تنوع مجتمعهای مسکونی و خانههایی که در این مسابقه برگزیده شدهاند، گواه این حقیقت است که طراحی خوب میتواند در قید نگرانیهای محیطی، جغرافیایی و منابع مالی محدود نباشد. برگزیدگان عبارتاند از: واحدهای مسکونی که از پیشینهٔ تاریخی الهام گرفتهاند، خانههای کارگری و خانههای خرد که توانستهاند زیبایی این گونه ساختمانهای متفاوت را به نمایش گذارند، و سه پروژهٔ مسکونی که امکان زندگی شهری فراهم میسازند.
تکواحدهای مسکونی (Single-Family Custom)
پروژه: چشمانداز، لاژولا، کالیفرنیا. معمار: جاناتان سگال. کارفرما: جاناتان سگال. خانه/دفتر معماری سگال، خط جداکنندهٔ بین مکانهای تجاری و مسکونی در مرکز شهر لاژولا را با پنجرهای که تصاویر را منعکس میکند، و از طرف دیگر با یک کف شیشهای رو به دفتر کار در پایین، کمرنگ میکند. سگال معمار، مالک و پیمانکار این پروژه است.
پروژه: توسعهٔ خانهای در مزرعه، واشنگتن. معمار: رابرت م. گارنی. کارفرما: رابرت و الیزابت هاسکل. قسمت الحاقی زیبای این خانه، که در تپههای ویرجینیای مرکزی قرار گرفته، فضایی وسیع برای نشیمن و زندگی و یک اتاق و حمام اضافی به یک خانهٔ قرن هجدهمی در یک مزرعه اضافه میکند. دو سبک ساختمان بیرونی، یکی با نمای چوبی و دیگری از جنس فولاد و شیشه با یک ورودی پیشآمده، به ساختمان موجود متصل میشود و در عین حال هندسه و مصالح خانهٔ قدیمی را کامل میکند.
پروژه: خانهٔ راسل، ساحل پاناما. معمار: لونی ریکس کیس. کارفرما: دارل راسل. این خانهٔ کوچک تعطیلات آخر هفته، با الهام از معماری بومی سرخپوستی، از رنگ و بافت بهره گرفته تا سبک معاصر را با دلربایی و فریبندگی سنتی ترکیب کند. در قسمت جلو ساختمان، رواقهایی در هر دو طبقه رو به خیابان اصلی قرار دارند، در حالی که یک رواق پوشیدهٔ خصوصیتر در قسمت پشتی خانه باز میشود.
بلوکهای مسکونی تکخانواری (Single-Family Market)
پروژه: خانههای ردیفی روی خیابان F، سندیهگو، کالیفرنیا. معمار: گروه معماران کوین دوفریتاس. کارفرما: سباستین و دوفریتاس. استفاده از این نوع خانههای ردیفی به سبک ساحل شرقی در سندیهگو، نور و فضا را در هر یک از این واحدها به حداکثر رسانده است. این خانهها، که به عنوان واحدهایی برای کار و زندگی طراحی شدهاند، از طریق محوطهسازی، ورودی و پیشآمدگیهای خوشایند محلهای، با خیابان ارتباط برقرار میکنند.
خانههای چندخانواری (Multifamily Housing)
پروژه: برجهای شمالی، هالیوود غربی، کالیفرنیا. معمار: مایکل ب. لیهرر. کارفرما: شرکت نورتون. این واحدهای برجیشکل، نوع جدیدی از مجموعههای حیاطدارند که در قطعههای باریک زمین در هالیوود غربی ساخته شدهاند. نمای ۴ طبقه، نور کافی برای آپارتمانها فراهم میکند، دید داخلی و خارجی بنا را به حداکثر میرساند و همهٔ طبقات را به هم پیوند میدهد. شب هنگام، برجها به مشعلهای نورانی بدل میشوند. استفادهٔ ماهرانه از یک دیوار جداکننده و انعطافپذیری ساختمان، ساخت مکرر این واحدها را ممکن میسازد.
پروژه: تیتان، سندیهگو، کالیفرنیا. معمار: جاناتان سگال. کارفرما: جاناتان سگال. سگال با حذف آسانسور و راهروهای داخلی از مجموعهٔ مسکونی، افزایش فضا و کاهش هزینهها را میسر ساخته است. ساختمان در سطح خیابان، جایی که پارکینگ قرار دارد، برای مردم فضایی اجتماعی و امن به وجود آورده است. طراحی پوشش بیرونی ساختمان یادآور کشتیهایی است که در اوایل قرن بیستم در این بندر پهلو میگرفتند.
پروژه: محلهٔ چلسی، نیویورک. معمار: لوئیز براورمن. کارفرما: پلادیا. ۳۴ خانه برای افراد بیخانمان و ۴ خانه که برای افراد کمدرآمد طراحی شدهاند، نشان میدهند که هر کسی میتواند صاحب یک خانهٔ خوشنقشه و خوب باشد. رنگ، اتاق استراحت عمومی، سالن اجتماعات و رختشویخانه، واحدها را تکمیل کرده و حس اجتماعی مکان را غنیتر ساخته است.
پروژه: دهکدهٔ لویولا، سنفرانسیسکو، کالیفرنیا. معمار: سیدل/هلزمن. کارفرما: دانشگاه سنفرانسیسکو. این پروژه با استادی تمام، ۱۳۶ واحد از مجموعهٔ مسکونی دانشگاهی را در محلهای بین یک فضای دانشگاهی و یک محلهٔ مسکونی جا میدهد. مقیاس واحدها، که هر کدام ورودی مخصوص به خود را دارد، جریان عبور و مرور محل را پربارتر میکند. ساختمانها با ترکیبی از واحدهای یک، دو و سهخوابه برای اساتید و دانشجویان، تنوع لازم را دارند.
طراحی محلهای (Community Design)

پروژه: احیا و مرمت قسمت غربی شهر، سینسیناتی، اوهایو. معمار: تورتی گالاس و شرکا. کارفرما: شرکت کامیونیتی بیلدرز. این پروژه، در عین حال که قسمت انتهایی غربی سینسیناتی را احیا میکند، مسکن با کیفیت مناسب برای افراد و خانوادههای با درآمد گوناگون فراهم میسازد. خانهها با گونهای تناسب نسبت به مقیاس، توده و پیرامون طراحی شدهاند. این طراحی متأثر از پیشینهٔ تاریخی است.
پروژه: بلندیهای بلمونت، تامپا، فلوریدا. معمار: تورتی گالاس و شرکا. کارفرما: سازمان خانهسازی شهر تامپا. توسعهٔ مجدد یک مجتمع ۸۶۰ واحدیِ خانههای دولتی و سبزخانهای را به محلهای مسکونی با خانههای سبک سنتی و آلاچیقهای گرم و پذیرا در قسمت جلو تبدیل کرده است. خیابانهایی با ۳ باند فضای سبز، بلوکهای شهری بزرگ موجود را شکسته و فضایی با مقیاس راحت و خودمانی برای محله به وجود آورده است.








