ۱۳۷۴
معمار ایرانی (۱۳۲۴-۱۳۸۵). زاده قزوین. کارشناسی ارشد از دانشگاه تهران (۱۳۴۷). فعالیت حرفهایاش سه دوره را شامل شد: شرکت ملی فولاد ایران (۱۳۴۷-۵۸)، خانهسازی ایران و مسکن اصفهان (۱۳۵۹-۶۷)، و مدیریت مؤسس مهندسان مشاور نقش جهان پارس (۱۳۶۷-۸۵). برنده مسابقات متعدد از جمله کتابخانه ملی ایران، ساختمان مرکزی وزارت نیرو و بانک توسعه صادرات. رتبه دوم اولین دوره جایزه بزرگ معمار ۱۳۸۰ برای مجموعه ورزشی رفسنجان.
کرج · ۱۳۷۷
آرش مظفری معمار ایرانی است. از پروژههایش میتوان به سالن ورزشی خزرآباد، خانه نیاوران، کارخانه نیپکو، مجموعه ورزشی معلولین و باغموزه قصر اشاره کرد.
تهران
معمار ایرانی متولد ۱۳۴۴ در تهران. فارغالتحصیل رشته معماری و شهرسازی از دانشگاه علم و صنعت ایران (۱۳۷۰). از سال ۱۳۷۳ در دانشگاه آزاد تهران، تبریز و همدان به تدریس معماری اشتغال داشته و همزمان با دفاتر مختلف از جمله جهانپارس و شیردل و همکاران همکاری نموده است. پروژههای مسابقهای وی شامل مجموعه ورزشی کشور (۱۳۷۴-۷۵) و مسابقه بینالمللی کتابخانه کاشان در ژاپن (۱۳۷۵-۷۶) بودند که هر دو موفق به اخذ جایزه شدند. فعالیت مستقل حرفهای خود را از سال ۱۳۷۸ آغاز کرد و گالری سلمان در تهران نخستین اثر ساختهشده او بود. بعدها دفتر معماران حرکت سیال را تاسیس کرد که به یکی از شناختهشدهترین دفاتر معماری معاصر ایران تبدیل شده است.
تهران
شامل محمدزاده (متولد ۱۳۲۳) معمار ایرانی است که فوقلیسانس معماری خود را از دانشگاه شهید بهشتی در سال ۱۳۵۱ دریافت کرد. او کار حرفهای خود را از سال ۱۳۴۶ با همکاری مهندسان مشاور و دفاتر مهندسی آغاز کرد و در چند مسابقه معماری داخلی و خارجی شرکت نمود. محمدزاده از طریق همکاری گسترده با مهندسان مشاور ارتک، مجموعههای ورزشی، سالن چندمنظوره بانوان تبریز، استادیوم ورزشی تبریز و استادیوم اصفهان را طراحی کرده است. آثار مستقل او شامل ساختمان اداری مغزی، ساختمان اداری صارمی، ساختمان اداری کارخانه سیمان کارون، ساختمان کنترل مرکزی کارخانه سیمان بوشهر و مرکز ارتباطات جهان اسلام است. منتقد کامران افشار نادری او را معماری توصیف کرده که به تکنولوژی «بعد شاعرانه» میبخشد. محمدزاده عضو هیئت داوری جایزه معمار بوده و به خاطر مشارکتهایش در معماری معاصر ایران شناخته شده است.
Building Hardware
کریمزاده
